Հոու Սյաո-Սյան. ասիական կինոյի շքերթը Եվրոպայում


Թայվանցի կինոռեժիսոր Հոու Սյաո-Սյանն ասիական կինոյում Նոր ալիքի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է:



Նա, իհարկե, ավելին է, քան «պարզապես» ասիացի կինոգործիչ, քանի որ իր ֆիլմերի զգալի մասը նկարահանել է արտերկրում և հանդիսանում է եվրոպական ամենահեղինակավոր կինոփառատոնների սիրելին ու մշտական մրցանակակիրը: Հոուի ֆիլմերում նկարահանվում են ասիական ու եվրոպական կինոյի առաջնակարգ աստղերը:

-Ի՞նչը Ձեզ ստիպեց ընտրել ռեժիսորի մասնագիտությունը:  

-Մանկության տարիներին հաճախ էի փախչում տնից և, պարապմունքները մոռացած, թափառում: Թաղամասերից մեկում ճապոնական ոճով կառուցված տուն կար, կողքին` այգի: Ես ինքնամոռաց զբոսնում էի այնտեղ, բարձրանում ծառերի վրա, նստում ճյուղերին և, միրգ ուտելով, երազում: Այդպիսի րոպեներին լսում էի քամու ձայնը և որսում հեռվից ինձ հասնող խուլ աղմուկը: Դրանք շատ տարօրինակ, շատ սուր պահեր էին, որոնք համահունչ էին իմ աննկարագրելի միայնությանը: Դժվարանում եմ բացատրել, բայց հենց այդ պահերին էր ի դերև ելնում, ազատագրվում իմ բնատուր ընկալունակությունը: Կարծում եմ` հենց դրա շնորհիվ էլ ես դարձա ռեժիսոր, քանզի միայն կինոն է ընդունակ որսալ տարածության շնչով պարուրված անարտահայտելի ակնթարթները, որոնք քեզ շշնջում են, թե գոյություն ունես:  

-Չնայած Ձեր խառնվածքի հուզականությանը` Ձեր ֆիլմերը զուրկ են սենտիմենտալությունից: 

-Առաջին պատճառն այն է, որ չինական դասական վեպերը, որոնք կարդացել եմ, որպես կանոն` չափազանց զուսպ են հույզեր արտահայտելիս և, միաժամանակ, չափազանց անկեղծ են: Երկրորդ պատճառն իմ բնավորությունն է: Ես էքսպանսիվ մարդ չեմ և էքստրավերտների դասին չեմ պատկանում: Կինոն ինձ համար խոստովանավայր չէ, այլ մի ասպարեզ, որտեղ ցուցադրում եմ այն, ինչն ինձ դուր է գալիս: Սա, թերևս, նույնպես պայմանավորված է մեր գրական ավանդույթներով, որոնց համաձայն` լարվածությունը չպիտի ստեղծվի արհեստականորեն, դրամատիկ դրվագների օգնությամբ, ընդհակառակը` խնդիրն այն է, որ հույզերին թույլ տաս ծնվել բնականորեն, առօրյա կյանքի հոսքում, ինքնաբերաբար:

«Մարդասպանը», 2015թ

-Ձեր ֆիլմերում բացակայում է ավանդական դրամատուրգիական զարգացումը, չկա կոնֆլիկտի հանգուցալուծում, այսինքն` այն, ինչն ընդունված է Արևմուտքում, հատկապես` ամերիկյան կինոյում: 

-Ես ընկերներիս հետ հաճախ եմ այցելել կարաոկե-երեկույթներ: Հետևել եմ նրանց, ովքեր երգել են: Ընկերներիցս մեկն այնքան էր տարվել օտար ֆոնոգրամայի ուղեկցությամբ երգելով, որ ամբողջովին կերպարանափոխվել էր: Դա մի անկեղծ հուզական վիճակ էր, որ առաջացել էր հենց այդ պահին: Նմանօրինակ ինքնաբուխ պոռթկումները ես սիրում եմ որսալ նաև կինոյում: Ինձ չեն հուզում դրամատուրգիան, շարադրանքի կառուցվածքը, հույզերով ներարկված պատմությունը: Ես ավելի մեծ հետաքրքրությամբ նկարահանում եմ առօրյայում ծնված որոշակի պահերը, որոնց մեջ որսում եմ զգայական օբերտոններ: Իսկ այդ պահերն ու այդ հույզերը առկա են թե' իմ կյանքում և թե' իմ ընկերների պատմություններում: Արդյունքում` ես ի մի եմ բերում այդօրինակ անհատական, գունավոր դրվագները և դրանք արտացոլում իմ ֆիլմերում: Ես նախընտրում եմ հենց այդ մեթոդը և ոչ թե հուզական զեղումները արդեն իսկ ամբողջական տեսք ունեցող շարադրանքում:  

-Ձեր ֆիլմերն անբաժան են Թայվանի տեղագրությունից ու պատմությունից: Մի՞շտ եք ապրել այնտեղ: 

-Ես ծնվել եմ Չինաստանի արևելքում, բայց ընտանիքս Թայվան է տեղափոխվել 1947-ին, երբ մեկ տարեկան էի: Հայրս ավարտել է համալսարանը, աշխատել է որպես լրագրող: Մի անգամ նա պատահաբար հանդիպել է իր հին ծանոթներից մեկին, ով փոքր քաղաքներից մեկի քաղաքապետն էր: Հենց նա էլ հորս առաջարկել է տեղափոխվել Թայվան և աշխատել իր հետ: Այդպիսով, մենք հայտնվեցինք այնտեղ:  

«Կարմիր փուչիկի թռիչքը», 2007թ

-Դուք գիտակցո՞ւմ էիք, որ Ձեր ծնողների շնորհիվ մեծացել եք արտոնյալ պայմաններում, ստացել եք լավ կրթություն և մշակութային միջավայրում ձևավորվելու հնարավորություն:

-Ես ոչինչ չէի հասկանում: Ժամանակս անցկացնում էի թափառելով և անկարգություններ անելով: Երբ տասներեք տարեկան էի, հայրս մահացավ: Մինչ այդ նա երկար ժամանակ հիվանդ էր և քիչ էր շփվում մեզ` երեխաներիս հետ: Ես նրան հիշում եմ որպես լռակյաց մարդու, ով ժամեր շարունակ նստում էր գրասեղանի առաջ և աշխատում: Երբեմն նա գնում էր գործնական հանդիպումների: Ես վախենում էի նրանից: Նա այնքան օտարոտի ու ինքնամփոփ էր, որ ես չէի ուզում ընդունել, թե ինձ այդքան շատ բան է սովորեցրել: Իմ մանկական ապրումները լի էին հակասական զգացումներով: Մի կողմից` լռակյաց հայրս, մյուս կողմից` նրա մայրը` տատիկս, ով հետևում էր չինական ավանդապահության այն կանոնին, համաձայն որի` տղաներն ընտանիքում ավելի կարևոր անդամներ էին, քան աղջիկները: Այդպիսին էր իրերի դրվածքը: Տատիկս ինչ-որ առումով միջնորդ էր հանդիսանում հորս և մորս միջև, նա իմ պաշտպանն էր: Հայրս խիստ մարդ էր և երբ ինձ ցանկանում էր պատժել, իսկույն վազում էի տատիկիս մոտ: Ես կաղապարված էի այդ երկու հակադիր հեղինակությունների միջև ու ալեկոծվում էի հակասական զգացումներից: Հորս ազդեցությունը հպանցիկ էր ու միջնորդավորված, նա իր սերը չէր արտահայտում: Ես մեծացել եմ ողջախոհության մթնոլորտում, որտեղ ընդունված էր թաքցնել զգացմունքները: 
  
-Իսկ ավելի ուշ` 15-20 տարեկան հասակում, Դուք նման էիք Ձեր ֆիլմերի հերոսների պես կամակոր երիտասարդների՞ն, թե՞ աչքի էիք ընկնում հանգիստ վարքով ու օրինապահությամբ: 

-Ես չէի կարողանում հանգիստ նստել տանը: Թափառում էի փողոցի տղաների հետ: Մենք կռվում էինք, գումարով խաղում էինք, ինչպես մի բարբարոսական խաղատան այցելուները կանեին, վատ արարքներ էինք գործում: Սակայն հենց այդ ժամանակ էլ, երբ տասներեք տարեկան էի, ես սկսեցի վեպեր կարդալ, և ընթերցանությունը դարձավ իմ ամենասիրելի զբաղմունքը: Ես կարդում էի չինացի ճանաչված կին գրող Էյլին Չանգի ռոմանտիկ վեպերը, գնում էի կինոթատրոն, սեանսի ընթացքում թաքուն սողոսկում էի դահլիճ, վերջում էլ նույն կերպ ճողոպրում էի դուրս: Սիրում էի չինական ավանդական բեմականացումները, հատկապես` մնջախաղի թատրոնը: Հիշում եմ, որ հենց այդ ժամանակ էր ձևավորվում իմ աշխարհայացքը: Ես կյանքի մի նոր փուլ մուտք գործեցի տասնութ տարեկանում, երբ կորցրի մորս: Իմ հուշերում նա միշտ տխուր է: Նրա պարանոցի շուրջ կար երկար սպի: Եղբայրներս, քույրերս ու ես վախենում էինք նրան հարցեր տալ այդ մասին, որովհետև նա միշտ գտնվում էր հայեցողական տխրության վիճակում: Ի՞նչն էր այդ մելամաղձի պատճառը: Թերևս, պատճառը հորս հիվանդությունն էր, քանի որ մայրս ստիպված էր անընդհատ խնամել նրան: Երբ մայրս մահացավ, ես խորասուզվեցի իմ ներաշխարհի մեջ: Ինչպես արդեն նշեցի, ես օրինակելի երեխա չէի, անընդհատ հայտնվում էի արկածային իրավիճակներում: Սակայն ինչ էլ անեի, ամբողջ ժամանակ զգում էի, որ մի սևեռուն հայացք հետևում է ինձ: Այդ զգացողությունն ինձ հանգիստ չէր տալիս: Հենց դրա շնորհիվ էլ ես չդարձա պրոֆեսիոնալ սրիկա:  

«Լյումիեր սրճարանը», 2003թ

-Ո՞ւմ աչքերն էին դրանք` Ձեր հոգո՞ւ, ծնողների ուրվականի՞, Աստծո՞: 

-Ի'մ: Ասես իմ մարմնի մի մասն առանձնացել էր, որպեսզի հետևեր իմ արարքներին: Իմ մի «եսը» հիասթափված էր մյուս «եսից», որը վատ քայլերի էր դիմում: Ինձ հետևողն ասես հուշում էր, որ կյանքը ողորմելի է և բաղկացած է սին հաճույքներից, սակայն իրականում այն պիտի լինի վեհ ու նշանակալից: 

-Ի դեպ, երբ դիտում ես Ձեր ֆիլմերը, տպավորություն է առաջանում, թե Սյաո-Սյան-հայեցողը կանգնած է տեսախցիկի ետևում` նկարահանելով Սյաո-Սյան-ստահակին. այսպիսին է Ձեր կասկածելի վարքին տխուր հայացքով հետևելու պատմությունը:  

-Հենց դա էլ կատարվում է իմ ֆիլմերում: Ես շատ եմ սիրում իմ հերոսներին` երիտասարդ թափառաշրջիկներին, դատարկապորտներին և փոքր գանգստերներին: Ես նրանց գերազանց ճանաչում եմ, քանի որ ինքս էլ ապրել եմ նրանց պես, նրանց հետ: Միաժամանակ` մյուս Հոու Սյաո-Սյանը նրանց նայում է հսկայական տարածությունից: Այդ հեռավորության շնորհիվ ես կարողանում եմ այս կամ այն տեսարանի և հերոսի մեջ նկատել նույնիսկ փոքրագույն դետալները, որսալ նրանց շարժուձևի ու խոսքի ամենանուրբ ելևէջները: Կարծում եմ, որ կինո նկարահանելիս շատ կարևոր է օժտված լինել գրեթե աննկատ շարժումները որսալու ունակությամբ:     

«Մնաս բարով, հարավ, մնաս բարով», 1996թ

-Ձեր ֆիրմային հնարքը երկար պլան-էպիզոդն է, հաճախ` ճակատային: Ինչո՞ւ եք այն գրեթե միշտ օգտագործում: 

-Նախևառաջ` գործնական պատկերացումներից ելնելով: Եթե գտնում եմ նկարահանման համար հետաքրքիր դիտանկյուն, ապա օգտագործում եմ տեսախցիկի այդ դիրքի առավելագույն հնարավորությունները: Կա ևս մի հանգամանք. իմ ֆիլմերում խաղում են ոչ պրոֆեսիոնալ դերասաններ: Եթե տեսախցիկը դնես նրանց քթի տակ, նրանք կկաշկանդվեն, հենց այդ պատճառով էլ ես նախընտրում եմ ավելի հեռու պլանները: Բացի այդ` կարճ պլանները ևս նրանց պարագայում անհարմար են, քանի որ միզանսցենում հանգեցնում են արմատական փոփոխությունների, և նրանք ժամանակ չեն ունենում հարմարվելու նոր` փոփոխված մթնոլորտին: Սրանով են պատճառաբանվում երկար պլանները: Ընտրելով տեսադաշտը հստակեցնող դիրք տեսախցիկի համար` ես համապատասխանաբար ընտրում եմ նաև տարածությունը, որտեղ կատարվում է գործողությունը: Եթե ես տեսախցիկը դնում եմ միջանցքի ծայրում, հենց այդ միջանցքն էլ դառնում է գործողության վայր: Այդ տարածությունը որոշվում է դերասանների տեղաշարժով, նրանց միզանսցեններով: Դա հնարավորություն է տալիս առաջացնել ժամանակի և տարածության ավելի սուր զգացողություն, որն էլ մեզ մերձեցնում է մեր կյանքի ժամանակատարածությանը: Օրինակ` ես նստած եմ այստեղ և լսում եմ կնոջս կամ երեխաներիս ձայները, որ կանչում են ինձ հարևան սենյակից: Կնոջս ու երեխաներիս այդ սենյակում նկարահանելու փոխարեն` ես նախընտրում եմ, որ տեսախցիկն ուղղված լինի իմ կողմը, իսկ դուք լսեք, բայց չտեսնեք երեխաներին: Այդ կերպ, ես կարծում եմ, իրականության զգացողությունը դառնում է առավել հստակ, քան այն դեպքում, եթե ես նկարահանեի ինձ կանչող մարդկանցով լի սենյակը:    

-Դուք խոսում եք տարածության մասին, բայց չէ՞ որ Ձեր ֆիլմերում գլխավորը հենց ժամանակն է, դրա տևողությունը:   

-Ժամանակը կարևոր գործոն է: Սկզբում ես դրանով զբաղվում էի անգիտակցաբար` պարզապես հագեցնելով իմ հետաքրքրությունը առօրյա դիտարկումների հանդեպ: Բայց հետո ավելի ու ավելի մեծ թվով մարդիկ սկսեցին խոսել իմ ֆիլմերում ժամանակի նշանակության մասին, և ես գիտակցեցի, որ հենց դա է ներզոդված ստեղծագործություններիս գեղագիտության և իմ հեղինակային ոճի մեջ: Հենց դա է ընկալում հանդիսատեսը: Ամեն ինչ շատ պարզ է. պետք է առօրյային թույլ տալ, որ տեսախցիկի առաջ ապրի իր կյանքով: Ե'վ տևողությունը, և' երկարաձգվող ժամանակը որոշակիացնում են իրական կյանքի մեր զգացողությունը, որն էլ արտացոլվում է կինոյում:

«Լավ տղամարդիկ, լավ կանայք», 1995թ

-Ժամանակի և իրական կյանքի այդօրինակ զգացողությունը չէ՞, արդյոք, որ կինոն առանձնացնում է վիզուալ մյուս արվեստներից` հեռուստատեսությունից և գովազդից: 

-Հեռուստատեսության դրամատուրգիական ձևերը չափազանց պայմանական են և հիշեցնում են սովորական, միջակ, ամենուր տարածված կինո: Գեղագիտական այդ համակարգում դուք խտացնում եք իրական կյանքի փորձառությունը, սխեմավորում եք իրականությունը, որպեսզի այն ավելի հեշտ լինի տեղավորել պատրաստի շարադրողական կառուցվածքներում:  

-Ձեր ֆիլմերում առկա եղերերգական հնչերանգները բխում են միայն Ձեզնի՞ց, թե՞ ներկայացնում են թայվանական նույնականությունը:  

-Դա, թերևս, իմ անձնական առանձնահատկությունն է, հասարակությանը հետևող հեղինակի տեսանկյունը: Թայբեյի բնակիչները չեն գիտակցում իրենց այն հույզերը, որոնք ես փորձում եմ արտաբերել: Նրանց գերակշիռ մասը չունի միջավայրին ուղղված քննադատական հայացք, նրանք չափից դուրս մտահոգված են նպատակների արագ իրականացման խնդրով, իրենց ամենօրյա պահանջմունքների բավարարմամբ: Իսկ ես փորձում եմ ներկայացնել կյանքի խորքային և ոչ թե մակերեսային շերտերը: Եվ մինչ օրս շարունակում եմ մնալ մելամաղձոտ մարդ` պատրանքներից զերծ աշխարհընկալմամբ:  

«Ունայն կյանքի փոշին», 1987թ

-Ի՞նչ ֆիլմեր են դիտում թայվանցիները, ինչպե՞ս են ընկալում Ձեր ֆիլմերը: 

-Ինչպես և ամենուր, Թայվանում ևս դիտում են հիմնականում հոլիվուդյան բլոքբասթերներ: Իմ ֆիլմերը դիտում են ինտելեկտուալները, պրոֆեսորները, ուսանողները, ինչպես նաև աշխատավորները, գյուղացիները, փողոցներում թափառող երիտասարդությունը: Առաջինները սիրում են հեղինակային կինոն: Երկրորդները, իհարկե, դիտում են նաև բլոքբասթերներ, սակայն իմ ֆիլմերը սիրում են, որովհետև դրանց շնորհիվ անմիջականորեն հաղորդակցվում են իրենց ապրած կյանքի հետ: Հոլիվուդյան ֆիլմերը պատմում են հնարովի հույզերի մասին, և հանդիսատեսին դա դուր է գալիս: Իսկ իմ ֆիլմերը, որոնք փորձում են որսալ առօրյան, նրանց մեջ առաջացնում են այլ զգացմունքներ` սեփական կյանքից ծնված զգացմունքները:   

-Ինչպե՞ս կբացատրեք Ձեր ֆիլմերի համապարփակությունը: 

-Երբ ես նկարահանում էի «Տիկնիկավարը» և մյուս ֆիլմերը, շփվում էի գյուղացիների հարաբերականորեն պարզունակ համայքների հետ: Եվ ես հասկացա, որ որոշ պարզ գաղափարներ, հաղթահարելով տարիները, չեն արժեզրկվում, ընդ որում` ոչ միայն Չինաստանում: Օրինակ, մարդկանց` իրենց սերունդը շարունակելու կամ ընտանիքում տղամարդու և կնոջ դերը ճշգրտելու հարցերը: Այդպիսով, գոյություն ունեն կենսական հաստատուն արժեքներ, որոնք պայմանավորված չեն որևէ երկրով կամ ժամանակաշրջանով: 

«Տիկնիկավարը», 1993թ

-Ի՞նչ կասեք հոնկոնգյան կինոյի մասին: Ծանո՞թ եք Վոնգ Կար-Վայի ֆիլմերի հետ, որոնք նույնպես արտացոլում են երիտասարդությանը դիտարկող մելամաղձոտ հայացքը և քաղաքային կյանքը:   

-Հոնկոնգում կարևորում են գերլարված արդյունաբերական ասպեկտը, ինչն ինքնին բացառիկ երևույթ է: Այդ գերլարվածությունն այնտեղ բնորոշ է ոչ միայն կինոյին: Հոնկոնգը զառանցում է գերծանրաբեռնվածությունից: Այնտեղ ապրում են միայն առևտրով, իսկ կինոն ներդաշնակ է քաղաքային կյանքին: Թայվանի կինեմատոգրաֆը տարբերվում է հոնկոնգյան կինեմատոգրաֆից, թեպետ այդ երկուսի միջև կա որոշակի ընդհանրություն` հասարակությանն ուղղված հեղինակային հայացքը: Նաև` սուբյեկտիվությունը: Ես կարդացել եմ, որ Վոնգ Կար-Վայը, փաստացի, մեծացել է գիշերային ակումբում, որտեղ աշխատում էր նրա հայրը: Սա որոշ առումով պատասխանում է այն հարցին, թե նրա ֆիլմերում ինչու է այդքան գրավիչ ներկայացվում քաղաքը: Բայց, միաժամանակ, Կար-Վայի հայացքը կուլիսների ետևից է: Նրա ֆիլմերում հիանալի համադրվում են բեմի փայլն ու խոհանոցային եռուզեռը:  

-Ձեր «Մնաս բարով, հարավ, մնաս բարով» ֆիլմում, ինչպես և Կար-Վայի ֆիլմերում, հերոսները տանջվում են որևէ տեղ մեկնելու ցանկությունից: 

-Իմ ֆիլմերում այդ թեմայի առկայությունը պայմանավորված է ոչ թե քաղաքական իրավիճակով, այլ մարդկային գոյության պայմաններով: Դուք երբեք գոհ չեք ձեր ճակատագրից, դուք միշտ երազում եք տեսնել այլ աշխարհներ, բայց կյանքը բարելավելու համար չի բավականացնում էներգիան: Բացի այդ` Թայվանի առօրյա կյանքի վրա մեծ ազդեցություն ունի Չինաստանը: 1950-ականներից ի վեր` Չինաստանը ճգնաժամային իրավիճակներ է ստեղծում Հոնկոնգում և Թայվանում: 


-Ի՞նչ եք մտածում Ժողովրդական Չինաստանի կինեմատոգրաֆի, Չեն Կայգեի, Չժան Իմոուի և այլոց մասին:  

-Չինական կինոն քաղաքական Հոլիվուդ է: Չինաստանը, իհարկե, չափազանց քաղաքականացված երկիր է: Մարդիկ այնտեղ շատ զգայուն են քաղաքականության հանդեպ, այդ թվում` նաև ռեժիսորները: Եթե հաշվի առնենք ենթատեքստը, ապա դա բնական է: Մյուս կողմից` և' չինացի ռեժիսորները, և' իշխանությունները դյուրազգաց են արևմտյան ակնկալիքների հանդեպ: Այստեղ են թաքնված չինական կինոյի հոլիվուդյան տարբերակի արմատները: Չինացիներն ընտրում են այնպիսի ոճ և սյուժեներ, որոնք կարող են հետաքրքրել ոչ միայն չինական, այլև արտասահմանյան հանդիսատեսին, ընտրում են հեղինակության և մշակութային ազդեցության պատկերացումներից ելնելով: Հոլիվուդյան նմուշների օրինակով նկարահանելը նշանակում է բավարարել հանդիսատեսի որոշակի հատվածի սպասումներն ու պահանջները:  

-Կարո՞ղ ենք խոսել թայվանական կինոյի դպրոցի մասին:  Ցայ Մին-Լյանի ֆիլմերը, օրինակ, նույնպես լի են տխրությամբ և կառուցված են նույնպիսի երկար պլանների վրա, ինչպես և Ձեր ֆիլմերը:     

-Ցայ Մին-Լյանը տարբերվում է թայվանական մյուս ռեժիսորներից: Իրոք, շատերն են փորձել ընդօրինակել իմ ոճը, բայց հասել են լոկ մակերեսային արդյունքի և անհետաքրքիր նմանակման: Իսկ Ցայը շատ ընկալունակ է, նա իսկապես հասկացել է իմ կինոյի էությունը և կարողացել է ապացուցել, որ իր մտապատկերները փոխառված չեն, և ինքն ընթանում է սեփական ճանապարհով: Նա գիտակցում է, որ իր աշխարհայացքը չունի առանձնապես մեծ հեռանկարներ և չունի ապագա: Մեզ միավորում է աշխարհի և թայվանական հասարակության հանդեպ ունեցած վատատեսական հայացքը: Բայց մեր միջև կան նաև հսկայական տարբերություններ: Ցայն այն մարդն է, ով հողը փորում է անողոք համառությամբ` հասնելով մինչև ամենախոր շերտերը: Իսկ ես նախընտրում եմ ոչ թե փորել, այլ ընդարձակվել, հետազոտել, նայել հեռուն: Բայց ապագայի բացակայությունը միայն Թայվանի կամ Ցայի խնդիրը չէ: Խոսքն առհասարակ կյանքի մասին է: Եվ կյանքի իմաստը վկայում է այն մասին, որ մարդը չի հանդիսանում ինքնուրույն և ազատ անհատականություն, և որ մենք չենք ապրում մեր իրական ցանկություններին համահունչ: Գոյություն ունեն բազմաթիվ փաստեր, որոնք մեզ դարձնում են կարիերայի, եսասիրության և այլնի գերին: Բացի այդ` մենք չափից դուրս մտահոգված ենք սեփական գոյատևման խնդրով: Մենք ընդունակ չենք լինել պարզապես մարդիկ: Եվ այդ ամենը մեզ մանրացնում է, կյանքը հաղթում է մեզ` չթողնելով ընտրության հնարավորություն:   

սկզբնաղբյուրը` Искусство кино 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Փարքեր Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լարս ֆոն Թրիեր Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Հոու Սյաո-Սյան. ասիական կինոյի շքերթը Եվրոպայում
Հոու Սյաո-Սյան. ասիական կինոյի շքերթը Եվրոպայում
Թայվանցի կինոռեժիսոր Հոու Սյաո-Սյանն ասիական կինոյում Նոր ալիքի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է:
https://1.bp.blogspot.com/-idMRyMcYcT0/V006odU4D1I/AAAAAAAABQw/U0fQ4uw4iPs0jyS_sv4iSoHiVZRMKM7nACLcB/s640/How-cover.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-idMRyMcYcT0/V006odU4D1I/AAAAAAAABQw/U0fQ4uw4iPs0jyS_sv4iSoHiVZRMKM7nACLcB/s72-c/How-cover.jpg
KINOVERSUS
http://www.kinoversus.com/2016/06/how-syao-syan-interview.html
http://www.kinoversus.com/
http://www.kinoversus.com/
http://www.kinoversus.com/2016/06/how-syao-syan-interview.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy