Պազոլինիի վերջին հարցազրույցը


«Ես ցանկանում էի ցույց տալ աշխարհի վերջը, փառքի վերջին օրերը»։



1975թ֊ի հոկտեմբերի 30֊ին, մահվանից երեք օր առաջ, Պիեռ Պաոլո Պազոլինին այցելեց Ստոկհոլմ՝ իր, ինչպես պարզվեց, վերջին աշխատանքը՝ «Սալո, կամ Սոդոմի 120 օրը» ֆիլմը շվեդ կինոքննադատներին ներկայացնելու համար։ Այդ կապակցությամբ կազմակերպվել էր կլոր սեղան, իսկ բաց քննարկման ձայնագրությունը հետագայում պիտի հնչեր ռադիոեթերում։ Սակայն չհասցրեց հնչել, որովհետև երեք օր անց հայտնի դարձավ ռեժիսորի սպանության մասին։ Ձայնագրությունը երկար ժամանակ համարվում էր կորսված, և միայն տարիներ անց Պազոլինիի շվեդ թարգմանիչ Կառլ Հենրիկ Սվենսթեդտն իր անձնական արխիվում պատահաբար հայտնաբերեց այն, իսկ L'Espresso իտալական շաբաթաթերթը հրապարակեց 53֊ամյա ռեժիսորի խոսքերը․․․ 


Հարց․֊ Ի՞նչ գիտեք շվեդական կինոյի մասին։  

Պատասխան․֊ Ինչպես յուրաքանչյուր իտալացի մտավորական, ես գիտեմ Բերգմանին։ Ուրիշ ոչ ոքի չգիտեմ։ Լսել եմ մի քանի շվեդ ռեժիսորների անուններ, սակայն նրանց ֆիլմերն ինձ անծանոթ են։

Հարց․֊ Երբեք չե՞ք դիտել դրանք։

Պատասխան․֊ Երբեք։ Հռոմը սարսափելի քաղաք է։ Այնտեղ ցուցադրում են անկախ կինո, բայց՝ շատ հազվադեպ։  

Հարց․֊ Ի՞նչ կպատմեք Ձեր նոր ֆիլմի մասին։

Պատասխան․֊ Կարծում եմ՝ առաջին անգամ եմ նկարահանել մի ֆիլմ, որի սկզբնական մտահղացումն իմը չէր։ Սերջիո Չիտին մատուցեց ինձ գաղափարը, իսկ ես, ինչպես միշտ, նրան օգնեցի սցենարը գրելիս։ Ժամանակի ընթացքում Չիտին կորցրեց ֆիլմի հանդեպ հետաքրքրությունը, մինչդեռ ես ավելի ու ավելի սիրահարվեցի այս մտահղացմանը, հատկապես՝ ֆիլմի իրադարձությունները 1945թ տեղափոխելու և Սալո հանրապետության վերջին օրերը ներկայացնելու իմ որոշումից հետո։ Չիտին սկսեց մտածել մեկ այլ սցենարի մասին և հրաժարվեց նախագծից։ Այս նախագծի հանդեպ տածած իմ սիրո շնորհիվ ես կարողացա ավարտել այն։ Ֆիլմը հիմնված է դը Սադի ստեղծագործության վրա, և նրա թեման վերադառնում է որպես սեքսի ռեպրեզենտացիա։ Պարզապես, ի տարբերություն իմ վերջին երեք ֆիլմերի, որոնք ես անվանում եմ «կյանքի եռագրություն» («Դեկամերոն», «Քենթրբերյան պատմություններ», «Հազար ու մի գիշերվա ծաղիկը»), այս ֆիլմում որոշակիորեն փոփոխված է սեքսի մասին պատկերացումը։ Իմ նոր ֆիլմում սեքսը հանդիսանում է սոսկ իշխանության կողմից մարմնի մերկանտիլացման այլաբանություն։ Ես կարծում եմ, որ սպառողականությունը կառավարում է մարդկանց և մարմնի վրա բռնություն է գործադրում ոչ պակաս, քան դա անում էր ֆաշիզմը։ Իմ ֆիլմը պատմում է ֆաշիզմի և կոնսյումերիզմի սարսափելի նմանության մասին։ Ի դեպ, ես վստահ չեմ, որ հանրությունը դա կհասկանա, քանի որ ֆիլմը ներկայացված է բավականին հանելուկային ձևով։ Այս ֆիլմը նման է միստերիայի, որի սրբազան բառը պահպանում է լատինական սահմանման իմաստը՝ «անիծվածը»։

Հարց․֊ Ինչո՞ւ ընտրեցիք 1945թ֊ը։ 

Պատասխան․֊ Ես ցանկանում էի ցույց տալ աշխարհի վերջը, փառքի վերջին օրերը։ Սա բանաստեղծական ընտրություն էր․ իրադարձությունները կարող էին տեղի ունենալ 1938֊ին, 1939֊ին կամ 1937֊ին, բայց այդ դեպքում ֆիլմը կլիներ պակաս բանաստեղծական։

Հարց․֊ Ի՞նչն էր բանաստեղծական այդ ժամանակահատվածում։

Պատասխան․֊ Այլախոհությունն ու խռովությունն իրենց բնույթով բանաստեղծական են։ Եթե իրադարձությունները տեղի ունենային նացիզմի ծաղկման ժամանակաշրջանում, այս ֆիլմը կլիներ անտանելի։ Այն գիտակցումը, որ այս ամենը տեղի է ունեցել վերջին օրերին, և որ շուտով ամեն ինչ ավարտվելու է, հանդիսատեսին հաղորդում է թեթևության զգացում։

Հարց․֊ Դուք բանաստեղծ եք և ռեժիսոր։ Կա՞ որևէ ընդհանրություն այս երկու մասնագիտությունների միջև։


Պատասխան․֊ Ըստ իս՝ այդ երկուսը միավորված են չափազանց խոր ընդհանրությամբ։ Նույն կերպ ես կարող եմ լինել նաև երկլեզու գրող։

Հարց․֊ Ինչպե՞ս է կոչվում Ձեր նոր ֆիլմը։ 
Պատասխան․֊ Կոչվում է «Սալո»։ Սա Գարդա լճի ափին գտնվող քաղաքի անվանումն է, որ եղել է Ֆաշիստական հանրապետության մայրաքաղաքը։ Անվանումը երկիմաստ է։ Ֆիլմի լրիվ անվանումն է՝ «Սալո, կամ Սոդոմի 120 օրը»։ Ամեն դեպքում՝ ֆիլմում չկա իր ժամանակի պատմական վերակառուցման միտում և պատմական որևէ համապատասխանություն, չկան ո՛չ Մուսոլինիի դիմանկարները, ո՛չ նացիստական ողջույնները։

Հարց․֊ Ինչպե՞ս եք ֆինանսավորում Ձեր ֆիլմերը։ Դրանք կոմերցիոն առումով հաջողա՞կ են։ 

Պատասխան․֊ Ֆինանսավորման գործընթացը պարզ է։ Ես ունեմ պրոդյուսեր։

Հարց․֊ Ունենո՞ւմ եք դժվարություններ։

Պատասխան․֊ Ո՛չ։ Թերևս, միայն «Խոզանոց» և «Մեդեա» ֆիլմերն էին, որ կոմերցիոն առումով հաջողակ չէին։ Իմ մյուս ֆիլմերը շահութաբերության տեսանկյունից խնդիր չեն ունեցել։ «Ակատոնեն» նշանակալից հաջողություն ունեցավ։ Իհարկե, չեմ կարող ասել, թե հաջողությունը ցնցող էր, բայց սկզբի համար վատ չէր։ Այդ ժամանակվանից մինչ օրս խնդիր չի եղել։


«Մեդեա», նկարահանման հրապարակում՝ Մարիա Կալասի հետ (1969թ)

Հարց․֊ Ձեր գործունեությունը դուրս չի՞ գալիս կոմերցիոն համակարգի հաստատած սահմաններից։
Պատասխան․֊ Ո՛չ։

Հարց․֊ Նշանակում է, որ ռեժիսորը կարող է նկարահանել չափազանց անձնական և չափազանց բանաստեղծական կինո «համակարգի» ներսո՞ւմ։

Պատասխան․֊ Այո՛, Իտալիայում դա լիովին հնարավոր է։ Ես մենակ չեմ։ Ֆելինին, օրինակ, նկարահանում է նույն սկզբունքով։

Հարց․֊ Դուք և Ֆելինին հանրահայտ ռեժիսորներ եք։ Իսկ 25֊ամյա ռեժիսորներն ունե՞ն այդ նույն հնարավորությունը։ 

Պատասխան․֊ Երիտասարդների համար ավելի դժվար է, բայց դա կապ չունի մասնագիտության հետ։ Երիտասարդ բժիշկը, օրինակ, նույնպես բախվում է այդպիսի դժվարությունների հետ։ Մենք՝ ավագ սերնդի ռեժիսորներս, հիմնականում օգնում ենք երիտասարդներին իրենց գործունեության սկզբում, ինչպես ես եմ օգնել Բեռնարդո Բերտոլուչիին։ Հնարավոր է, որ Բերգմանը ևս, հավատալով այս կամ այն երիտասարդ ռեժիսորի ուժերին, օգնի նրան ֆիլմ նկարահանելիս։

Հարց․֊ Ֆիլմեր նկարահանելով «համակարգի» ներսում՝ ինչպե՞ս եք դրանց համար թեմա ընտրում։ Ձեզ զգո՞ւմ եք նույնքան ազատ, ինչպես կզգայիք բանաստեղծություն գրելիս, թե՞ ստիպված եք լինում հիշել հանդիսատեսի մասին։ Դա առաջացնո՞ւմ է դժվարություններ։ 

Պատասխան․֊ Այդ առնչությամբ չկան ո՛չ բարոյական, ո՛չ քաղաքական, ո՛չ էլ գործնական դժվարություններ։ Կա միայն գեղագիտական խնդիրը, որը պայմանավորված է ֆիլմի տևողությամբ ու կառուցվածքով, ինչն էլ իր հերթին ազդում է ֆիլմի հասկանալիության ու «պարզության» վրա։ Փորձեմ բացատրել․ դիտարկենք ավանգարդիստական ֆիլմի ծայրահեղ տարբերակը և նմանօրինակ գրական տեքստերը, «դժվարընթեռնելի», ինչպես կասեր Ֆիլիպ Սոլերսը։ Այդ երկուսը՝ կինեմատոգրաֆիականն ու գրականը համեմատելիս կտեսնենք, որ ֆիլմի կառուցվածքն ինքնին ավելի պարզ է ընկալելի լինելու տեսանկյունից։ Գոյություն ունի պարզության ու հասկանալիության մի բարձրագույն աստիճան, որը, որպես այդպիսին, բնորոշ է կինեմատոգրաֆիական տեխնիկային։

Հարց․֊ Իտալիայում հնարավորություն կա՞ ֆիլմ նկարահանել այն դեպքում, եթե ռեժիսորը կոմերցիոն առումով հաջողակ չէ։

Պատասխան․֊ Ի հեճուկս ձեր կոմերցիոն ձախողման՝ դուք, իհարկե, կարող եք շարունակել ֆիլմեր նկարահանելը։ Բայց՝ լոկ այն դեպքում, եթե ձեր ձախողումը բացառապես ֆինանսական է, իսկ ֆիլմն ունի բարձր որակ։

Հարց․֊ Դուք ռեալիզմին առհավետ հրաժե՞շտ տվեցիք Ձեր առաջին ֆիլմից հետո։

Պատասխան․֊ Ամենևին։ 15 տարի անց իտալական հեռուստատեսությամբ վերջապես ցուցադրեցին «Ակատոնեն»։ Մենք հասկացանք, որ դա ռեալիստական ֆիլմ չէ։ Դա մարգարեական ֆիլմ է։

Հարց․֊ Նրանք այդ ֆիլմն ընկալել էին որպես ռեալիստակա՞ն։ 

Պատասխան․֊ Այո՛, բայց դա կեղծ ընկալում էր։ Երբ ես ֆիլմ էի նկարահանում, ես հասկանում էի, որ դա լինելու է չափազանց լիրիկական ֆիլմ․ ոչ թե ֆիլմ֊երազ, այլ խոր լիրիզմով հագեցված ֆիլմ։ Կային ինչ֊ինչ պատճառներ, որոնք ինձ առաջնորդում էին սաունդթրեքն ընտրելիս և որոշակի ձևով նկարահանելիս։ Հետագայում իրական աշխարհը, որն ինձ ոգեշնչել էր՝ «Ակատոնեն» մտահղանալու և նկարահանելու, պարզապես անհետացավ, այլևս չկար։ Այդ աշխարհի մասին միայն երազը մնաց։

Հարց․֊ «Մամա Ռոման» ռեալիստական ֆիլմ է․․․

Պատասխան․֊ Հնարավոր է՝ «Մամա Ռոման» ավելի ռեալիստական է, քան «Ակատոնեն»։ Ես պիտի ևս մեկ անգամ դիտեմ այն։ Այդ ֆիլմն այնքան էլ բարդ չէ և գեղեցիկ է, այդ իսկ պատճառով ավելի քիչ է նման երազի։

Հարց․֊ Ինչպե՞ս եք կատարելագործում Ձեր կինեմատոգրաֆիական վարպետությունը։

Պատասխան․֊ Կա մի մեթոդ։ Ես շատ եմ «մարզվել» ֆիլմեր դիտելու գործում։ Չառլի Չապլինն ու Կենձի Միձոգուտին այն երկու ռեժիսորներն են, ում ֆիլմերով ես տարված էի։ Նրանք երկու բևեռներ են, որոնց միջև գտնվում է այն ամենը, ինչը կատարվում է իմ ֆիլմերում։ Ըստ էության՝ իմ ֆիլմերը հանդիսանում են խառնուրդը այն երկու ոճաբանական կատեգորիաների, որոնք ոճաբաններն անվանում են «կատակերգական» ու «վեհաշուք»։ Նույնիսկ «Էդիպ արքա» ֆիլմում, որը համարվում է չափազանց գեղարվեստական ու պերճիմաստ, նկատվում է նաև կատակերգականը։ Բացի այդ՝ ես ռեալիզմը կինոյում միշտ ընկալել եմ որպես կատակերգականի տարր։ Սակայն մենք պիտի լինենք ճշտապահ և «կատակերգական» տերմինին չվերագրենք չափից դուրս պարզ իմաստ։

Հարց․֊ Դուք եղել և մնում եք գրող։ Ինչպե՞ս պատահեց, որ սկսեցիք նկարահանել ֆիլմեր։

Պատասխան․֊ Դա երկար պատմություն է։ Երբ ես 18֊19֊ամյա տղա էի, որոշ ժամանակ երազում էի դառնալ ռեժիսոր։ Հետո սկսվեց պատերազմը, և բոլոր հույսերն ու հնարավորությունները փլուզվեցին։ Ես հրատարակեցի իմ առաջին պատմվածքը՝ «Կյանքի տղաները», որն Իտալիայում ունեցավ հաջողություն, իսկ ավելի ուշ ինձ հրավիրեցին աշխատելու որպես սցենարիստ։ Երբ ես նկարահանում էի «Ակատոնեն», առաջին անգամ էի ձեռք տալիս տեսախցիկին։ Մինչ այդ ես ոչ մի անգամ նույնիսկ չէի լուսանկարել։ Եվ հիմա էլ չեմ կարողանում։

Հարց․֊ Ինչպիսի՞ն եք տեսնում Ձեր ապագան։ Ավելի շատ ինչի՞ հետ է այն կապված լինելու՝ կինոյի՞, թե՞ գրականության։  

Պատասխան․֊ Հիմա ես մտածում եմ այն մասին, որ նկարահանեմ ևս մի քանի ֆիլմ, այնուհետև ինձ ամբողջովին նվիրեմ գրականությանը։

Հարց․֊ Դա ճի՞շտ է։ 

Պատասխան․֊ Այո՛, այս պահին ես այդպես եմ մտածում։

Հարց․֊ Նկարահանման գործընթացը շա՞տ հոգնեցուցիչ է։ Համենայնդեպս՝ թվում է, թե Իտալիայում այդ գործընթացն ավելի հաճելի է։ Իտալացիներն ավելի ուրա՞խ են անցկացնում ժամանակը։ 

Պատասխան․֊ Ես մեծ հաճույք եմ ստանում ֆիլմ նկարահանելիս։ Դա հիանալի խաղ է։ Իհարկե, շատ հոգնեցուցիչ է, հատկապես՝ ինձ համար, որովհետև ամենուր ինձ հետ տանում եմ տեսախցիկը։ Այնպես որ՝ պահանջվում է մկանների որոշակի աշխատանք, բայց, միևնույն է, դա մեծ հաճույք է պատճառում։ 

Հարց․֊ Ինչպիսի՞ն է Ձեր նկարահանող խումբը։ Շա՞տ մարդիկ են ընդգրկված։ 
Պատասխան․֊ Ո՛չ, իմ խմբում նվազագույն թվով մարդիկ կան։ 

Հարց․֊ Դուք նկարահանում եք միայն 35 մմ֊անոց օբյեկտիվո՞վ։ 

Պատասխան․֊ Այո՛, միշտ։ 

Հարց․֊ Որքա՞ն ժամանակ պահանջվեց նկարահանել սովորելու համար։

Պատասխան․֊ 15 րոպեն էլ բավարար է ամեն ինչ սովորելու համար։ 

Հարց․֊ Դուք նախընտրում եք աշխատել ոչ պրոֆեսիոնալ դերասանների հետ։ Ինչպե՞ս եք աշխատում։ Սկզբում ընտրում եք նկարահանման վայրը, հետո դերասանների՞ն։ 

Պատասխան․֊ Ո՛չ, այդ ամենը կատարվում է մի քիչ ուրիշ կերպ։ Եթե ֆիլմի իրադարձությունները կատարվում են աշխատավոր դասի շրջանում, ապա ես ընտրում եմ սովորական տղամարդկանց ու կանանց, ոչ պրոֆեսիոնալ դերասանների, քանզի համոզված եմ, որ միջին դասից սերված դերասանը երբեք չի կարող ձևանալ չքավոր կամ գործարանի բանվոր։ Դա անտանելի կեղծ կդիտվի։ Իսկ եթե նկարահանում եմ ֆիլմ բուրժուական միջավայրի մասին, ապա ընտրում եմ պրոֆեսիոնալ դերասանների, որովհետև չեմ կարող իրավաբանին կամ ինժեներին խնդրել, որ խաղա ինձ համար։ Ես խոսում եմ ֆիզիկական տարբերության մասին․ Իտալիայում գոյություն ունի տարբերություն միջին և աշխատավոր դասի միջև, ինչպես սպիտակ ու սև մարդու միջև։


«Ավետարան ըստ Մատթեոսի», կադր նկարահանման հրապարակից (1964թ)

Հարց․֊ Ձեր վերջին ֆիլմում կրոնական տարրեր չկային, այնպես չէ՞։  
Պատասխան․֊ Ես վստահ չեմ, որ չկային։ Կրոնական մթնոլորտը զգացվում է ողջ ֆիլմի ընթացքում։ Ֆիլմում չկային այս կամ այն դավանանքին վերաբերող տարրեր, չկային նաև ուղղակիորեն կրոնական թեմաներ, կար միայն միստիկական ու անտրամաբանական իրավիճակ՝ Նինետոյի մասնակցությամբ դրվագը, որը ֆիլմի կենտրոնական տեսարանն է․․․

Հարց․֊ Դուք մասնակցե՞լ եք Իտալիայի մարքսիստների և կաթոլիկների երկխոսությանը։ 

Պատասխան․֊ Իտալիայում այլևս չկան ո՛չ մարքսիստներ, ո՛չ կաթոլիկներ։

Հարց․֊ Այդ դեպքում ինչպե՞ս կբացատրեք իրավիճակը։

Պատասխան․֊ Իտալիայի ողջ պատմության ընթացքում սա առաջին հեղափոխությունն էր, մինչդեռ կապիտալիստական այլ երկրներում արդեն եղել էին առնվազն չորս կամ հինգ հեղափոխություններ, որոնք հանգեցրել էին միօրինակության։ Ես նկատի ունեմ միապետական միավորումը, Լյութերական ռեֆորմացիան, Ֆրանսիական հեղափոխությունը և արդյունաբերական առաջին հեղափոխությունը։ Իտալիան առաջին հեղափոխությունը վերապրեց երկրորդ արդյունաբերականի, այսինքն՝ սպառողականի, հետ մեկտեղ, և դա մարդաբանական առումով արմատապես փոխեց իտալական մշակույթը։ Նախկինում միջին և աշխատավոր դասերի միջև տարբերությունն այնքան ակնհայտ էր, որքան կարող է լինել երկու ռասաների միջև տարբերությունը։ Հիմա տարբերություն գրեթե չկա։ Ամենամեծ չափով տուժած մշակույթը գյուղն է՝ գյուղացիների հետ միասին։ Այնպես որ՝ Վատիկանն իր թիկունքում այլևս չունի այդքան մեծ քանակությամբ չքավորներ֊կաթոլիկներ։ Եկեղեցիներն ու ճեմարանները դատարկ են։ Եթե դուք այցելեք Հռոմ, ապա փողոցում այլևս չեք տեսնի ճեմարանականների։ Վերջին երկու ընտրություններում գերակշռում էր ոչ եկեղեցական բնակչության ձայնը։ Մարքսիստները նույնպես զգալիորեն փոխվել են սպառողական հեղափոխությունից հետո։ Նրանք ապրում են այլ ձևով, վարում են ուրիշ ապրելակերպ, ունեն մշակութային այլ մոդել, փոխվել է նաև նրանց գաղափարախոսությունը։  

Հարց․֊ Նրանք հանդիսանում են միաժամանակ և՛ մարքսիստներ, և՛ սպառողնե՞ր։ 
Պատասխան․֊ Կա որոշակի հակասություն․ նրանք, ովքեր իրենց համարում են կա՛մ մարքսիստ, կա՛մ կոմունիստ, հանդիսանում են նաև սպառող։ Նույնիսկ իտալական կոմունիստական կուսակցությունն է ընդունել այդ փոփոխությունը։  

Հարց․֊ Մարքսիստ լինելը նշանակում է առնչություն ունենալ կոմունիստական կուսակցության կամ այլ ֆրակցիաների հե՞տ։ 
Պատասխան․֊ Ամեն ինչ էլ կարող է պատահել։ Կոմունիստներ, սոցիալիստներ, հարդլայներներ։ Իտալացի հարդլայները կարող է ռումբ տեղադրել, իսկ երեկոյան դիտել հեռուստացույց։

Հարց․֊ Մարդկանց բաժանումը դասերի մինչ օրս էլ կա՞։ 
Պատասխան․֊ Դասերը մինչ այժմ էլ կան, բայց կա մի առանձնահատկություն․ դասակարգային պայքարը տեղի է ունենում միայն տնտեսական հարթությունում, ոչ թե մշակութային։ 

Հարց․֊ Ի՞նչ կասեք նեոֆաշիստական շարժման մասին։
Պատասխան․֊ Ֆաշիզմի ժամանակն ավարտվել է, որովհետև այն հիմնվում էր Աստծո, ընտանիքի, հայրենիքի և բանակի վրա, իսկ այդ բառերն այժմ արժեք չունեն։ Այլևս չկան իտալացիներ, ովքեր ինչ֊որ բան կզգային դրոշ տեսնելիս։

Հարց․֊ Իտալական հասարակությունն այժմ ճգնաժամ է ապրում, այնպես չէ՞։ 

Պատասխան․֊ Ես կարծում եմ, որ կոնսյումերիզմը ֆաշիզմից ավելի վատ երևույթ է, քանի որ եկեղեցական ֆաշիզմն իտալացիներին չէր փոխում, չէր վարակում նրանց։ Դա ամբողջատիրական ռեժիմ էր և ոչ թե ամբողջականացնող։ Ներկայացնեմ մեկ օրինակ․ ֆաշիզմը 20 տարի շարունակ փորձեց ոչնչացնել բարբառները և ձախողվեց։ Կոնսյումերիզմը, որն, ընդհակառակը, իբր հանդես է գալիս ի պաշտպանություն բարբառների, ոչնչացնում է դրանք։

Հարց․֊ Ըստ Ձեզ՝ այդ երկու ուժերի միջև կա՞ հավասարակշռություն։
Պատասխան․֊ Կա ինչ֊որ անկարգ հավասարակշռություն։ 

Հարց․֊ Ո՞րն է այդ անկարգության աղբյուրը։ 
Պատասխան․֊ Դա իտալական «տարիքային» ճգնաժամն է։ Իտալիան վատ զարգացած երկրից արագորեն վերածվեց զարգացած երկրի։ Այդ ամենը տեղի ունեցավ հինգ, վեց կամ յոթ տարվա ընթացքում։ Նույն պատկերը կլիներ, եթե չքավոր ընտանիքը վերածեինք միլիոնատերերի ընտանիքի։ Այդ ընտանիքը կկորցներ իր նույնականությունը։ Իտալացիներն այժմ վերապրում են իրենց նույնականության կորստի ժամանակաշրջանը։ Մյուս բոլոր երկրները կա՛մ արդեն ձևավորվել են և իրենց նույնականությունը հետզհետե կորցրել են վերջին 200 տարվա ընթացքում, կա՛մ, ինչպես Երրորդ աշխարհը, դեռևս չեն ձևավորվել։

Հարց․֊ Դարձե՛ք Թիրեսիաս, կանխագուշակե՛ք՝ կա՞, արդյոք, ապագայի հույս։ 
Պատասխան․֊ Ավելի լավ է Կասանդրայի, քան Թիրեսիասի պես։ Այսօր զրուցում էի երկու շվեդների հետ և նրանց հարցրեցի, թե քաղաքակրթություններից ո՛րն է իրենց ավելի հոգեհարազատ՝ մարդասիրակա՞նը, թե՞ տեխնոլոգիականը։ Նրանք բավականին մեծ տխրությամբ պատասխանեցին, թե իրենց զգում են առաջին սերունդը (30 սերնդից հետո), որը ամեն ինչով տարբերվում է նրանցից, ովքեր եղել են նախկինում։ Այն ամենը, ինչն այսօր ասացի, հանդիսանում է պարզապես իմ պատկերացումը։ Եթե դուք խոսեք իտալացիների հետ, նրանք ձեզ կասեն․ «Օ՜, այդ խելագար մարդը՝ Պազոլինին»։

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Փարքեր Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Պազոլինիի վերջին հարցազրույցը
Պազոլինիի վերջին հարցազրույցը
«Ես ցանկանում էի ցույց տալ աշխարհի վերջը, փառքի վերջին օրերը»։
https://4.bp.blogspot.com/-WHtgQdDGEX8/VrZ55JKldqI/AAAAAAAAAXE/ODO02Nr_T-E/s640/per-paolo-pazolini.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-WHtgQdDGEX8/VrZ55JKldqI/AAAAAAAAAXE/ODO02Nr_T-E/s72-c/per-paolo-pazolini.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2016/02/blog-post_6.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2016/02/blog-post_6.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy