Միքելանջելո Անտոնիոնի. Անապատը մեր մեջ և մեզնից դուրս


«Ի՞նչն է անհանգստացնում ժամանակակից մարդուն: Ինչպիսի՞ արձագանք են նրա հոգում ստանում աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձությունները: Այս հարցերն են, որ մենք ստեղծագործելիս պարտավոր ենք հնչեցնել ինքներս մեզ համար»: Միքելանջելո Անտոնիոնի


Արվեստը ներաշխարհային կյանքի կարողությունների հաստատում է: Նրա յուրաքանչյուր ձևը, անկախ մյուսից ունեցած իր տարբերությունից, բովանդակում է նույնը․ ներաշխարհը` իր վերապրումների անտեսանելի անհունով: Այդ բովանդակման մեջ, սակայն, ձևերի բազմազանությունը անհրաժեշտ է այնչափ, որչափ արվեստին հաղորդակցվող գիտակցությանը անհրաժեշտ է իր ես-ի հայտնատեսումը և ներաշխարհի որոնման համար կամուրջների կառուցանումը, քանզի արվեստի յուրաքանչյուր ձև յուրակերպ ու իր գոյությամբ անկրկնելի կամուրջ է իր ես-ը որոնող գիտակցության և ներքինը գոյակերտող բացարձակի միջև:

«Զաբրիսկի Փոինթ» ֆիլմը նկարահանելիս
Մեր ժամանակներում այդ կամուրջները գտնվում են մի տեսակ մեկը մյուսից ավելի վթարային վիճակում: Դեռևս Շպենգլերի կանխատեսած Եվրոպայի մայրամուտը, որը նշանակում է մշակութաստեղծ ներուժի սպառում և մշակույթի վերածում քաղաքակրթության, անսխալ կերպով իրականանում է ամբողջ քսաներորդ դարի ընթացքում և շարունակվում մինչ այսօր:
Դրան զուգահեռ, սակայն, և անգամ կարելի է ասել՝ ի հեճուկս այդ միտումի, քսաներորդ դարում ի հայտ է գալիս արվեստի մի նոր ձև` կինոարվեստը, ասել է թե՝ մարդկային գիտակցությունը անդինականին կապող մի նոր կամուրջ:

Ստեղծագործականի գոյության այդօրինակ նորահայտ կաղապարը, այսպիսով, զուտ քսաներորդ դարից մինչ մեր օրերը ապրող մարդու աշխարհընկալման կերպ է, նրա ներհոգեկան անցուդարձերի ցուցադրման ճիգ:

Արվեստի «շնչասպառման» պայմաններում բնական է, որ կինոարվեստը վերածվեց համատարած ստեղծագործումների նոր կենտրոնի: Նորի որոնումների կամքը դարձավ կինոարվեստի զարգացման շարժիչ ուժ և հաղորդեց այդ զարգացմանը խելահեղ տեմպեր: Այդ խելահեղ տեմպերի մեջ, սակայն, ուրվագծվեցին այնպիսի ստեղծագործ ոգիներ, ում` արվեստի պատմության մեջ թողած հետքն է հենց, որ հաստատում է կինոարվեստը որպես ներհոգեկան կյանքի արձանացում: Այդպիսի ստեղծագործողների ցանկում, որչափ այս հոդվածի հեղինակին թույլ է տալիս եզրակացնել կինոարվեստի իր հասկացումը, իր անփոխարինելի նշանակությունն ունի իտալացի ռեժիսոր Միքելանջելո Անտոնիոնին:

Ամենևին նպատակադրված չլինելով այստեղ թվարկել այն չափանիշները, որոնցով առաջնորդվելիս առանձնացնում ենք Անտոնիոնիի ստեղծագործությունը` այնուամենայնիվ, նշենք մի հանգամանք. կան այնպիսի ֆիլմեր, որոնք հնարավոր է մտափոխել կինոարվեստից և երևակայել որպես վեպ, պատմվածք, պոեմ կամ կտավների շարան: Այդպիսի մի ֆիլմ է, օրինակ, վաթսուն թվականին նկարահանված մեկ այլ իտալացի ռեժիսոր Լուկինո Վիսկոնտիի «Ռոկկոն և իր եղբայրները»: Այդ ֆիլմը հանճարեղ է, սակայն նույն հաջողությամբ կարող էր ֆիլմի փոխարեն լինել, թերևս, նույնչափ հանճարեղ վեպ:

Կան նաև ֆիլմեր, որոնց մեջ կինոարվեստը հայտնաբերում է իր ինքնուրույնությունը, իսկ մարդկային ներաշխարհը` իր վերապրումների արտապատկերման նոր շնչառություն` ամրագրելով այդ նորը որպես առհասարակ արվեստի հասկացման կարելիություն: Այդպիսի ֆիլմերը կենսավորում են կինոարվեստի ուրույն լեզուն, դիտողին պարտադրում են այնպիսի հասկացում, որը հնարավոր է սոսկ ֆիլմի ներսում՝ առանց դիտողի դատողական հնարավորությունների մասնակցության:

«Արկած», 1960թ
Այս ֆիլմերի շարքում է, որ իրենց տեղն են գտնում Միքելանջելո Անտոնիոնիի ստեղծագործությունները, որոնցում հաստատվում է կինոարվեստի՝ մնացյալ արվեստի ձևերից ինքնին անկախ գոյությունը:

Անտոնիոնիի կինոարվեստի այսօրինակ ըմբռնմամբ, կարծես թե, ուրվագծվում է նրա ֆիլմերին իմաստասիրական անդրադարձ կատարելու անհնարինությունը, քանզի ինքը` իմաստասիրությունը, անդենականին կապող մեկ այլ կամուրջ է, ստեղծագործումի մի այլ ձև, և անդրադառնալ կինոարվեստին փիլիսոփայական հասկացությունների և փիլիսոփայական լեզվի շրջանակներում՝ կնշանակի զրկել Անտոնիոնիի արվեստն ինքն իր ներսից, սեփական և ինքնաստեղծ օրենքներով դիտարկելու հնարավորությունից: Սակայն ներկայիս իմաստասիրության խնդիրը և կինոարվեստին առնչվելիք փիլիսոփայության նշանակությունը առհասարակ ոչ թե ֆիլմերի վերլուծությունն է, այլ այն ամբողջական ստեղծագործական ես-ի ճանաչումը, որը սփռված է այդ ֆիլմերում և, հանդիսանալով դրանց արարման մեկնակետ, բովանդակում է իր մեջ այս կամ այն ռեժիսորի ստեղծագործումների հիմնականը: Ասել է թե՝ մեր նպատակը այստեղ ֆիլմերի մեջ հենց Անտոնիոնիի որոնումն է և այն ներհոգեկան ամբողջի, որ ծննդավորել է վերջինիս ստեղծագործությունը:

Այդ ներհոգեկանի գիտակցման որոնումներով շրջելով Անտոնիոնիի ֆիլմերում՝ հայտնաբերում ենք նրա հերոսների ներքին կյանքի ինչ-որ անորոշ հակասականություն և նրանց` որպես մշտապես փախչողներ:

Այո՛, փախո՛ւստ, բայց փախուստ ո՞ւր, կամ փախուստ ինչի՞ց...

Վերջիվերջո, յուրաքանչյուր ստեղծագործություն ներաշխարհային կյանք է և, որպես այդպիսին, մշտական փախուստ արտաշխարհից դեպ ներաշխարհ: Ուրեմն ո՞րն է զուտ անտոնիոնիական փախուստի յուրակերպությունը: Իսկ եթե փորձենք այլ կերպ ձևակերպել այս հարցը. արտաշխարհից ներաշխարհ այդ փախուստը ինչպիսի՞ նորակերպ ներհոգեկան ծալքեր է հայտնաբերում Անտոնիոնիի կինոարվեստում:

Վիպապաշտական արվեստում այդօրինակ փախուստը ազատատենչ հոգու ընդվզում է արտաշխարհի տիրական ուժի և այն համատարած անհրաժեշտության դեմ, որը պայմանավորում է երևույթների շարժը և ենթարկում դրանց գոյությունն իրերի պարտադրականին: Վիպապաշտի աչքերում. «Աշխարհը առանց կանգ առնելու ընթանում է իր հնարավոր վիճակների անվերջանալի շարքով, և այդ վիճակների փոփոխությունը տեղի է ունենում ոչ թե անկանոն, այլ խիստ որոշակի օրենքներով: Այն, ինչ բնության մեջ տեղի է ունենում, անհրաժեշտաբար կատարվում է հենց այնպես, ինչպես կատարվում է, և անհնար է որ լինի այլ կերպ»: Միևնույն պահին ռոմանտիկ հոգին սարսափով հայտնաբերում է իր ես-ը՝ որպես երևույթների այդ կանոնավորված կյանքի կցորդություն: Ողջ գոյավորը կարծես միտված լինի իր ուժով ենթարկելու նրա ես-ը այդ սոսկալի անհրաժեշտության օրենքներին, կամազրկելու ու այդպիսով ոչնչացնելու այն:

Բայց որտե՞ղ փնտրել ես-ի փրկությունը: Չէ՞ որ եթե նա նախազգում է իր մեջ խորշանք առ երևույթների պարտադրականը և հայտնաբերում իր մեջ ազատ ապրելու կարողություն, ուրեմն կա այլ իրականություն, որտեղ թագավորողը ազատությունն է, ես-ի կամայականությունը, պոետականի գերազանցապես անտրամաբանական ու չպատճառավորված առկայծը: Որտե՞ղ է այդ իրականությունը, եթե դրսի աշխարհը համատարած դետերմինիզմ է: Այնտեղ` ես-ի անվերծունակ խորքերում: «Ուրեմն փախու՜ստ, փախու՜ստ երևույթների պարտադրականից դեպ ներաշխարհը, ուր կյանքը ազատ ստեղծագործում է, - վճռում է ռոմանտիկ հոգին, - Փախու՜ստ անհրաժեշտությունից դեպ ազատություն»:

– Ճամփորդության ընթացքում մի աղջիկ հանկարծ անհետանում է:
– Իսկ ի՞նչ է պատահում նրա հետ:
– Ո՞ւմ, աղջկա՞... չգիտեմ:
Միքելանջելո Անտոնիոնիի և Դինո դե Լաուրենտիսի` «Արկած» ֆիլմի նկարահանման քննարկումից:

«Գիշեր», 1961թ
Ինչպե՞ս կարող էր կռահել այդ ռոմանտիկը, որ քսաներորդ դարի մարդու մտքով կարող է անցնել ազատությունը, որպես սեփական ես-ի գոյության հաստատում, փնտրել ոչ թե ներաշխարհի թագավորությունում, այլ դրա սահմաններից դուրս՝ որպես երևութայինը և բնության անհրաժեշտությունն իր կամայականությանը ենթարկելու միջոց: Ժամանակին նույն այդ ռոմանտիկը ոտնատակ էր տալիս քաղաքների միջև ընկած հսկայական տարածություններ, որպեսզի կարողանա հասնել այնտեղ, որտեղ ինչ-որ նվագախումբ կատարում է Բեթհովենի իններորդ սիմֆոնիան: Իր հոգեկից բարեկամներին, ովքեր իրենից հեռու էին, նա ի զորու էր իր մտքերին և զգացմունքներին հաղորդակից դարձնել սոսկ նամակի միջոցով ու երկա՜ր ժամանակ սպասել պատասխանի` մտավախությամբ, որ նամակը տեղ չի հասել: Արդեն Անտոնիոնիի և մեր ժամանակներում բեթհովենյան բոլոր սիմֆոնիաները համաշխարհային երաժշտության ողջ ժառանգության հետ միասին, բոլոր նվագախմբերը և մենակատարները տեղավորված են ձայնապնակների ու համակարգիչների մեջ, և կարիք չկա որևէ տեղ գնալ երաժշտություն ունկնդրելու համար: Այսօր, նամակի փոխարեն, միմյանցից հեռու գտնվող հոգիները, անկախ հեռավորությունից, չեն էլ զգում միմյանց բացակայությունը, քանի որ լսում ու տեսնում են միմյանց: Այն, ինչ Ռոմանտիկի համար իրերի անխուսափելի ենթարկապահանջություն էր, որից նա փախչում էր դեպ ներաշխարհը, քսան-քսանմեկերորդ դարերի մարդու համար հաղթահարված անցյալ է: Ասել է թե՝ այն, ինչ նախկինում մարդն ըմբռնում էր որպես ենթարկման ոլորտ, այսօր նրա համար վերածվել է իր իշխանության կարելիությունների հաստատման վայրի: Այլևս զգալով բնության անհրաժեշտությունը տնօրինելու իր ներուժը` նա դադարում է փնտրել ազատությունն իր ներաշխարհում: Նա այլևս չի վախենում իր ես-ի համար, քանի որ վերջինս սոսկ ինքն իր մեջ չէ, որ հայտնաբերում է սեփական լինելու հնարավորը, այլ իր` երևույթների ընթացքը կառավարելու: Այս իրողության ամբողջ նշանակալիությունը ոչ թե  համակարգիչների, հեռախոսների գոյության փաստն է առհասարակ, այլ մինչ այս դեռևս մարդկությանը անհայտ տիեզերքը կառավարելու և այն սեփական ցանկություններին ենթարկելու կարողության ու սեփական ամենազորության գիտակցումը, հավատը առ այն, որ եթե անգամ արեգակը դադարի տաքացնել երկիրը, երբ օզոնի շերտը պատռվի կամ քաղցրահամ ջուրը մեր մոլորակում պակասորդ տա, միևնույն է, մի ճար կգտնվի, իսկ այդ ճար գտնողը կլինի ինքը` տիեզերական օրենքների վրա ծիծաղող մարդը:

Թողնենք ժամանակին այն հարցի պատասխանը, թե այդօրինակ լավատեսությունը կարո՞ղ է, արդյոք, արդարացված լինել: Բայց ինչպիսի՞ն է մարդը, ով ապրում է նմանակերպ գիտակցմամբ ու ոչ միայն ուղղորդում է իր գոյության ուժը դեպ իրային արտաքինը, այլև համոզված է այդ ուժի գերազանցությանը: Առաջինը, ինչի վրա հարկ է սևեռել մեր ուշադրությունը, դա այն աշխարհն է, որն ի սկզբանե մարդկային ես-ին ներկայանալով որպես անհրաժեշտության աշխարհ՝ միախառնել է իրեն մարդկային կամայականությանը: Մարդը, ով իր ազատությունը հայտնաբերում էր սոսկ իր ներաշխարհում, այժմ ներմուծել է այն պատճառահետևանքային չափումների տիեզերք: Գիտակցության համար, ուրեմն, իրենից դուրս այդ աշխարհը դառնում է իր իսկ կամայականության և տիեզերական անհրաժեշտության խառնուրդային անորոշություն, մարդը դրանում տարրալուծել է իր ուժերը՝ միաժամանակ դիմազրկելով այն ինքն իր համար, քանզի նրա դեմքը անհրաժեշտությունն էր, որը այժմ մարդկային համոզմամբ ընկրկել է իր միանշանակության մեջ: Այդ դիմազրկմամբ է, որ աշխարհը գոյափոխվում է անհրաժեշտության աշխարհից՝ մեզնից դուրս անապատի:

Սակայն մեզնից դուրս անապատը մարդկային ես-ի ներկայի միայն մի կողմն է: Երկրորդը, ինչ հատկանշում է նրա ներկան, ներաշխարհի կորուստն է: Ես-ը` սլաքելով իր ազատատենչական ներուժը դեպ արտաքին աշխարհը, բաց է թողնում ձեռքից ռոմանտիկ հոգու համար միակ ապաստարանը`  ներաշխարհային ազատության հայտնատեսումը: Իր ուժերն իրենից դուրս անապատում շռայլորեն ծախսող մարդը դադարում է զգալ իր ներքինի կշռույթի թրթիռները: Իր ներաշխարհը այլևս իր լինելու հաստատման միակ կերպը չէ նրա համար, և նա առանց սակարկելու փոխանակում է իր ներքինի սահմաններում գոյակերտվող ազատության որոնումը տիեզերական պարտադրականը հաղթահարելու իր երազանքի հետ` ամայացնելով իր ներսը և վերածելով այն անապատի իր մեջ:

«Խավարում», 1962թ
Խտացնելով այս անապատների` երևույթների աշխարհի անորոշության և ներաշխարհի
ամայության տեսանելիությունը` հայտնաբերում ենք ժամանակակից մարդու ընդհանրականը. «Տերը նյութական աշխարհի, տերը բոլոր առարկաների՝ նա տերը չէ սեփական անձի: Իրերի այս արարիչը, շաղախի, քարի, պողպատի այս հզոր կերպավորողը, մեծ այս կառուցողն իրականում հոգեպես ստրուկ է: Իր սեփական ձեռքերով ստեղծած հարստությունների մեջ նա իրեն զգում է կորած ու լքված: Նա հարուստ է գիտություններով, օժտված է տեխնիկական չտեսնված միջոցներով, և, սակայն, աշխարհը նրա աչքերի ետև տառապում է ավելի, քան այն շրջաններում, որոնք եղած են, և որոնք չպիտի վերադառնան... Նրա շունչը կրկնապատկվել է, աչքերը խորացել են, բազուկները՝ երկարել: Դա անուրանալի փաստ է, բայց փաստ է նաև այն, որ նա չգիտե՝ ինչպես գործածել ուժերի այդ առատությունը, ինչ ուղղություն տալ իր արբեցուցիչ ու եռուն թափին»:

Հենց այս մարդն է, ով ճանաչված է Անտոնիոնիի ֆիլմերում: Մարդ, ում կենսականը բաբախում է երկու անապատների փոխներթափանցման մեջ: Իր ներաշխարհի նշանակության գիտակցման թուլացմամբ և իր գոյության ներուժն իրենից դուրս սպառող այդ ես-ը կարծես կորցնում է այն ներհոգեկան հակասությունը, որով կերպավորվում էր ռոմանտիկ հոգու կյանքը, որն իմաստավորում էր ինքն իրեն որպես ներաշխարհի և անհրաժեշտության աշխարհի բևեռացումների պատմություն: Այդ երկու աշխարհների բախումները, կարծես, այն թափով չեն անհանգստացնում մեր ես-ը, որչափ անհրաժեշտ կլիներ ռոմանտիկին՝ սեփական գոյության զարկերակի բաբախումը զգալու համար: Վերջիվերջո, այդ երկու աշխարհներն էլ անապատացած հովիտներ են արդեն: Սակայն մեզնից դուրս անապատում, ուր մենք ձեռնոց ենք նետել տիեզերքի բովանդակ ուժերին, մեզնից յուրաքանչյուրը, ոչ թե որպես հավաքական, այլ որպես իր անհատական ես-ի կրող, ներըմբռնում է, որ անգամ տիեզերական բոլոր օրինաչափությունները սեփական կամքին ենթարկելով` նա կհաստատի հենց այդ հավաքական մարդկային ես-ի ներկան միայն, այլ ոչ իր անհատականությունը, մինչ վերջինս կտարրալուծվի այդ հավաքականում ու, որպես այդպիսին, կդադարի լինել: Անտոնիոնիի կինոարվեստում արտապատկերված ամբողջականը նախևառաջ այն ես-ի ցուցադրումն է, որն այդ անապատացումներում դեռևս չի հաշտվել իր անհատականության կորստի, իր ներհոգեկանը արտաշխարհի պարտադրականի դեմ ուղղելու և, այն հաղթահարելով, միաժամանակ որպես անհատականություն վերանալու գիտակցման հետ: Այդ ես-ի կյանքը գոյանում է իրենից դուրս անապատում, ու նրան մնում է իր մեջ ուրանալ տիեզերական կանոնադրությունը փոխելու մարդկային համընդհանրության միտումը և, ռոմանտիկի նման փափագելով ներաշխարհային լինելիություն, գոյության իմաստը որոնել իր անհատականության խորքերում: Սակայն ռոմանտիկը, ում համար իր ներքինը գոյության իմաստավորման հիմնականն է, հայտնաբերում է իր ներաշխարհը որպես ազատության բյուրեղացում, մինչ Անտոնիոնիի հերոսի ներաշխարհը անապատ է, և նա, ով փախչում է իրենից դուրս անապատից և փնտրում է ներքնապես լինելու կարելիություններ, այդ կարելիությունների փոխարեն գտնում է իր ներսի ամայությունը: Ռոմանտիկի նման նա փախչում է, բայց դա փախուստ է ոչ թե անհրաժեշտությունից, որը պիտի իր ներսում ստեղծանի ազատությունը, այլ փախուստ արտաքինի անորոշից, ուրեմն և՝ փախուստ դեպ ներքինի անապատը:

«Ճապոնացիների գործերն այլ կերպ են ընթանում, քանի որ նրանք գիտական ֆանտաստիկայով ընդհանրապես չեն հետաքրքրվում»:
Միքելանջելո Անտոնիոնի

«Կարմիր անապատ», 1964թ
Այդօրինակ ես-ի ցուցադրումը հատկանշական է իտալացի ռեժիսորի «Կարմիր անապատ» ֆիլմում և Մոնիկա Վիտիի մարմնավորած հերոսուհու մեջ խտացված վերապրումներում: Այդ ֆիլմը հենց մեզնից դուրս անապատից փախչող կնոջ կյանքն է, ով, սակայն, չունի իր ներաշխարհի գոյության այնպիսի որոշակիացում, որտեղ կարող լինի իրեն զգալու ամուր հենարանի վրա:

Փախչել ամենայն տեսանելիից, բայց ո՞ւր: Ինչչա՜փ հատկանշական է այստեղ ֆիլմի եզրափակիչ հատվածը, երբ հերոսուհին հրաժարվում է իր փախուստից: Այդ հրաժարումը նավարկություն-փախուստից հաշտեցում չէ անհատականության կորստի հետ, դա ավելի շուտ «փախչել ուր»-ի մեծ հարցականի և ներքին անապատի ամայի շնչառության տեսանման անխուսափելի հետևանք է: Մոնիկան մնում է այդ երկու անապատների միջև գոյութենապես նույնը, սակայն այժմ նրա համար այդ անապատները տեսանելի են իրենց ողջ անորոշությամբ ու ամայությամբ, իսկ իր` հերոսուհու կյանքը՝ իրենից դուրս անապատից փախուստի և իր ներսի անապատում հանգիստ գտնելու անհնարինությամբ: Դա գոյութենական դատարկության մեջ հայտնված մարդու հաշտեցում է այն գիտակցման հետ, որ ինքը այլ ելք չունի, քան ապրել` մշտապես տագնապելով իր ես-ի ինքնուրույն լինելու կարելիության համար և չգտնելով այդ ես-ի համար ներաշխարհայնորեն լինելու գոյակերպ: Միաժամանակ, հերոսուհին այստեղ ոչ միայն մնում է որպես անապատների դժբախտ թափառական, այլ գոյացնում է իր մեջ իր այդ գոյավիճակի ճանաչողին: Նրա կենսական կշռույթը զարգանում է նույն տագնապների ու վախերի մեջ, սակայն նա գոյություն ունի հիմա արդեն նաև որպես իր այդ չգտնված, բայցև դեռևս չկորցրած ես-ը գիտակցող: Այդ գիտակցումն է, որ նրան լինելու նոր հնարավորություն է տալիս:

Մեր օրերի ողբերգակը կարող է լինել ոչ միայն որպես իր ներաշխարհի գոյության կերպը մշտապես որոնող ու չգտնող, այլ նաև որպես իր այդ կենսավիճակը գիտակցող ես` պաշտպանություն գտնելով այդ ես-ում գոյութենական դատարկությունից:
Սա մերօրյայի ողբերգականն իր ներհոգեկանում կրող հոգու մի կենսաձև է:
Մեկ այլ կենսաձև է հայտնաբերվում «Ֆոտոխոշորացում» ֆիլմում: Դա  անապատայինի մեջ ես-ի փրկությունն է` ես-ի կողմից իր իսկ ողբերգականը որպես երևակայության խաղի ճանաչման առաջադրմամբ: Եթե ես-ը որոնում և չի հայտնաբերում իր անհատականության կերպը, եթե ես-ը բացակա է ինքն իրենից և դրա հետ ոչինչ չի կարող անել, բավական է նայել սեփական խորքը Հեսսեանման ծիծաղով: Այնպես, ինչպես գնդակի բացակայության դեպքում կարելի է խաղալ երևակայական գնդակով, բավական է երևակայել, որ ամեն ինչ այնպես է, ինչպես կուզենայիր, որ լիներ, և այդպիսով ստեղծանել մի խաղ, որի պատրանքը մշուշապատում է ես-ի անապատային ներաշխարհի տեսանելիությունը:

Այս երկու ֆիլմերի հետ համատեղ՝ աննրբանկատություն կլիներ «անապատ» բառի այսչափ հաճախակի հոլովման հետ այս հոդվածում անտեսել այնպիսի ֆիլմի հիշատակումը, որպիսին է «Զաբրիսկի Փոինթը», մանավանդ, որ այս ֆիլմում Անտոնիոնին  առաջադրում է գոյութենական դատարկության մեջ էակերտվող ես-ի մեկ այլ հասկացում:
Մեզնից դուրս անապատը այստեղ ամերիկյան հականերաշխարհային և ես-ի ինքնուրույնությունը չհանդուրժող անկյանք կյանքն է: Կյանք, որի մասնակիցները հոգեպես անունակ են: Շվեյցարացի գրող Մաքս Ֆրիշի հերոսի շուրթերով ասած` «Եթե նույնիսկ դատելու լինենք միայն այն բանով, թե ինչ են ուտում ու խմում այդ զգաստաբարո մարդիկ, որոնք չգիտեն՝ ինչ բան է գինին, այդ վիտամին խժռողները, որոնք սառը թեյ են խմում, բամբակ ծամում և չգիտեն, թե ինչ բան է իսկական հացը, այդ կոկա-կոլայի ցեղը, որին...» Մաքս ֆրիշի հերոսը տանել չի կարող:

– Զբաղմո՞ւնքը:
– Պատմական գիտությունների դոցենտ:
– Շատ երկար է: Գրի՛ր «քարտուղար»:
«Զաբրիսկի Փոինթ»

«Զաբրիսկի Փոինթ», 1970թ
Հետաքրքրական է, որ մեզնից դուրս անապատին այստեղ հակադրված ներքին անապատը
անապատ է այս բառի ամենաուղիղ իմաստով` որպես երևութական աշխարհի գոյություն: Ամերիկյան պարապից դեպ այդ անմարդաբնակ ավազանոցը փախչողները վճռական են, կտրուկ, ներսի անապատը նրանց համար որոշակիացման և կերպավորման կարիք չունի: Նրանք ընդունում են իրենց ներաշխարհային անապատն իր ողջ տեսանելիությամբ և միախառնվում ներքին դատարկության հետ՝ առանց նրան բովանդակային պահանջներ ներկայացնելու: Թավալվելով անապատի ավազներում՝ այդ ազատատենչ հոգիները մկրտվում են իրենց ներքինի փոշիով, ու որքան էլ անորոշ են այդ հոգիների համար իրենց ներաշխարհի կարելիությունները, միևնույն է, նրանք հաստատում են սեփական ես-ը որպես ներաշխարհային անապատի երդվյալ թափառականներ, որում պայթում և ոչնչանում են արտաշխարհի բոլոր հավակնությունները:

Ռաֆայել Ներսիսյան

«Կինոարվեստ» մատենաշարի «Միքելանջելո Անտոնիոնի» գրքից
Երևան, 2012թ

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Սոսե» կինոփառատոն «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Ջ․ Պակուլա Ալան Փարքեր Ալբեր Ռեմի Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Հովհաննիսյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Լեո Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Իննա Սահակյան Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինդսեյ Անդերսոն Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Բերգեր Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրայր Խաչատրյան Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մալքոլմ ՄըքԴաուել Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Մորգան Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջանկառլո Ջանինի Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռեդֆորդ Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վիրնա Լիզի Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Միքելանջելո Անտոնիոնի. Անապատը մեր մեջ և մեզնից դուրս
Միքելանջելո Անտոնիոնի. Անապատը մեր մեջ և մեզնից դուրս
«Ի՞նչն է անհանգստացնում ժամանակակից մարդուն: Ինչպիսի՞ արձագանք են նրա հոգում ստանում աշխարհում տեղի ունեցող իրադարձությունները: Այս հարցերն են, որ մենք ստեղծագործելիս պարտավոր ենք հնչեցնել ինքներս մեզ համար»: Միքելանջելո Անտոնիոնի
https://4.bp.blogspot.com/-pv3NhHh1O0k/V-uKITXiwqI/AAAAAAAALi4/SnzTRCedWAEs0LNcZxLE1yIdbBdOEQL0gCLcB/s640/%25D5%25A1%25D5%25B6%25D5%25BF%25D5%25B8%25D5%25B6%25D5%25AB%25D5%25B8%25D5%25B6%25D5%25AB%2B2.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-pv3NhHh1O0k/V-uKITXiwqI/AAAAAAAALi4/SnzTRCedWAEs0LNcZxLE1yIdbBdOEQL0gCLcB/s72-c/%25D5%25A1%25D5%25B6%25D5%25BF%25D5%25B8%25D5%25B6%25D5%25AB%25D5%25B8%25D5%25B6%25D5%25AB%2B2.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2016/09/antonioni-anapaty-mer-mej-ev-meznic-durs.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2016/09/antonioni-anapaty-mer-mej-ev-meznic-durs.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy