Կշիշտոֆ Կեսլևսկի. «Երեք գույն»


«Ինձ համար միշտ կարևոր է հանդիսատեսին ինչ-որ բանով գերելը կամ նրան մի բան համոզելը: Թող մեկը պարզապես ներթափանցի ֆիլմի աշխարհ, իսկ մյուսը սկսի վերլուծել այն․ կարևոր չէ: Կարևոր է, որ ես ստիպում եմ մարդուն ջանք գործադրել: Իսկ թե ինչպիսին կլինի այն՝ մտավոր, թե զգացմունքային, այնքան էլ կարևոր չէ»։ Կշիշտոֆ Կեսլևսկի


Եռագրությունները միշտ անպակաս են եղել համաշխարհային կինեմատոգրաֆից: Եռագրություն` արվեստի կամ գիտության երեք ստեղծագործություններից բաղկացած հավաքածու: Երեքն էլ, ըստ կանոնի, կապված են միմյանց հետ ընդհանուր սյուժեով կամ գեղարվեստական մտքով և ուղերձով: Այդպիսի եռագրությունները շատ են կինոյի պատմության մեջ, բայց դրանցից մեկը, անշուշտ, դժվար կլինի բաց թողնել: Խոսքը վերաբերում է «Երեք գույն» անվանմամբ հայտնի եռագրությանը: Անվանումն արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ սա երեք մասից կազմված ստեղծագործություն է, երեք գույներից՝ կապույտից, սպիտակից և կարմիրից: Առաջին հայացքից՝ սրանք գույների սովորական անվանումներ են, բայց ծանոթանալով ֆիլմերին՝ պարզ է դառնում, որ Ֆրանսիայի պետական դրոշի գույներն են՝ ըստ հերթականության: Այս եռագրությունը Ֆրանսիայում է արտադրված, իսկ եթե ավելի խորը դատենք, երեք ֆիլմերի բովանդակություններում կնկատենք ֆրանսիական հեղափոխության փառավոր կարգախոսը՝ «Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն», դարձյալ երեք բառից կազմված: Հենց սա էլ նշանակում են «Երեք գույն․ Կապույտ», «Երեք գույն․ Սպիտակ», «Երեք գույն․ Կարմիր» կինոնկարների անվանումները:

Հավանաբար Ֆրանսիան շատ էր գրավել պատմական նոր փուլ մուտք գործած Լեհաստանից այստեղ այցելած կինոռեժիսոր Կշիշտոֆ Կեսլևսկուն: Իր հայրենիքում մի շարք գեղարվեստական և վավերագրական ֆիլմեր ստեղծելուց հետո՝ 1990-ականների սկզբին, երբ տեղի ունեցավ խորհրդային կարգերի վերջնական փլուզումը, Կեսլևսկին հնարավորություն ունեցավ մեկնելու արտասահման, համագործակցելու եվրոպական, հիմնականում՝ ֆրանսիական, ընկերությունների հետ՝ գումար ստանալով պրոդյուսերներից: Լեհաստանում Կեսլևսկու գործերն, իհարկե, հայտնի էին, մեծ փառքի արժանացավ հատկապես նրա «Դեկալոգը», բայց եվրոպական հասարակության և հեղինակային կինոյի մեջ նա իր տեղը պետք է գրավեր, թերևս, հենց «Երեք գույն» եռագրությամբ: Եվ, ի զարմանս բոլորի, եռագրությունն ավարտելով՝ նա հանկարծ հայտարարեց, որ դա իր վերջին գործն էր, և ինքն ընդմիշտ հեռանում է կինոյից: Անշուշտ, դա ճակատագրական էր, որովհետև երկու տարի անց Կեսլևսկու սիրտը դադարեց բաբախել: Սա մեծ կորուստ էր կինոյի աշխարհում, քանի որ Կեսլևսկին այն եզակի ռեժիսորներից էր, ով ընկալում էր կինոն ոչ թե որպես զվարճանքի առարկա կամ գումար վաստակելու միջոց, այլ որպես բարոյական հաղորդագրություն, որպես ճշմարտության ուղու վրա կանգնեցնող արվեստ։  

Բոլոր երեք ֆիլմերի սցենարները ռեժիսորը գրել էր իր վաղեմի գործընկերոջ՝ Կշիշտոֆ Պեսևիչի հետ՝ Ագնեշկա Հոլանդի և Սլավոմիր Իձյակի հետ համագործակցությամբ: Լեհ հայտնի կոմպոզիտոր Զբիգնև Պրայսները ֆիլմերի երաժշտության հեղինակն էր։ Եռագրությունը բարձր գնահատականի արժանացավ կինոքննադատների և հանդիսատեսի կողմից: Ամերիկացի հանրաճանաչ կինոքննադատ Ռոջեր Էբերթը եռագրությունն ընդգրկեց իր «Փառահեղ ֆիլմերի» շարքում, իսկ 2010թ-ին Empire ամսագիրն այն ընդգրկեց իր «Կինոյի պատմության 33 լավագույն եռագրությունները» ցանկի 11-րդ տեղում:


1993-ին Կեսլևսկին նկարահանեց եռագրության առաջին մասը՝ «Երեք գույն․ Կապույտը»: Ֆիլմը պատմում է մի երիտասարդ կնոջ մասին, ով մեկ ակնթարթում, ավտովթարի հետևանքով, կորցնում է ամուսնուն՝ հայտնի կոմպոզիտորին, և փոքր դստերը: Ինքը՝ Ժյուլին, ում դերը խաղում է հիանալի Ժուլյետ Բինոշը, հրաշքով ողջ է մնում, բայց հիմա նրա առջև նոր ճանապարհ է բացվում, որը, ինչպես թվում է սկզբում, ոչ մի տեղ չի տանում՝ միայն դեպի դատարկություն ու անորոշություն: Հերոսուհին նույնիսկ ինքնասպանության անհաջող փորձ է անում հենց հիվանդանոցում, ավտովթարից հետո, սակայն հետո, միևնույն է, կարծես ընդմիշտ համակերպվում է ճակատագրի կողմից իրեն հասցված փորձության հետ և որոշում է աշխարհ դուրս գալ, փախչել անցյալից ու կյանքի հոսքով ընթանալ առաջ: Բայց սա պատմություն է ոչ այդքան այն մասին, թե ինչպես են նոր կյանք սկսում, այլ ավելի շատ այն մասին, թե ինչպես են ձերբազատվում հոգին տանջահարող զգացմունքներից: 

Ազատությունը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել, ուստի՝ այս դեպքում ազատությունը կայանում է հնից ու անցյալից փախչելու փորձի մեջ, սակայն այդօրինակ ազատությունը բերում է ավելի շատ դատարկության ու սառնության, քան երջանկության ու ներդաշնակության: Այս վերջինին հնարավոր է հասնել միայն նոր սիրո շնորհիվ, ինչը և ընդունում է գլխավոր հերոսուհին ֆիլմի վերջաբանում: Այդպիսի ազատության մասին է վկայում կապույտ գույնը, ինչպես և Ֆրանսիայի դրոշի կապույտն է խորհրդանշում ազատությունը: Այն ամեն տեղ ուղեկցում է հերոսուհուն, իսկ վերջում էլ բարձրանում է նրա սառած հայացքին, երբ նա վերջապես համակերպվում է իր նոր սիրո հետ, և կյանքը շարունակություն է ստանում դեռևս լույս աշխարհ չեկած երեխայով, ում պատկերը երևում է էկրանին, ֆիլմի կուլմինացիոն ավարտի ժամանակ:


Երաժշտության թեման առանձնակի տեղ է գրավում այս պատմության մեջ: Հենց երաժշտության շնորհիվ են հարություն առնում Ժյուլիի արդեն մեռած զգացմունքները և հոգու հանգստություն պարգևում ավտովթարում զոհված կոմպոզիտորին: Հենց նրա վերջին երաժշտական ստեղծագործությունն է Ժյուլին բացահայտում ինքն իր մեջ: 
Ավանդական լարված սյուժեից զուրկ այս կինոնկարը չի կարող չհիացնել իր անթերի պատկերային և ձայնային լուծումներով: Սյուժեն, որպես այդպիսին, այստեղ բացակայում է, որովհետև ռեժիսորը խնդիր է դնում կինոխցիկի առջև՝ միայն հետևել գլխավոր հերոսուհու գործողություններին, ցուցադրել նրա աշխարհընկալումը նրա կյանքի ամենամեծ ողբերգությունից հետո: Առարկաներն այս դեպքում հերոսների փոխարեն են խոսում: Ցուցադրված առօրյայի ամեն մի դրվագով, հետաքրքիր գունային լուծումներով՝ ֆիլմի հեղինակը ձգտում է մեծ էկրանի վրա արտահայտել գլխավոր հերոսուհուն տանջող տրամադրությունը, նրա հոգեվիճակը: Արտաքին բոլոր ռեժիսորական հնարքներից բացի՝ ի հայտ են գալիս խոր հոգեբանափիլիսոփայական գաղափարները: 

«Երեք գույն․ Կապույտն» արժանացել է Վենետիկի կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակին՝ «Ոսկե առյուծի»: Նաև՝ «Գոյա» կինոմրցանակի՝ «Լավագույն եվրոպական ֆիլմ» անվանակարգում: Ժուլյետ Բինոշն իր հերթին ստացել է «Սեզար» մրցանակ՝ որպես լավագույն դերասանուհի:


Հաջորդ տարի՝ 1994-ին, Կշիշտոֆ Կեսլևսկին նկարահանեց «Երեք գույն․ Սպիտակը», որի սյուժեում վերադարձավ իր հայրենիք՝ Լեհաստան: Ի տարբերություն նախորդ ֆիլմի՝ այստեղ ռեժիսորը հրաժարվեց իր պերֆեկցիոնիստական ձեռագրից և անցավ ավելի պարզ լեզվի: Սա մի առակ է մարդկության հավասարության անհրաժեշտության մասին, տրագիկոմեդիայի ձևով մատուցված: Երգիծական պատմություն մի սովորական մարդու մասին, ով մոլորվում է զարգացած, քաղաքակրթված հասարակությունում, սակայն հետսոցիալիստական հասարակարգում կարողանում է գտնել իր տեղը: Իսկ ամեն ինչի հիմքում, իհարկե, սերն է՝ պարզ ու դժբախտ, մաքուր, ինչպես սպիտակ գույնը, ինչպես սառը սլավոնական ձյունը, որն ընկնում է հանդիսատեսի աչքերին: 

Գործողությունը սկսվում է Ֆրանսիայում, դատարանի դահլիճում, որտեղ գլխավոր հերոսը՝ Լեհաստանից եկած վարսահարդար Կառոլը, ամուսնալուծվում է իր գեղեցիկ կնոջ հետ, ով անխղճաբար մեղադրում է ամուսնուն, թե վերջինս չի կարողանում բավարարել իր սեռական պահանջները: Դա, իրոք, այդպես է, բայց խեղճ Կառոլն անսահման, անկեղծ սիրով է սիրում իր արդեն նախկին կնոջը: Վերջինս հեռանում է նրանից՝ թողնելով առանց ոչնչի: Կառոլը մնում է փողոցում, նրա գրպանները դատարկ են, առջևում ոչ մի հուսալի բան չկա: Նա ամենաավանդական «փոքր մարդու» կերպարի մեջ է մտնում: Բայց հետո գլխավոր հերոսը ծանոթանում է իր հայրենակցի հետ, ով պատրաստվում է Լեհաստան մեկնել: Նրանք որոշում են Կառոլին մի երկրից մյուսը տեղափոխել մեծ ճամպրուկով, քանի որ օրինական ճանապարհով նա հնարավորություն չուներ լքելու Ֆրանսիան: Փորձը հաջող է անցնում, և մի շարք բարդություններից հետո Կառոլն իր հարազատ քաղաքում է հայտնվում:


Այստեղ՝ դեռևս չկայացած քաղաքական համակարգում նրա առջև նոր հնարավորություններ են բացվում: Խորամանկության և խորամտության շնորհիվ նա դուրս է գալիս անելանելի վիճակից: Սև շուկայում կատարած մի շարք հաջող գործողություններից հետո նա մեծ գումարի տեր է դառնում և արդեն շատ բան կարող է իրեն թույլ տալ: Հիմա նրա առաջնային նպատակն է՝ իրականացնել վաղեմի երազանքը՝ վրեժխնդիր լինել նախկին կնոջից, ում նա ի զորու չէ մոռանալ: Կառոլը, հավատարիմ ընկերների օգնությամբ, իր կեղծ մահն է կազմակերպում: Կազմակերպվում է սուտ թաղում՝ ինչ-որ դիակով, և Կառոլի կինը ականատես է լինում այդ ամենին: Սակայն, վերադառնալով հյուրանոց, իր համարում նա հայտնաբերում է նախկին ամուսնուն, ով արդեն այլ կերպ է վերաբերվում կնոջը, վերաբերվում է ինչպես ուրվական: Նրանք սիրով են զբաղվում, և առաջին անգամ Կառոլը բավարարում է կնոջը, իսկ առավոտյան անհետանում է, կարծես չի էլ եղել: 

Հյուրանոց է ժամանում ոստիկանությունը, որը մեղադրանք է ներկայացնում կնոջը՝ Կառոլի սպանության համար: Ոչ ոք չի հավատում նրա խոսքերին, թե, իբր, Կառոլը ողջ է: Կնոջը ձերբակալում են: Ֆիլմի վերջաբանում գլխավոր հերոսն ընտրություն է կատարում՝ չհեռանալ երկրից, այլ գնալ կնոջ մոտ: Նա կանգնած է բանտի առջև՝ նայելով կնոջը ճաղերի ետևում, և նրա աչքերից արցունքներ են թափվում: Հասկանալի է դառնում, որ սա ոչ թե պատմություն է վրեժխնդրության մասին, այլ պատմություն է անսահման սիրո մասին:


Ի՞նչն է ստիպում անելանելի վիճակում հայտնված հերոսին, միևնույն է, չհուսահատվել, պայքարել, բարձունքների հասնել, եթե ոչ սերն իրեն դավաճանած կնոջ հանդեպ: Այն ամենը, ինչ շրջապատում է նրան անհաջողություններից հետո, երկրորդական է, իսկ գլխավորը հաշվեհարդար տեսնելու միտքն է, սակայն՝ ոչ թե ելնելով ատելությունից, այլ սիրուց, որպեսզի դարձյալ ապացուցի այդ զգացմունքի մասին: Նա հայտնվում է իր կնոջ առջև արժանավոր տեսքով, վերջապես բավարարում է նրան սեքսուալ առումով, ինչպես հարկն է վրեժխնդիր է լինում նրանից և վերջում վերադառնում է նրա մոտ, քանի որ սիրող սիրտն ի զորու չէ հեռանալ: Դա յուրօրինակ զոհաբերության օրինակ է: 

Գլխավոր հերոսի անհաջողությունների հիմքում ընկած չէ ազգային, մշակութային, քաղաքակրթական կամ սոցիալական մեզալյանսը: Նրան ավելի շատ տանջում է հոգեբանական անհավասարության զգացումը: Միայն վերջում է նրա գոռոզ կինը, կարծես, ավելի հարազատ դառնում, երբ Կառոլը՝ արցունքներն աչքերին, հետևում է նրան՝ բանտախցում նստածին: Հիմա նրանք հավասար են, բայց ազատ չեն: Այդպիսին է սպիտակ գույնը, որն արտացոլում է փարիզյան թախծոտ փողոցները, հարսանեկան զգեստը, օրգազմը, Լեհաստանում իջած ձյունը... Հնարավոր չէ չնշել Զբիգնև Զամախովսկու հիանալի դերասանական խաղն այս կինոֆիլմում: Բեռլինյան կինոփառատոնում այդ տարի Կեսլևսկին ճանաչվեց լավագույն ռեժիսոր:


Նույն թվականին Կեսլևսկին ավարտեց իր եռագրությունը «Երեք գույն․ Կարմիր» ֆիլմով: Այն, իրոք, արժանի ձևով է ավարտում այս բոլոր պատմությունները: Ո՞ր գույնը կարող է պատմել հոգու խորքում թաքնված բոլոր զգացմունքների մասին, այդքան ցայտուն դուրս հանել մտապահված վախերն ու կուտակված զայրույթը... Իհարկե՝ վառ կարմիրը։ Կարմիրը նաև ատելության գույնն է, բայց նաև կրքի, իսկական սիրո, խորագույն մենության... Այն կարող է գերել, բայց և հիասթափեցնել, կարող է տրամադրել, բայց խենթության հասցնել: Առաջին հերթին՝ սա պատմություն է, իհարկե, ճակատագրի մասին, որը երբեմն, իրենցից անկախ, կառավարում են մարդկային զգացմունքները: Սակայն ամենագլխավորը, ինչպես միշտ, սերն է, բարությունն ու ներողամտությունը, որ մտերմացնում են մարդկանց՝ չարիքով ու թշնամանքով լցված այս աշխարհում: Դերասանուհի Իռեն Ժակոբն արդեն խաղացել էր Կեսլևսկու՝ Ֆրանսիայում նկարահանած առաջին՝ «Վերոնիկայի երկակի կյանքը» ֆիլմում: 
Այստեղ Ժակոբը խաղում է Ժնևյան համալսարանի ուսանողուհու դերը, ով նաև որպես ֆոտոմոդել է գումար վաստակում: 

Օրերից մի օր Վալենտինան հանկարծակի իր ավտոմեքենայի տակ է գցում մի տարեց դատավորի շանը: Այդպես նա ծանոթանում է արդեն գործերից հեռացած, ծերացող դատավորի հետ: Վերջինիս դերում հանդես է եկել ֆրանսիացի հիանալի դերասան Ժան-Լուի Տրենտինյանը: Դատավորն առաջին հայացքից շատ ցինիկ, մռայլ և փակ կյանք վարող ծերունու տպավորություն է թողնում: Վալենտինան հատկապես այն պահին է ապշում, երբ բացահայտում է, որ դատավորը գաղտնի ձևով, հատուկ սարքերի օգնությամբ, իր հարևանների հեռախոսային խոսակցություններն է լսում: Դա է նրա կյանքի հիմնական զբաղմունքը: Սակայն շուտով դատավորը լրիվ ուրիշ պատկեր է ստանում Վալենտինայի աչքերում: Նա հմայում է աղջկան, և նրանց միջև համակրանք է առաջանում՝ չնայած տարիքային տարբերությանը: Սակայն խոսքը ֆիզիկական սիրո կամ կին և տղամարդ հարաբերությունների մասին չէ։ Նրանք պարզապես ընկերանում են, մի պահ կարեկցանք են զգում միմյանց հանդեպ: Հենց այս օրինակին է վերաբերում ֆրանսիական կարգախոսից քաղված «եղբայրություն» բառը, որի կարիքը երբեմն այնքան շատ է զգացվում պարզ մարդկային փոխհարաբերություններում: Երիտասարդ աղջիկն արթնացնում է ծերունու մեջ քնած եռանդը կյանքի նկատմամբ, դատավորն էլ իր հերթին յուրովի է ազդում աղջկա ճակատագրի վրա:


Դրան զուգահեռ՝ ներկայացված է Վալենտինայի հարևան Օգյուստի հետ կապված իրադարձությունը: Նա իրավաբանական բաժնի ուսանող է: Նրանք չեն ճանաչում միմյանց, չնայած անընդհատ անցնում են իրար կողքով: Միայն վերջում այս երկու հերոսների ճակատագրերը պետք է հատվեն՝ ճակատագրի կողմից հասցված փորձանքի ժամանակ: Օգյուստի անհաջող սիրո օրինակում կարելի է նմանություն գտնել դատավորի երիտասարդության հետ: Ֆիլմի ավարտին Վալենտինան լաստանավով մեկնում է Անգլիա, սակայն փոթորկի ժամանակ լաստանավը խորտակվում է: Երբ դատավորը հեռուստատեսությամբ իմանում է դժբախտ պատահարի մասին, արդեն սկսում է մտածել, թե աղջիկը զոհվել է: Բայց քիչ անց հեռուստացույցի էկրանին են հայտնվում բոլոր փրկվածները, նրանց թվում են նաև Ժյուլին իր սիրեկանի հետ, Կառոլն իր կնոջ հետ, Վալենտինան և Օգյուստը: Դատավորի հայացքում մեղմ ու բավարարված ժպիտ է երևում: Վերջաբանում ցուցադրված դժբախտ պատահարի տեսարաններն իրական են, դրանք նկարահանվել են 1987թ-ին Լա Մանշի նեղուցում խորտակված Herald of Free Enterprise լաստանավի դեպքերի ժամանակ: Երեք ֆիլմերի գլխավոր հերոսների ճանապարհները հատվում են եռագրության ավարտին: Դա ճակատագրի հերթական անակնկալն է: 

Կարելի է վերհիշել Կեսլևսկու՝ Լեհաստանում նկարահանած «Դեպք» կինոնկարը, որտեղ այս նույն միտքն է արտացոլված: Թե ինչպիսի ճակատագրական նշանակություն կարող է ունենալ սովորական դեպքը, երբ մարդն ուշանում է գնացքից և ստիպված փոխում է իր ճանապարհը, երբ նա զանազան մտահղացումներով նստում է ինքնաթիռ, իսկ ինքնաթիռը հանկարծ պայթում է օդում:


Եռագրության վերջում ֆիլմի հեղինակը բարեխիղճ է գտնվում իր հերոսների նկատմամբ՝ նրանց բոլորին բարեհաջող իրավիճակ տրամադրելով: Կամ, օրինակ, բոլոր երեք ֆիլմերում հերոսները հանդիպում են մի տարեց կնոջ, ով փորձում է դատարկ շիշը աղբամանի մեջ գցել: Միայն Վալենտինան է օգնության ձեռք մեկնում կնոջը: Դարձյալ ճակատագիր է: «Երեք գույն․ Կարմիր» ֆիլմը «Անկախ ոգի» մրցանակի արժանացավ՝ որպես լավագույն օտարալեզու ֆիլմ: Զբիգնև Պրայսներն իր երաժշտության համար ստացավ «Սեզար»։ Ֆիլմը երեք անվանակարգերում ներկայացվեց «Օսկարի», ինչպես նաև «Ոսկե գլոբուսի», Բրիտանական ու Եվրոպական կինոակադեմիաների, Կաննի կինոփառատոնի մրցանակներին: 

Սա Կեսլևսկու վերջին ստեղծագործությունը դարձավ․․․ Շատ անսպասելիորեն նա հայտարարեց կինեմատոգրաֆից ընդմիշտ հեռանալու իր որոշման մասին: Եվ ավելի անսպասելի ձևով երկու տարի անց, 1996թ-ին, նա իր մահկանացուն կնքեց 54 տարեկան հասակում: Թվում է, թե Կեսլևսկին հասցրեց անել այն ամենը, ինչ ցանկանում էր, իսկ մեզ մնում է դիտել և ուսումնասիրել այս հանճարեղ ռեժիսորի գործերը, վերջում էլ՝ եզրահանգման գալ և ինչ-որ դասեր քաղել: Չէ՞ որ սրանք սովորական ֆիլմեր չեն, սա իմաստավոր եռագրություն է, որին ճիշտ կլինի վերաբերվել այնպես, ինչպես հենց հեղինակն էր վերաբերվում՝ որպես պատգամի, որպես բարոյախոսական արվեստի:


Հովհաննես Վարդումյան

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Փարքեր Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Կշիշտոֆ Կեսլևսկի. «Երեք գույն»
Կշիշտոֆ Կեսլևսկի. «Երեք գույն»
«Ինձ համար միշտ կարևոր է հանդիսատեսին ինչ-որ բանով գերելը կամ նրան մի բան համոզելը: Թող մեկը պարզապես ներթափանցի ֆիլմի աշխարհ, իսկ մյուսը սկսի վերլուծել այն․ կարևոր չէ: Կարևոր է, որ ես ստիպում եմ մարդուն ջանք գործադրել: Իսկ թե ինչպիսին կլինի այն՝ մտավոր, թե զգացմունքային, այնքան էլ կարևոր չէ»։ Կշիշտոֆ Կեսլևսկի
https://1.bp.blogspot.com/-chtjJK2CsF0/WVKZjqZ0h2I/AAAAAAAAFpk/I34a2cGv7_EKxomphxuXwDyKzKcq4pYyACLcBGAs/s640/Ereq-Guyn-Kieslowski.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-chtjJK2CsF0/WVKZjqZ0h2I/AAAAAAAAFpk/I34a2cGv7_EKxomphxuXwDyKzKcq4pYyACLcBGAs/s72-c/Ereq-Guyn-Kieslowski.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2016/12/krzysztof-kieslowski-trois-couleurs.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2016/12/krzysztof-kieslowski-trois-couleurs.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy