Ժերար Ֆիլիպ. կարճ ճանապարհի մեծ ճամփորդը


«Ժերարի նման ազնվական հոգի ու սիրտ ունեցող մեծ ռոմանտիկ չի եղել և չկա կինոյի աշխարհում»։ Մառլոն Բրանդո



Ժերար Ֆիլիպ, 1947թ
«Ժերար Ֆիլիպն ի հիշատակ թողեց գարնան ու երիտասարդության կերպարը։ Նրան կարելի է միայն տխրությամբ նախանձել»,- խոստովանել է ֆրանսիացի գրող Լուի Արագոնը։ Իր 15-ամյա ոչ երկարատև կարիերայի ընթացքում Ֆիլիպը հասցրել է նկարահանվել 29 ֆիլմում և հանդիսացել է ամենասիրված, ամենաճանաչված ու ամենապահանջված դերասանը ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլև ողջ աշխարհում։ Ֆիլիպի խաղացանկում ոչ միայն ժամանակակից, այլև դասական հերոսներն էին, այդ թվում՝ Ժուլիեն Սորելը, Ուլենշպիգելը, Մեֆիստոֆելը, իշխան Միշկինը, Կալիգուլան, Համբուրգի արքայազնն ու Ռիչարդ Երրորդը։ Եվ նա հանդիսատեսին գերում էր ոչ միայն իր վարպետությամբ, այլև իր անհատականությամբ ու անսպառ հմայքով։ «Նա չափազանց գեղեցիկ մարդ էր՝ բարձրահասակ, նիհար, կաթնագույն դեմքով, ինչպիսին ունենում են ֆիզիկական հիանալի վիճակում գտնվող տղամարդիկ։ Նա մարմնավորում էր ուժն ու հավատը, միշտ երազում էր կատարելության մասին, ձգտում էր լինել իսկական մարդ ու իսկական դերասան»,- վերհիշում է հանրահայտ Ժաննա Մորոն։ Ժերար Ֆիլիպի կերպարի ամբողջականությունը հանդիսանում է նաև նրա մարմնավորած հերոսների բնավորության բնորոշիչ գիծը, նույնիսկ այն հերոսների, ովքեր անկատար են ու հակասական՝ այս աշխարհի թելադրած հակասականության պատճառով։ 

կադր «Կարմիրն ու սևը» ֆիլմից, 1954թ
«Նա ողջ մոլորակի բարեկամն էր։ Նրանով հավասարապես հիանում էին և՛ Մոսկվայում, և՛ Տոկիոյում, և՛ Վարշավայում, և՛ Մյունհենում, և՛ Մադրիդում, և՛ Պեկինում, և՛ Կալկաթայում, և՛ Լայպցիգում։ Նրա մահը բոլորովին անսպասելի էր ու անարդարացի։ Մենք հրաժարվում էինք հավատալ ճակատագրի այդ նենգ հարվածին»,- գրել է ճանաչված կինոտեսաբան Ժորժ Սադուլը։ «Ֆիլիպը ոչ միայն բարետես էր, այլև բոլոր առումներով օժտված էր զարմանալի համաչափությամբ ու երիտասարդական հղկվածությամբ, ինչն արտացոլվում էր նրա բոլոր դերերում»,- նշում է թատերագետ Մորվին Լեբեկը։  

Մինու Ֆիլիպը որդիների՝ Ժանի և Ժերարի հետ
Ժերար Ֆիլիպը ծնվել է 1922թ-ի դեկտեմբերի 4-ին Կաննում։ Նրա հայրը՝ Մարսել Ֆիլիպը, նախկին փաստաբան էր, հողային խոշոր սեփականություն ուներ Պրովանսում, ինչպես նաև ոչ մեծ հյուրանոց Գրասսեում։ Մայրը՝ Մինու Ֆիլիպը, պրագացի հացավաճառի դուստր էր։ Ժերարը լույս աշխարհ էր եկել դժվարությամբ․ բժիշկները հազիվ էին փրկել նորածնի կյանքը։ Նրա աճը սովորականից ավելի դանդաղ էր, խոսել ու քայլել սկսեց նույնպես բավականին ուշ։ Մեծանալով՝ կրթություն ստացավ սուրբ Ստանիսլավի քոլեջում, սակայն ուսումը նրան քիչ էր հետաքրքրում, ընթերցանությունը՝ նույնպես։ Նախընտրում էր ջազը, վոլեյբոլն ու թենիսը։ Շուտով ստիպված եղավ ուսումն անավարտ թողնել՝ չոր պլևրիտի պատճառով, բայց հետո, ապաքինվելով, էքստեռն կարգով հանձնեց քննությունները։ Բարեգործական երեկույթներից մեկի ժամանակ «Կոմեդի Ֆրանսեզի» ոմն տարեց դերասանուհի լսեց Ժերարի ասմունքը և, համերգից հետո մոտենալով, ասաց․ «Ձեր կոչումը թատրոնն է»։ Սակայն Ժերարի հայրն այլ ծրագրեր ուներ և որդուն ստիպեց ուղևորվել Նիցցա՝ փաստաբանություն սովորելու։ 

Ժերար Ֆիլիպը Սիդի դերում, 1954թ
Այդուհանդերձ, Ֆիլիպն ընտրում է դերասանի մասնագիտությունը։ Մի քանի փորձից հետո նա ստանում է Միքի դերը Անդրե Ռուսենի «Լրիվ պարզ աղջիկ» կատակերգությունում, որը Կաննում պիտի բեմադրեր Կլոդ Դոֆենը։ Հաջող դեբյուտից հետո Ֆիլիպը հյուրախաղերի է մեկնում ֆրանսիական քաղաքներով՝ Նիցցա, Մարսել, Լիոն․․․ Նրա մասնակցությունը Անույի «Առանց ուղեբեռի ճանապարհորդը» և Ագեի «Աղջնակը գիտեր․․․» պիեսներում ամենուր մեծ ոգևորությամբ է ընդունվում հանդիսատեսի կողմից։ 1943թ-ի ամռանը նա նկարահանվում է Մարկ Ալեգրեի «Ծաղիկների առափնյակի փոքրիկները» ֆիլմում, իսկ կարճ ժամանակ անց՝ հոկտեմբերին, ընդունվում է կոնսերվատորիա՝ մանկավարժ Ժորժ Լերուայի դասարանում սովորելու։ Ավարտական քննությունից առաջ, սակայն, Ֆիլիպն անսպասելիորեն հեռանում է կոնսերվատորիայից՝ գայթակղվելով ռեժիսոր Ժորժ Լակոմբի «Երկիրն առանց աստղերի» (1946թ) ֆիլմում նկարահանվելու առաջարկությամբ։ Ֆիլմը հաջողություն չի ունենում։ Այդ ժամանակ Ֆիլիպը հանդիպում է հռչակավոր Ալբեր Քամյուի հետ՝ նրա «Կալիգուլա» պիեսի գլխավոր դերակատարը դառնալու ակնկալիքով։ Երկու ժամ տևած զրույցից հետո Ֆիլիպին հաջողվում է ստանալ հեղինակի համաձայնությունը, և ռեժիսոր Էբերտոն, ով մինչ այդ դեմ էր արտահայտվում նրա թեկնածությանը, հարկադրված հանձնվում է։ 

կադր «Ապուշը» ֆիլմից, 1946թ
Ներկայացումն իսկական իրադարձություն է դառնում Փարիզի թատերական կյանքում, և քննադատները շփոթմունքի են մատնվում՝ չհասկանալով, թե ինչպես կարող էր երիտասարդ սկսնակ դերասանը հաղթահարել այդ բարդագույն դերը։ Մառլեն Դիտրիխը, ով ներկա էր բեմադրության պրեմիերային, հիացական ցնծություն էր ապրում։ Նա սկսում է համոզել, որ Ֆիլիպն իրեն նվիրի կինոյին․ «Թատերական ռոմանտիզմն արդեն անցյալում է, իսկ իրական ապագան՝ կինոյում։ Ձեր օժտվածությամբ, Ժերար, դուք կարող եք հրաշքներ գործել մեծ էկրանին»։ Շուտով Ֆիլիպին հաջողվում է իշխան Միշկինի դերով մասնակցել Դոստոևսկու «Ապուշի» էկրանավորմանը։ Ռեժիսոր Ժորժ Լամպենի համար ամենևին հեշտ չէր նրա հետ աշխատելը․ Ֆիլիպը համառ էր, հավատում էր իր մարմնավորած կերպարի միայն սեփական ընկալմանը։ Դերասանուհի Էդվիժ Ֆյոյերը, Ժերար Ֆիլիպի՝ իր կարծիքով չափից դուրս մեծ ինքնուրույնությունից վրդովված, հիստերիկաներ էր բարձրացնում, իսկ ֆիլմի պրեմիերայից հետո, երբ քննադատները միաձայն հայտարարեցին, որ միակ հաջողված կերպարն իշխան Միշկինն է, առհասարակ դադարեց բարևել Ֆիլիպին։ Կինոտեսաբան Ժորժ Սադուլը նշում է․ «Իշխան Միշկինի բարդագույն դերում Ֆիլիպն իրեն ցուցադրեց որպես մեր ժամանակների լավագույն դերասան»։  

կադր «Մարմնացյալ դևը» ֆիլմից, 1947թ
1946թ-ի ապրիլին Ժերար Ֆիլիպն իր հանգիստն էր անցկացնում Ֆրանսիայի հարավում՝ Պիրենեյներում, Նիքոլ Ֆուրկադի՝ խոշոր չինագետ-դիվանագետի կնոջ ընկերակցությամբ, ում հետ ծանոթացել էր երեք տարի առաջ Նիցցայում։ Վերադառնալով հերթական լեռնային զբոսանքից՝ դերասանը տեսավ իր պրոդյուսեր Փոլ Գրեցի հեռագիրը՝ Կլոդ Օտան-Լարայի «Մարմնացյալ դևը» ֆիլմում (Ռայմոն Ռադիգեի հայտնի վեպի հիման վրա) նկարահանվելու առաջարկությամբ։ Նա համաձայնեց և 24 տարեկան հասակում փայլուն խաղաց 16-ամյա դեռահասի դերը։ «Մարմնացյալ դևը» մեծ հաջողություն ունեցավ հանդիսատեսի շրջանում, հատկապես՝ երիտասարդության։ Սերժ Ռեջիանին հենց այդ ժամանակ ասաց իր հայտնի խոսքերը․ «Ամեն ինչ դասավորվել էր այնպես, ասես Ժերարը մեր սերնդի արդարացումն էր։ Մեզնից յուրաքանչյուրն ուներ իր արժանիքները, բայց նա օժտված էր բոլոր արժանիքներով միաժամանակ»։ Լիցեիստ տղան առաջին անգամ ճաշակում է ամուսնացած կնոջ սերը և ըմպում սիրելիի կորստի դառը բաժակը։ Նրա սիրեցյալը մահանում է հենց ծննդաբերության ժամանակ, բայց տղային չի կարելի քայլել նրա դագաղի ետևից։ Նա թաքնվում է անկյունում և միայն աչքերով է ճանապարհում սգո թափորը։ Ֆիլիպի աչքերը, ինչպես նաև նրա ժպիտը, շարժուձևը, նրա հեգնանքը, նրա ասպետությունը հանդիսանում են նրա առասպելի և նրա իմիջի անբաժանելի մասը։ 

կադր «Պարմի մենաստանը» ֆիլմից, 1947թ
«Ապուշից» և «Մարմնացյալ դևից» հետո Ֆիլիպն ամուր հաստատվում է հերոս-սիրեկանի ամպլուայում։ Բարեկազմ, հպարտ կեցվածքով, տղայական նրբագեղությունը, կանացի փխրունությունը և անտիկ առնականությունը զարմանալիորեն համատեղող արտաքինով՝ նա հետաքրքրեց Հոլիվուդի պրոդյուսերներին։ Սակայն նա նախընտրում էր նկարահանվել Եվրոպայում։ 1947թ-ի սկզբին նա ուղևորվեց Հռոմ, որտեղ Քրիստիան-Ժակը արդեն սկսել էր «Պարմի մենաստանը» ֆիլմի նկարահանման աշխատանքները՝ Ստենդալի վեպի հիման վրա։ Ֆաբրիցիո դել Դոնգոյի դերում նա խիզախորեն մարտնչում էր, հմտորեն բանեցնում խարտոցը՝ խորտակելով Ֆարնեզե աշտարակի բանտախցի վանդակաճաղերը, առանց վախի նշույլի ցած իջնում ճոպանով (դուբլյոր չկար)՝ 18 մետր բարձրությունից․․․ Նկարահանումների ժամանակ նա մտերմանում է դերասանուհի Մարիա Կազարեսի հետ։ Ռեժիսոր Վիտալիի հետ միասին նրանք բեմադրում են Պիշետի «Հայտնություններ» պիեսը, իսկ պրեմիերայի հաջորդ օրը բազմաթիվ քննադատներ գրում են հին Էրոսի փառահեղության ու գրավչության մասին, որ ներթափանցել էր դերասանների խաղի մեջ։ Ավելին՝ գրախոսականներից մեկում նշվում է, որ եթե հանկարծ դերասանները հենց բեմահարթակում զբաղվեին սեքսով, դա ոչ ոքի չէր զարմացնի։ 

կադր «Սատանայի գեղեցկությունը» ֆիլմից, 1949թ
Մարիա Կազարեսը հետագայում գրել է․ «Իրական Ժերարին երբեք չեմ ճանաչել։ Նա կյանքի հունով անցնում էր անորսալի, անտեսանելի։ Խորապես ռոմանտիկ, լեգենդների սիրահար՝ նա ապրում էր ասես արտաքսված՝ երկնքի ու երկրի միջև։ Նա միաժամանակ և՛ թույլ էր, և՛ արտասովոր ուժեղ»։ Ֆիլիպի համար շրջադարձային էր մասնակցությունը Ռենե Կլերի՝ 1949 թվականին նկարահանված «Սատանայի գեղեցկությունը» ֆիլմում։ Նրա հերոսը՝ շևալիե Անրին, Ժորժ Սադուլի խոսքերով, «իսկական ժամանակակից կերպար էր, ով պայքարում էր ազատության համար և պաշտպանում այն»։ Ֆիլիպի հետաքրքրությունները միայն կինոյով չէին սահմանափակվում։ Խաղաղության կողմնակիցների ֆրանսիական ազգային խորհրդի ակտիվ անդամներից մեկը լինելով՝ նա Փարիզում այցելում էր դեռահաս օրինախախտների գաղութներ, մասնակցում Հնդկաչինի և Կորեայի պատերազմների դեմ ուղղված ցույցերին, Կառլ Մարքսի հեղինակած տեքստերը «Հնչյունային հանրագիտարանի» համար ձայնագրում գրամոֆոնի սկավառակների վրա, նիստեր անցկացնում Դերասանների միությունում․․․ «Ի՞նչ ուներ Ժերարը, որ չունեին մյուսները։ Մտքումս հանկարծ գտնվում է ճիշտ բառը՝ նա ուներ ՄԱՔՐՈւԹՅՈւՆ։ Իրականությունը, դատելով այն ամենից, ինչի մասին ամեն առավոտ գրում են մեր թերթերը, սոսկալի է, եթե չասենք՝ կեղտոտ։ Ժերար Ֆիլիպն ի բնե օժտված էր մի բացառիկ արժանիքով՝ մաքրությամբ, այնքան արժեքավոր հատկանիշով, որ նա տեղ չէր կարող ունենալ մեր դարաշրջանում»,- գրել է թատերագետ և գրող Քրիստիան Մեգրեն։  

Ժերար Ֆիլիպը՝ քանդակագործ Ալեքսանդր Կոլդերի, նկարիչ Լեոն
Գիշիայի, դրամատուրգ Անրի Պիշետի, ռեժիսոր Ժան Վիլարի և
դերասան Անդրե Վիլարի հետ (լուսանկարիչ՝ Անյես Վարդա)
Ավինյոնի հինգերորդ թատերական փառատոնում նա հիշվում է Կոռնելի «Սիդ» և Կլեյստի «Համբուրգի արքայազնը» ներկայացումներում իր մասնակցությամբ։ «Սիդ» ողբերգության փորձերը սկսվում են 1951թ-ի գարնանը։ Ժերարը երկար ժամանակ չէր կարողանում զգալ իր մարմնավորած հերոսի ներաշխարհը։ Ի վերջո, ռեժիսոր Վիլարը նրան առաջարկում է․ «Իմ կարծիքով՝ մենք չափից դուրս լուրջ ենք վերաբերվում Սիդին։ Չէ՞ որ սա տրագիկոմեդիա է, «էսպանյոլադա»։ Փորձիր խաղալ թեթև, անկաշկանդ, շարժվիր, ինչպես ֆլամենկո պարողը»։ Եվ Ժերարն ակնթարթորեն գտավ Ռոդրիգոյի տրամադրությունը։ 1951թ-ի ամռանը տեղի ունեցած պրեմիերայից հետո Վիլարը գրում է «Սիդի» նկարիչ Լեոն Գիշիային․ «Դու կարող ես պարզապես կախվել, ծերո՛ւկ։ Մենք տոնեցինք այսպիսի հաղթանակ, իսկ դու այն ձեռքիցդ բաց թողեցիր։ Ժերարը շլացուցիչ էր։ Նա կերտեց այնպիսի Ռոդրիգո, որ ես սկսեցի դողալ։ Նա իրեն ցուցադրեց որպես իսկական մարդ՝ այնպիսին, ինչպիսիներին սիրում են, ինչպիսին ես ու դու փորձում ենք լինել ողջ ուժով»։ «Սիդում» քննադատները Ֆիլիպին համարեցին անթերի դերակատար։ Յուրաքանչյուր ներկայացումից հետո (իսկ դրանք 199-ն էին) նրան բեմ էին հրավիրում 12-15 անգամ․․․ 

Ժերար Ֆիլիպը կնոջ՝ Անն Նիքոլ Ֆուրկադի հետ
1951թ-ի նոյեմբերին Ֆիլիպը Նեյիում ամուսնացավ Նիքոլ Ֆուրկադի հետ։ Նիքոլը հեռացավ դիվանագետ ամուսնուց և նրա մոտ տեղափոխվեց 7-ամյա որդու հետ միասին։ Ժերարի մայրը դեմ էր այդ ամուսնությանը և հարսանեկան արարողությանը չեկավ։ Իսկ Ժերարը կնոջը տվեց նոր անուն՝ Անն, քանի որ այդ անունը համարում էր ավելի բանաստեղծական։ Նա հիանում էր Նիքոլով և հաճախ էր մեջբերում Նիցշեին․ «Ամուսնությունը նաև երկարատև խոսակցություն է»։ Իր կնոջ հանդեպ սերը նա ցուցադրում էր առանց կեղծ համեստության․ թատրոնում, կուլիսների ետևում, նրան գրկում էր ու համբուրում։ Շուտով ծնվեց նրանց դուստրը, իսկ 1,5 տարի հետո՝ որդին՝ Օլիվիեն։ 1951թ-ի օգոստոսին սկսվեցին «Ֆանֆան-Կակաչը» ֆիլմի նկարահանումները՝ «կատակերգական վեսթեռն»՝ Լյուդովիկոս 15-րդի դարաշրջանի մասին։ Ռեժիսոր Քրիստիան-Ժակի հետ Ֆիլիպն արդեն աշխատել էր «Պարմի մենաստանում» նկարահանվելիս։ «Ֆանֆանի» նկարահանումներից առաջ նա հասցրել էր ձեռք բերել մեծ հռչակ և հավանաբար կանխազգում էր, որ այդ հռչակը Քրիստիան-Ժակի նոր ֆիլմի շնորհիվ կրկնապատկվելու է, այդ իսկ պատճառով անմիջապես ընդունեց ռեժիսորի առաջարկությունը։ 

կադր «Ֆանֆան-Կակաչը» ֆիլմից, 1952թ
Ֆիլիպը կարողացավ իր հերոսին մատուցել ոչ միայն որպես իմպուլսիվ խենթի, այլև նրան փոխանցեց իր խելքը, հեգնանքը, նրբագեղությունը և մաքուր ֆրանսիական թեթևությունը։ Նրա հերոսը սոսկ հերթական հերոս-սիրեկանը չէ, այլ իսկական հերոս և իսկական սիրեկան։ Ֆիլիպը խորապես համոզիչ է և՛ մենամարտերի ու հետապնդումների, և՛ սիրո կոլորիտային տեսարաններում՝ սկսած խոտի դեզի վրա դեռատի Մարիոնի հետ սիրախաղից և ավարտած հիասքանչ Ջինա Լոլոբրիջիդայի հերոսուհի Ադելինայի հանդեպ ծնված լուրջ զգացմունքով։ Ժերարը նկարահանվում էր բացառապես առանց դուբլյորի, աշխատում էր անձրևի տակ և տապին, ստանում էր իրական վնասվածքներ՝ ճակատի պատռվածքից մինչև սրով խոցված ձեռքը։ Ֆիլմի հայտնի տեսարաններից մեկում նա տանիքի 10-մետրանոց բարձրության վրա այնքան էր նույնացել իր հերոսի հետ, որ արդեն չէր տարբերում խաղն ու իրականությունը՝ կատաղի մարտնչելով դերասան Նոել Ռոքվերի դեմ։ Երբ Ռոքվերն այդ մարտի ժամանակ լրջորեն զայրացավ, Ֆիլիպը խողովակի ետևում թաքնվեց ամենևին էլ ոչ այն պատճառով, որ այդպես էր գրված սցենարում։ Իսկ հրդեհի նկարահանումների ընթացքում նա իրականում փրկեց փոքրիկ տղայի կյանքը։ 

կանանց սիրելին
Ընդմիջումների պահերին ևս նա շարունակում էր մնալ իր հերոսի կերպարում։ Նախաճաշի ժամանակ տեղի էին ունենում անընդմեջ տուրուդմփոցներ, որոնց նախաձեռնողը, իհարկե, Ժերարն էր։ Սեղանները ճռճռում էին, ամանեղենը՝ փշրվում, խմբի անդամները միմյանց վրա ուտելիք էին նետում։ Եվ, այդքանով հանդերձ, նա հասցնում էր օդանավակայանում դիմավորել Իտալիայից ժամանած Ջինա Լոլոբրիջիդային և նրան ֆրանսերեն սովորեցնել։ Հենց այս ֆիլմից հետո նրան ողջ աշխարհում սկսեցին անվանել «ռեակտիվ ֆրանսիացի», «նկարահանման հրապարակի ծաղիկ», «գարնան սամուրայ»։ Ութսուն ազգությունների ներկայացուցիչներ մոլորակի հինգ մայրցամաքներում հիացած էին նրանով։ Այսուհետ նրա հետագա բոլոր աշխատանքներն ընկալվելու էին Ֆանֆանի լեգենդի միջոցով։ Նա ամենուր արժանանում էր ծափահարությունների։ Երկրպագուհիների հոծ բանակը ժամեր շարունակ շրջափակված էր պահում նրա հանգրվանած հյուրանոցները։ Բայց Ժերարը շատ հանգիստ էր վերաբերվում իր հաջողությանը։ Պրեմիերայից հետո ռեժիսոր Քրիստիան-Ժակն ասել է․ «Ես Ֆիլիպին բացահայտեցի հենց Ֆանֆանի կերպարում՝ ուրախ, հմայիչ, էնտուզիազմով լի չարաճճի՝ արգելքներ չճանաչող․․․»։ 

կադր «Գոռոզները» ֆիլմից, 1953թ
Իսկ Ֆիլիպն արդեն նկարահանվում էր մի կերպարում, որը Ֆանֆանի հակապատկերն էր։ Ռենե Կլերի «Գիշերային գեղեցկուհիները» ռոմանտիկ կատակերգությունում նա խաղում է երաժիշտ Կլոդի դերը։ 1952թ-ի աշնանը տեղի ունեցավ այս ֆիլմի պրեմիերան, և հանդիսատեսը ջերմությամբ ընդունեց նրա նոր աշխատանքը։ Իսկ գարնանը նա մեկնեց Ալվորադո մեքսիկական գյուղակը, որտեղ Իվ Ալեգրեն ծովածոցի ափին նկարահանում էր իր «Գոռոզները» ֆիլմը։ Հարցազրույցներից մեկում ռեժիսորն ասել է․ «Ես ցանկանում էի կինոաստղերի մասնակցությամբ վավերագրական ֆիլմ ստեղծել Մեքսիկայի մասին»։ Ֆիլիպի հետ այս ֆիլմում նկարահանվում է հանրահայտ Միշել Մորգանը։ Ֆիլմը 1957թ-ին ներկայացվում է «Օսկարի»։ 

կադր «Պարոն Ռիպուա» ֆիլմից, 1954թ
Հաջորդ ֆիլմում Ժերարը վերադառնում է այն տարիների իր առանցքային դերասանական թեմային՝ ազգային ինքնաքննադատությանը։ Ռեժիսոր Ռենե Կլեմանի «Պարոն Ռիպուա» ֆիլմի հիմքում Լուի Էմոնի «Պարոն Ռիպուան և Նեմեսիսը» վեպն է։ Ֆիլիպի հերոսը մի երիտասարդ գայթակղիչ է, ժամանակակից Տարտյուֆը։ Նկարահանումներից հետո Ռենե Կլեմանը Ֆիլիպի մասին ասել է․ «Քնքշություն ճառագող այդ մարդը երեխայի հոգի ունի»։ 1953թ-ի ամռանը Ֆիլիպը խաղում է Մյուսեի «Լորենզաչո» պիեսում։ Երբ ռեժիսոր Վիլարը հայտնվեց հիվանդանոցում, Ֆիլիպն ինքը ստանձնեց բեմադրիչի պարտականությունները։ Ողջ ներկայացումը նա կառուցել էր իր մարմնավորած հերոսի՝ Մեդիչիի վրա։ Նա փնտրում էր ճիշտ ռիթմը՝ սրընթաց, աշխույժ, խորունկ, ճկուն։ Մեդիչիի կերպարը նրա կատարմամբ ձեռք բերեց բոլորովին այլ՝ մինչ այդ չտեսնված բնութագիր ու հնչեղություն։ Մեկ տարի անց սկսվում են Հյուգոյի «Ռյուի Բլազ» և Շեքսպիրի «Ռիչարդ Երրորդ» հանրահայտ դրամաների բեմադրության փորձերը։ Ֆիլիպը Ռյուի Բլազի կերպարի մարմնավորումը համարում է իր լավագույն աշխատանքը թատրոնում։ Քննադատ Գոթիեի խոսքերով՝ նա շեքսպիրյան շունչ էր հաղորդել Հյուգոյի հերոսին։ Հենց այդ շունչն էլ նրան օգնեց, որ լիարժեք հաղթահարի նաև Ռիչարդի կերպարը։ Ֆիլիպը խաղում էր թույլ մարդու, ում ուժերից վեր էր արքայական իշխանության բեռը կրելը, բայց ով ամեն գնով կառչած էր այդ իշխանությունից։  

կադր «Մեծ մանևրներ» ֆիլմից, 1955թ
1954-57թթ-ներին նա իրեն ամբողջությամբ նվիրել էր կինոյին, բայց նրա դերերից ոչ մեկում այդչափ չէր զգացվում Վիլարի դերասանական դպրոցի ազդեցությունը, որքան Ժուլիեն Սորելի կերպարում։ Կլոդ Օտան-Լարայի «Կարմիրն ու սևը» ֆիլմի պրեմիերան Փարիզում էր։ Այս ֆիլմից հետո հանդիսատեսը նրան սկսեց նույնացնել Ստենդալի համանուն վեպի հերոսի հետ։ «Ինձ հաճախ են հարցնում, թե զգո՞ւմ եմ, արդյոք, լիակատար միաձուլում իմ խաղացած կերպարի հետ։ Ճիշտն ասած՝ գրեթե երբեք չեմ զգում։ Կարծում եմ՝ այդօրինակ միաձուլումն առհասարակ վեր է դերասանի ուժերից։ Միշտ կա ներքին վերահսկողություն։ Սկզբում կերպարը ստեղծում ես քո երևակայության մեջ, հետո մարմին ես տալիս նրան, բայց այդ ամենն անում ես ինքդ քեզ պարտադիր վերահսկելով։ Այս հարցում քեզ չեն կարող օգնել ո՛չ ռեկվիզիտը, ո՛չ էլ դեկորացիաները, որոնք ստեղծված են հանդիսատեսի համար։ Ըստ իս՝ դերասանական կերպարը նման է քո ներաշխարհի պատճենահանմանը, և դա պետք է կարողանալ որսալ»,- ասել է Ֆիլիպը։ 1955թ-ին նա վերստին նկարահանվում է Ռենե Կլերի ֆիլմում՝ այս անգամ մարմնավորելով դոնժուանյան խառնվածքով հմայիչ սպայի՝ Արման դը լա Վերնի կերպարը «Մեծ մանևրներում»։ 

կադր «Մոնպառնաս-19» ֆիլմից, 1958թ
Հաջորդ տարի նա Յորիս Իվենսի հետ միասին էկրանավորում է «Թիլ Ուլենշպիգելը»՝ ինքն էլ հանդես գալով գլխավոր դերում։ Դավաճանելով սեփական զսպվածությանը՝ Ֆիլիպը սիրով է խոսում այս դերի մասին․ «Պայծառ միտք՝ սրամտություն և հանդգնություն ճառագող, բարի սիրտ, խենթ խիզախություն և ազնվական հոգի՝ այսպիսին եմ ես պատկերացնում Թիլին՝ միջնադարյան Ֆլանդրիայի կիսալեգենդար հերոսին։ Թիլը նման է Ֆանֆանին, սակայն ինձ համար հիմա առավել կարևոր են նրանց տարբերությունները։ Ամենամեծ տարբերությունն այն է, որ Թիլը մարդկային առումով ավելի խորն է, նրանում ավելի մեծ ամբողջականություն կա»։ Կյանքի վերջին տարիներին Ֆիլիպն իր ուժերն էր փորձում տարբեր կինոժանրերում՝ կատակերգություններից մինչև մելոդրամներ։ Ալեգրեից նա անցնում էր Բեքերին, հետո Դյուվիվիեին, Օտան-Լարային, Վադիմին և, ի վերջո, Բունյուելին։ Քննադատները հատուկ նշում էին նրա գերազանց դերակատարումը 1957թ-ին նկարահանված «Մոնպառնաս-19» ֆիլմում՝ մեծ նկարիչ Ամեդեո Մոդիլիանիի դերում։ 1958թ-ի ամռանը Ֆիլիպը վերադառնում է Վիլարի մոտ։ «Դերասանի հուզմունքը, որն առաջանում է հանդիսատեսի հետ մոտալուտ շփման սպասումից, ես համեմատում եմ ցլամարտիկի մասնագիտության հետ․ նա ստիպված է ամեն անգամ առավելագույնս լարել իր ուժերը՝ կատաղի կենդանուն հաղթելու համար։ Եվ մեր մասնագիտության մեջ պետք է հնարավորինս խուսափել հանդիսատեսի ցասումից»,- ասում է Ֆիլիպը։ 

Ժերար Ֆիլիպը՝ Դանիել Դելորմի, Իվ Մոնտանի և
Սիմոնա Սինյորեի հետ, 1953թ
Ռոժե Վադիմի՝ 1959-ին նկարահանած «Վտանգավոր կապեր» ֆիլմը Ժերար Ֆիլիպի համար դարձավ նախավերջինը։ Շոդերլո դը Լակլոյի համանուն վեպի էկրանավորման մեջ դեպքերը տեղափոխվել են 20-րդ դարի 50-ական թվականներ։ Ֆիլիպը և Ժաննա Մորոն հիանալի են մարմնավորել բարձրաշխարհիկ խավի ներկայացուցիչների սանձարձակ վարքուբարքը, որի հետևանքով վտանգավոր սիրային խաղը վերածվում է իսկական մենամարտի։ Վալմոնը և Ժուլյետը՝ նրանց հերոսները, բարդ հարաբերությունների փուլում հայտնված ամուսնական զույգ են։ Նրանք կյանքում փնտրում են սուր զգացողություններ, այդ իսկ պատճառով նրանց համար սովորական երևույթ են արտամուսնական հարաբերությունները։ Գործում է միայն մեկ տաբու՝ երբեք չսիրահարվել իրենց սիրեկաններին։ Բայց մի օր Վալմոնը խախտում է այդ կանոնը․․․ Ժերարի՝ ծայրահեղորեն հակադիր դերերի հանդեպ սերը արտահայտվեց նաև նրա վերջին ֆիլմում՝ Լուիս Բունյուելի «Տենդը հասնում է Էլ Պաո» դրամայում։ Ֆիլիպը ստեղծեց իդեալիստ մտավորականի բարդ կերպար, որ բռնապետության ծանր ռեժիմի պայմաններում պահպանում է չեզոքության դիրքորոշումը և չարին չընդդիմանալու սկզբունքը․․․

կադր «Վտանգավոր կապեր» ֆիլմից, 1959թ
1959թ-ի աշնանը Ֆիլիպին սկսեց անհանգստացնել գերհոգնածությունը։ Կինը նրան խնդրեց, որ անպայման դիմի բժիշկներին։ Ֆիլիպին վիրահատեցին, բայց հիվանդությունն անբուժելի էր՝ լյարդի քաղցկեղ։ Այդ մասին գիտեր միայն նրա կինը, սակայն նա մինչև վերջ թաքցրեց ճշմարտությունը։ Ժերարը մահացավ 1959թ-ի նոյեմբերի 25-ին՝ 36 տարեկան հասակում՝ իր ամուսնության 10-ամյա հոբելյանի նախորդ օրը և իր ծննդյան 37-րդ տարեդարձից 9 օր առաջ։ Մահվան մահճում նա Ռոդրիգոյի բեմական հագուստով էր։ Ավինյոնում Սիդի դերը խաղալիս, տարիներ առաջ, նա ասել էր կնոջը՝ Աննին․ «Եթե հանկարծ մահանամ, ինձ հողին հանձնեք այս համազգեստով ու թիկնոցով․․․»։ Ֆիլիպին հուղարկավորում էր ողջ Ֆրանսիան՝ ի դեմս նրա՝ հուղարկավորելով սեփական բուռն երիտասարդությունը, սեփական հավատը։ Ֆիլիպին փոխարինելու եկան նոր դերասաններ, նոր հերոսներ, բայց նրանցից ոչ մեկը չուներ Ֆիլիպի ստեղծագործ լավատեսությունը և կերպարի ամբողջականությունը։ 

Ժերար Ֆիլիպը և Բրիջիտ Բարդոն, 1955թ
Պոլ Էլյուարը նրա մասին ասել է․ «Դեռահասի դեմքով պատանին, ով հավերժ մնաց երիտասարդ»։ Նրա սիրելի դրամատուրգը Մոլիերն էր, բանաստեղծը՝ Էլյուարը։ Նրան ամենաշատը զարմացնում էր կյանքի կարճատևությունը։ Երբ հարցնում էին՝ վախենո՞ւմ է, արդյոք, մահվանից, միշտ պատասխանում էր՝ այո՛, շատ․․․ Նրա մահվան մասին լուրը ցնցեց միլիոնավոր երկրպագուների։ Մառլեն Դիտրիխը գրել է․ «Ժերար Ֆիլիպը կատարելություն էր, թե՛ հոգևոր և թե՛ ֆիզիկական առումով՝ ռոմանտիկ հերոսի մարմնացում։ Ես նրան առաջին անգամ տեսա «Կալիգուլայում», երբ նա դեռ նոր էր սկսել իր ճանապարհը, և ներկայացման ավարտից հետո, ցնցված, նրա հայտնվելուն էի սպասում կուլիսների ետևում։ Նրա մահն ինձ խորապես հուզեց, և պատճառը լոկ այն չէր, որ կորցրել էի մտերիմ մարդու։ Ի դեմս նրա՝ համաշխարհային բեմը զրկվեց իր ռոմանտիկ իդեալից»։ 

ներկայացումից առաջ
Մառլոն Բրանդոն խոստովանել է, որ Ժերար Ֆիլիպն իր ամենասիրելի դերասանն էր․ «Ժերարի նման ազնվական հոգի ու սիրտ ունեցող մեծ ռոմանտիկ չի եղել և չկա կինոյի աշխարհում։ Ես նրան խորապես գնահատում եմ որպես դերասանի և որպես մարդու։ Նա կարողանում էր բարիք սերմանել․․․»։ Ֆիլիպի դերասանական խաղը գովաբանում էին Կոկտոն, Քամյուն, Սարտրը․․․ Ժորժ Սադուլը, ով բազմաթիվ էջեր է նվիրել նրա արվեստին, գրել է․ «Յուրաքանչյուր հանճարեղ անհատականություն (իսկ Ֆիլիպը հանճարեղ էր) հանդիսանում է մի բարդ ֆենոմեն, որն արտացոլում է իր դարաշրջանի հոգևոր ձգտումները։ Ֆիլիպն իր ողջ էությամբ արտացոլում էր մեր երկիրը և մեր ժամանակը՝ հետպատերազմյան տարիները և 1950-ականները»։ 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Սոսե» կինոփառատոն «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Ջ․ Պակուլա Ալան Փարքեր Ալբեր Ռեմի Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Հովհաննիսյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Լեո Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Իննա Սահակյան Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինդսեյ Անդերսոն Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Բերգեր Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրայր Խաչատրյան Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մալքոլմ ՄըքԴաուել Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Մորգան Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջանկառլո Ջանինի Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռեդֆորդ Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վիրնա Լիզի Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Ժերար Ֆիլիպ. կարճ ճանապարհի մեծ ճամփորդը
Ժերար Ֆիլիպ. կարճ ճանապարհի մեծ ճամփորդը
«Ժերարի նման ազնվական հոգի ու սիրտ ունեցող մեծ ռոմանտիկ չի եղել և չկա կինոյի աշխարհում»։ Մառլոն Բրանդո
https://1.bp.blogspot.com/-RV1fb3Sk3W4/WMHfnqiFTAI/AAAAAAAAEi0/8BYRgT-ruAwNKsifH2JNj86l7-JlRgR3gCLcB/s640/Cover1.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-RV1fb3Sk3W4/WMHfnqiFTAI/AAAAAAAAEi0/8BYRgT-ruAwNKsifH2JNj86l7-JlRgR3gCLcB/s72-c/Cover1.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2017/03/gerard-philipe-dimankar.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2017/03/gerard-philipe-dimankar.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy