Ժան-Պոլ Սարտր. Ցեղասպանության մասին


Ժան-Պոլ Սարտրի ելույթը ԱՄՆ-ի՝ Վիետնամում կատարած ռազմական հանցագործությունները հետաքննող միջազգային ատյանում, 1968թ։


«Ցեղասպանություն» բառը երկար ժամանակ գոյություն չուներ․ այն հորինել է իրավաբան Լեմկինը՝ երկու համաշխարհային պատերազմների միջև։ Իսկ երևույթը հին է նույնքան, որքան մարդկությունը, և երբեք չի եղել այնպիսի հասարակություն, որի կառուցվածքն իրեն զերծ կպահեր այդ հանցագործությունից։ Ցանկացած ցեղասպանություն պատմության արգասիքն է և իր մեջ կրում է գծերը այն հասարակության, որում ի հայտ է գալիս։ Գործը, որը մենք պետք է քննենք, առնչվում է ժամանակակից խոշորագույն կապիտալիստական պետությանը։ Եվ հենց այդ դիտանկյունից էլ մենք պիտի քննենք, այլ կերպ ասած՝ մենք պիտի հաշվի առնենք, թե որքանով է այս գործն արտացոլում տվյալ պետության տնտեսական կառուցվածքը, քաղաքական նպատակները և ներքին հակասությունները։ 


Մենք պիտի փորձենք հասկանալ, թե արդյո՞ք ամերիկյան կառավարության կողմից Վիետնամի դեմ սանձազերծված պատերազմն ուներ ցեղասպանության մտադրություն։ 1948թ-ի Դաշնագրի 2-րդ հոդվածում ցեղասպանությունը որոշվում է մտադրության հիման վրա։ Դաշնագիրը լռելյայն դիմում է նորագույն պատմությանը։ Հիտլերը հռչակեց հրեաների ոչնչացման ծրագիրը, նա չէր թաքցնում, որ ցեղասպանությունն օգտագործում է որպես քաղաքական մարտավարություն։ Ցանկացած հրեա պիտի ոչնչացված լիներ՝ անկախ իր ծագումից, անկախ այն հանգամանքից՝ զենք վերցրե՞լ էր, մասնակցե՞լ էր դիմադրության շարժմանը, նա պիտի ոչնչացված լիներ այն պատճառով, որ հրեա էր։ Ամերիկյան կառավարությունը նման հայտարարություններ չի արել։ Նույնիսկ հավատացրել է, թե ցանկանում է աջակցություն ցույց տալ իր դաշնակիցներին՝ հարավային վիետնամցիներին, որոնց վրա հարձակվել էին հյուսիսային կոմունիստները։ Արդյոք հնարավո՞ր է, որ մենք փաստերի ամենամանրակրկիտ ուսումնասիրության դեպքում կարողանանք ի դերև հանել քողարկված մտադրությունը։ Եվ արդյոք կկարողանա՞նք մենք այդ հետազոտությունից հետո ասել, որ ԱՄՆ-ի զինված ուժերը Վիետնամում վիետնամցիներին սպանում են այն պարզ պատճառով, որ նրանք վիետնամցի են։ 

Նյուրնբերգյան դատավարությունը դեռևս բոլորի հիշողության մեջ էր, երբ, օրինակ, ֆրանսիացիները սպանեցին 45 000 ալժիրցիների։ Դա թվաց այնքան շարքային մի դեպք, որ ոչ ոքի մտքով անգամ չանցավ Ֆրանսիայի կառավարությանը դատել այնպես, ինչպես նացիստներին էին դատում։ Բայց «ազգային խմբավորման մի մասի» այդօրինակ զանգվածային սպանությունը չէր կարող շարունակվել առանց գաղութաբնակներին վնասելու։ Այդ դեպքում նրանք սնանկացած կլինեին։ Ֆրանսիացիները Ալժիրում պատերազմը տանուլ տվեցին այն պատճառով, որ չէին կարողանում ոչնչացնել ալժիրյան բնակչությունը, ինչպես նաև այն պատճառով, որ չէին ինտեգրում այդ երկիրը։ 

Այս դատողությունն օգնում է մեզ հասկանալ, թե որքան է փոխվել գաղութային զորքերի բնույթը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ 

Այս պայքարի հիմնական բնութագիրը պարզ էր ի սկզբանե․ գաղութաբնակները տեղի բնակչությանը գերազանցում էին սպառազինությամբ, իսկ տեղի բնակչությունը նրանց գերազանցում էր թվաքանակով։ Նույնիսկ Ալժիրում, որտեղ գաղութաբնակները մեծաթիվ էին, այդ հարաբերակցությունը կազմում էր 1։9։ Երկու համաշխարհային պատերազմների ընթացքում բազմաթիվ գաղութացված ժողովուրդներ սովորեցին ռազմական արվեստը և դարձան կոփված զինվորներ։ Այդուհանդերձ, սպառազինության սակավությունն ու որակը, համենայնդեպս՝ սկզբում, սահմանափակում էին ռազմական միավորումների թվաքանակը։ Հենց դա էլ պայմանավորում էր պայքարի բնույթը՝ ահաբեկչություն, դարանակալություններ, անհանգստացնող արտագրոհներ, խմբերի բարձր շարժունակություն՝ հանկարծակի հայտնվող և անմիջապես անհետացող։ Դա անհնարին կլիներ առանց ողջ բնակչության աջակցության։ Այստեղից էլ բխում է ազատագրական շարժումների և ժողովրդական զանգվածների հայտնի միավորումը․ առաջինները անցկացնում են ագրարային բարեփոխումներ, կազմակերպում են քաղաքական կյանքն ու կրթությունը, երկրորդները աջակցում են ազատագրական շարժմանը՝ սնելով այն, թաքցնելով և կրած կորուստների փոխարեն համալրելով։ 


Ի տարբերություն պարտիզանական շարժման՝ բնակչության կողմից օժանդակվող, գաղութային զորքերն անօգնական են։ Նրանց մնում է միայն խուսափել բախումներից, ինչն էլ նրանց բարոյալքում է և ստիպում ելք փնտրել բնակչության ոչնչացման միջոցով։ Քանի որ ազատագրական բանակը հանդիսանում է սեփական ժողովրդի մի մասը, ապա պարտիզանական շարժման հետ պայքարի միակ արդյունավետ մարտավարությունը դառնում է ժողովրդի ոչնչացումը, այսինքն՝ խաղաղ բնակիչների, կանանց ու երեխաների։ 


Խոշտանգումներ և ցեղասպանություն՝ այսպես է գաղութարարությունը պատասխանում ճնշված ժողովուրդների ապստամբությանը։ Իսկ այդ պատասխանը, ինչպես մեզ հայտնի է, նպատակին է ծառայում լոկ այն դեպքում, երբ վճռական է ու համապարփակ։ Դաժան ու քաղաքականացված բանակի դեմ միավորված ժողովրդի համառությունը վերջինիս թույլ չի տա իրեն վախեցնել զանգվածային սպանությունների «դասերով», ինչպես եղել է գաղութարարության ծաղկման ժամանակներում։ Ընդհակառակը՝ դա միայն կուժգնացնի իր ատելությունը։ Հիմա հարցն այն չէ, որ վախ ներշնչվի, այլ այն է, որ ժողովուրդը ֆիզիկապես ոչնչացվի։ Եվ քանի որ դա անհնարին է առանց գաղութային տնտեսությունն ու գաղութային համակարգը զուգահեռաբար ավերելու, ապա գաղութատեր պետությունները հետզհետե հոգնում են մարդկային ու նյութական ռեսուրսի մշտական վատնումից մի բախման պատճառով, որը չունի լուծում, և զանգվածները մետրոպոլիայում, վերջիվերջո, սկսում են հանդես գալ բարբարոսական պատերազմների դեմ, ու գաղութները դառնում են անկախ պետություններ։ 

Այդուհանդերձ, կան դեպքեր, երբ ցեղասպանությունը՝ որպես ազատագրական պատերազմների խնդրի լուծում, չի զսպվում այդ իրավիճակին բնորոշ հակասություններով։ Եվ այդ ժամանակ պարզ է դառնում, որ ամբողջական ցեղասպանությունը հանդիսանում է ոչ այլ ինչ, քան պարտիզանական շարժման դեմ պայքարի մարտավարություն։ Եվ, որոշակի հանգամանքներում, ցեղասպանությունը կարող է, միանգամից կամ աստիճանաբար, դառնալ վերջնական նպատակ։ 

Մինչ ԱՄՆ-ի զինված ուժերն առաջանում են դեպի Վիետնամի խորքը՝ ավելի ու ավելի հաճախ դիմելով զանգվածային սպանությունների և ռմբակոծությունների՝ Լաոսը ենթարկեցնելու և Կամբոջա ներխուժելու նպատակով, արդեն կասկած չի մնում, որ Միացյալ Նահանգների կառավարությունը, չնայած իր բոլոր կեղծավոր հավաստիացումներին, որոշում է ընդունել հօգուտ ցեղասպանության։ 


Այդ մասին ակնհայտորեն վկայում են փաստերը։ Ցեղասպանությունը նախաձեռնվում է վաղօրոք ծրագրված մտադրությամբ։ Հնարավոր է, որ անցյալում ցեղասպանությունը տեղի է ունեցել ինքնաբերաբար, շիկացած կրքերի հետևանքով, ցեղային կամ ֆեոդալային բախումների թեժ պահին։ Հակապարտիզանական ցեղասպանությունն, ընդհակառակը, մեր ժամանակի «արտադրանքն» է, որը անհրաժեշտաբար ենթադրում է կազմակերպչական ջանքեր, հիմքի նախապատրաստում և, ըստ այդմ, հանցակիցների առկայություն (կատարվող իրադարձություններից որոշակի հեռավորության վրա գտնվող), ինչպես նաև համապատասխան բյուջե։ Այդպիսի ցեղասպանությունը չի կարող չլինել կշռադատված ու ծրագրված։ Արդյո՞ք սա նշանակում է, որ նրանք, ովքեր պատասխանատվություն են կրում, իրենց լիարժեքորեն հաշիվ են տալիս սեփական մտադրությունների համար։ Դժվար է ասել, քանզի այդ դեպքում մարդը ստիպված կլիներ խոստովանել պուրիտանական մոտիվացման չարակամությունը։   


Ճշմարտությունը պետք է փնտրել ռազմի դաշտում, ամերիկյան զորքերի ռասիզմի մեջ։ Իրոք, ռասիզմը՝ հականեգրական, հակաասիական․ հակամեքսիկական, հանդիսանում է հաստատուն որակ, որն ունի խոր արմատներ և գոյություն է ունեցել վիետնամական պատերազմից դեռևս շատ առաջ՝ բացահայտ կամ գաղտնի ձևով։ Դրա ապացույցը Մ․ Նահանգների մերժումն է՝ վավերացնել Ժնևյան կոնվենցիան ցեղասպանության հարցով։ Սա չի նշանակում, թե ամերիկացիները դեռևս 1948թ-ից նպատակ էին փայփայում ամբողջ ժողովուրդների ոչնչացման ուղղությամբ, սա նշանակում է միայն, որ, իրենց իսկ հայտարարությամբ, կոնվենցիան հակասում է այդ երկրի բազմաթիվ նահանգների օրենսդրություններին։ Այլ խոսքով՝ Մ․ Նահանգների այժմյան ղեկավարները Վիետնամում իրենց այդքան վստահ են զգում իրենց իսկ նախորդների շնորհիվ, ովքեր չհրաժարվեցին հարգել հարավային նահանգների հականեգրական ռասիզմը։ Համենայնդեպս, 1965թ-ի համեմատ, Վիետնամում ամերիկացի զինվորների ռասիզմը դարձավ շատ ավելի նկատելի։ 

Երիտասարդ ամերիկացիները մարդկանց խոշտանգում են առանց որևէ նողկանքի, կրակում են անզեն կանանց վրա, հարվածում են վիրավորների աճուկներին, կտրում են մեռած թշնամիների ականջները։ Սպաներն ավելի վատն են․ ոմն գեներալ հորանջում էր, երբ մի ֆրանսիացի ռազմական դատարանի առաջ վկայություն էր տալիս այն մասին, որ այդ զորապետն ուղղաթիռով որսում էր վիետնամցիներին և կրակում էր նրանց վրա, երբ նրանք աշխատում էին բրնձի դաշտերում, և դրանք, իհարկե, դիմադրության շարժման մարտիկները չէին, ովքեր կարողանում էին պաշտպանել իրենց, այլ սովորական գյուղացիներ։ Այդ մթագնված ամերիկյան ուղեղները ավելի ու ավելի քիչ են հասկանում տարբերությունը վիետկոնգացիների և առհասարակ վիետնամցիների միջև։ Տարածում է գտել «Լավ վիետնամցին մեռած վիետնամցին է» արտահայտությունը, ինչը նշանակում է՝ «Յուրաքանչյուր մեռած վիետնամցի վիետկոնգացի է»։ 


17-րդ զուգահեռականից դեպի հարավ գյուղացիներն աճեցրել են բրնձի բերք։ Անցնում են ամերիկացի զինվորները՝ նրանց հատուկ բնակավայրեր տեղափոխելու մտադրությամբ։ Գյուղացիները բողոքում են։ Բայց ի՞նչ կարող են անել նրանք՝ անզենները։ Նրանք ասում են․ «Մենք աճեցրել ենք լավ բրինձ, մենք կմնանք այստեղ»։ Եվ դա հունից հանում է երիտասարդ ամերիկացիներին․ «Դա վիետկոնգացիներն են ձեր գլուխը մտցրել։ Նրանք են ձեզ սովորեցրել դիմադրել»։ Զինվորներն այն աստիճան են կորցրել ամեն տեսակ հասկացողություն, որ իրենց սեփական բռնարարքներից բխած թույլ բողոքներն էլ արդեն համարում են քայքայիչ գործունեություն։ Առավել հավանական է, որ նրանք իսկապես հիասթափված են․ նրանք եկել էին վիետնամցիներին փրկելու կոմունիստական ագրեսորներից, բայց շուտով հասկացան, որ վիետնամցիները հենց իրենց են համարում ագրեսոր։ Նրանք ցանկանում էին խաղալ ազատագրողների գրավիչ դերը, բայց հայտնվեցին զավթիչների դերում։ Սա կարող էր դառնալ առողջ ինքնագնահատականի սկիզբը․ «Նրանք մեզ չեն ուզում, բացի այդ՝ մենք այստեղ անելիք էլ չունենք»։ Բայց նրանց բողոքը այդքան հեռուն չգնաց, նրանք պարզապես գազազեցին և իրենց համար որոշեցին, որ յուրաքանչյուր վիետնամցի կասկածելի է հենց միայն բնորոշմամբ։ 

Եվ իրոք, չկա որևէ վիետնամցի, ով կոմունիստ չէ․ դրա ապացույցը նրանց ատելությունն է յանկիների հանդեպ։ Այստեղ, զինվորների մութ ու ռոբոտանման հոգիներում, մենք գտնում ենք վիետնամական պատերազմի մասին իսկական ճշմարտությունը, այն ամբողջությամբ նման է Հիտլերի կարծիքին։ Նա սպանում էր հրեաներին, որովհետև նրանք հրեա էին։ Ամերիկյան զինված ուժերը Վիետնամում խոշտանգում և սպանում են տղամարդկանց, կանանց ու երեխաներին, որովհետև նրանք վիետնամցիներ են։ Եվ որքան էլ կառավարությունը ստի ու խորամանկի, ցեղասպանության ոգին իրեն դրսևորում է զինվորների ուղեղներում։ Եվ, այդպիսով, նրանք խորացնում են ցեղասպանության իրավիճակը, որը առաջադրել է իրենց սեփական կառավարությունը։ Վկա Փիթեր Մարտինսենը՝ քսաներեքամյա ուսանողը, ով կես տարվա ընթացքում «հարցաքննում» էր գերիներին, իսկ հիմա չի կարողանում ապրել այդ հուշերով, մեզ ասաց․ «Ես սովորական ամերիկացի եմ, այնպիսին, ինչպիսին յուրաքանչյուր այլ ուսանող է, բայց հիմա ես ռազմական հանցագործ եմ»։ Եվ ավելացրեց․ «Իմ փոխարեն ամեն մեկն էլ կվարվեր նույն կերպ»։ Եվ նա լիովին արդարացի էր։ 

Նա մոլորված էր լոկ այն առումով, որ այդ մղձավանջային հանցագործությունները վերագրում էր առհասարակ պատերազմի ազդեցությանը։ Ոչ, դա վերացական պատերազմ չէ, այլ պատերազմ, որը ամենահզոր տերություններից մեկը վարում է աղքատ գյուղական ժողովրդի դեմ, պատերազմ, որը սանձազերծվել է նրանց կողմից, ովքեր այն համարում են միակ հնարավոր հարաբերությունը չափազանց զարգացած երկրի և չզարգացած երկրի միջև։ Այլ կերպ ասած՝ ցեղասպանությունն այստեղ ձեռք է բերել ռասիստական հիմքեր։  


Ամերիկյան կառավարությունը մեղավոր է ոչ թե այն հարցում, որ միտումնավոր կազմակերպել է վիետնամական ժողովրդի ցեղասպանությունը, այլ այն հարցում, որ ցեղասպանությունն ընտրել է որպես միակ պատասխան պարտիզանական պայքարի մարտահրավերի դեմ։ Մեղավոր չէ նաև այն հարցում, որ, օրինակ, այն դարձրել է իր ռազմավարության և տնտեսության գործիքը։ Գործնականում ցեղասպանությունը հանդես է գալիս որպես միակ հնարավոր արձագանք՝ կեղեքիչների պատճառով ապստամբած ժողովրդի դեմ։ Ամերիկյան կառավարությունը մեղավոր է այն հարցում, որ ցեղասպանությունն իր նպատակը դարձրած պատերազմի ու ագրեսիայի քաղաքականությունը նախընտրել է խաղաղության քաղաքականությանը՝ միակ հնարավոր այլընտրանքին, քանզի դա կհանգեցներ հիմնական նպատակների վերանայմանը՝ խոշոր իմպերիալիստական ընկերությունների կողմից երկրին պարտադրված։ Ամերիկան մեղավոր է այն հարցում, որ վարել և ուժգնորեն շարունակել է պատերազմը, թեպետ իր առաջնորդներից յուրաքանչյուրը, կարդալով ամենօրյա օպերատիվ ամփոփագրերը և զինվորականների զեկույցները, համոզվում էր, որ միակ ելքը Վիետնամը վիետնամցիներից ազատելն է։ 

Մեղավոր է այն հարցում, որ կեղծել է, խորամանկել է, ստել է և ստել է ինքն իրեն՝ ավելի ու ավելի խճճվելով՝ չնայած յուրահատուկ, անտանելի փորձառությանը, որ քաղել է այն ուղիով ընթանալիս, որտեղից չկա վերադարձ։ Մեղավոր է, սեփական զանցանքի հետևանքով, այն հարցում, որ գիտակցաբար վարել է «օրինակելի» պատերազմ, որն էլ ցեղասպանությունը դարձրել է մարտահրավեր ու սպառնալիք բոլոր ժողովուրդների համար։ Մենք բոլորս ցավ ենք ապրում, երբ գյուղացին մեռնում է բրնձի դաշտում՝ ինքնաձիգի գնդակով խոցված։ Այդպիսով, վիետնամցիները պայքարում են բոլոր մարդկանց համար, իսկ ամերիկյան բանակը մարտնչում է բոլորիս դեմ։ Սա տեսություն չէ և աբստրակցիա չէ։ Պատճառն այն չէ, որ ցեղասպանությունը հանդիսանում է բոլորի կողմից ճանաչված հանցագործություն մարդու իրավունքների դեմ։ Պատճառն այն է, որ ցեղասպանության նենգասպառնալիքը աստիճանաբար տարածվում է ողջ մարդկության վրա՝ հաշվի առնելով նաև այն, որ արդեն իսկ գոյություն ունի միջուկային պատերազմի նենգասպառնալիքը։ 

Այս հանցագործությունը մեր աչքերի առջև կատարվել է ամեն օր, և բոլոր նրանք, ովքեր չեն դատապարտել, դարձել են այս հանցագործության մեղսակիցները։ 


Այդ իմաստով՝ իմպերիալիստական ցեղասպանությունը կարող է հանգեցնել առավել ծանր հետևանքների, քանզի խումբը, որն ամերիկացիները փորձում են ոչնչացնել՝ ոչնչացնելով վիետնամական ժողովրդին, դա հենց ողջ մարդկությունն է։ 


կտավները՝ Ժանսեմի 

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Սոսե» կինոփառատոն «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Ջ․ Պակուլա Ալան Փարքեր Ալբեր Ռեմի Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Հովհաննիսյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Լեո Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Իննա Սահակյան Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինդսեյ Անդերսոն Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրայր Խաչատրյան Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մալքոլմ ՄըքԴաուել Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Մորգան Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջանկառլո Ջանինի Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռեդֆորդ Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Ժան-Պոլ Սարտր. Ցեղասպանության մասին
Ժան-Պոլ Սարտր. Ցեղասպանության մասին
Ժան-Պոլ Սարտրի ելույթը ԱՄՆ-ի՝ Վիետնամում կատարած ռազմական հանցագործությունները հետաքննող միջազգային ատյանում, 1968թ։
https://4.bp.blogspot.com/-pC5NxxntSSE/WPy1wE6kkwI/AAAAAAAAE94/pKT2yt-42gIjwmNi10U1G5Ky8Hp1UeMtgCLcB/s640/18052717_2332584503632550_2008560419_n.jpg
https://4.bp.blogspot.com/-pC5NxxntSSE/WPy1wE6kkwI/AAAAAAAAE94/pKT2yt-42gIjwmNi10U1G5Ky8Hp1UeMtgCLcB/s72-c/18052717_2332584503632550_2008560419_n.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2017/04/jean-paul-sartre.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2017/04/jean-paul-sartre.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy