Սեմուել Բեքեթ. կյանքը՝ որպես աբսուրդի թատրոն


«Մենք միշտ ինչ-որ բան հորինում ենք, որպեսզի ձևացնենք, թե ապրում ենք»։ Սեմուել Բեքեթ, «Գոդոյին սպասելիս»


Իռլանդացի գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ, էսսեիստ, թարգմանիչ և սցենարիստ Սեմուել Բեքեթի արվեստը մոդեռնիզմի սպառիչ նշանն է՝ այն առումով, որ մեծն իռլանդացու ստեղծագործությունները կարող են մեզ պատմել այդ ուղղության էվոլյուցիայի մասին՝ ձևակերպումների լեզվական հագեցվածությունից, պաճուճազարդ ոճից ու բարոկկոյին բնորոշ վերամբարձությունից մինչև լռակյացություն ու տեքստերի իմաստի դյուրամատչելիության հերքում։ Վերջինը մասնակիորեն կապված է մարդու կողմից մոդեռնի լեզվի՝ որպես ճանաչողության և փոխազդեցության զենքի, գիտակցման հետ։ Ժամանակի ընթացքում Բեքեթի խիտ շարադրանքը դառնում էր ավելի ու ավելի ասկետիկ՝ աղքատանալով այնքան, որ նրա ստեղծագործական աշխատանքի վերջին շրջանում, ինչպես նշում են հետազոտողները, սկսել էր առավել շատ նմանվել «խոսող լռության»։ Ինքը՝ Բեքեթը մի անգամ նշել է․ «Ես գիտակցեցի իմ սեփական ճանապարհը որպես աղքատացում, սնանկություն, գիտելիքի բացակայություն, որպես բաժանման և ոչ թե բազմապատկման ուղի»։ Գրողի համար հետաքրքիր և բավականին ողբերգական մի ուղի։ Դրա արդյունքը դարձան տեքստի կմախքը, գեղարվեստական ստեղծագործության ներուժը, որի լեզուն մոխրացել է և խոր անդունդներ բացել դեպի իմաստների յուրատեսակ նախաշեմը, դեպի անբարբառ դատարկությունը՝ իր համրության մեջ իրեն արտահայտել ձգտող։ 
«Որքան ավելի շատ մարդկանց եմ հանդիպում, այնքան ավելի երջանիկ եմ դառնում»։ «Գոդոյին սպասելիս» 
Սեմուել Բեքեթը ծնվել է 1906թ-ի ապրիլի 13-ին Դուբլինի արվարձաններից մեկում։ Նրա ծննդյան օրը համընկել էր Չարչարանաց ուրբաթի հետ։ Այդ զուգադիպության մասին Բեքեթը երբեք չէր մոռանում և մի անգամ գրել է․ «Դու լույս աշխարհ ես եկել իններորդ ժամի խավարում, դու առաջին ճիչդ արձակել ես այն ժամին, երբ բարձր ձայնով բացականչել և հոգին ավանդել է Փրկիչը»։ Բեքեթն առանձնանում էր  չափազանց ինքնամփոփ բնավորությամբ։ Դեռևս մանկուց նա խնդիրներ ուներ շփման հետ, թեպետ մեծանում էր որպես բավականին հաջողակ տղա թե՛ ուսման և թե՛ սպորտով զբաղվելու առումով, իսկ հասակակիցների շրջանում նա նույնիսկ հեղինակություն էր։ Այդուհանդերձ, այդ ամենը նրան չէր օգնում հաղթահարել անձնական բարդույթները։ Դեռևս տարրական դասարաններում նա նախընտրում էր մեկուսացած շփումը գրքերի հետ, կուտակում էր ինտելեկտուալ փորձ, որը հետագայում արտացոլվելու էր նրա արվեստում։ Ժամանակի ընթացքում նրա ինքնամփոփությունը ձեռք բերեց առավել սուր գծեր։ Մի կողմից՝ որովհետև նրա հանրաճանաչությունն աճում էր, և իրականությունը նրանից պահանջում էր, որ ընկղմվի աղմկոտ ունայնության մեջ, շփվի բազմաթիվ մարդկանց հետ, ինչը ծայրահեղ ճնշում էր նրան, մյուս կողմից՝ որովհետև ավելի խորն էր գիտակցում լեզվի ողբերգականությունը, խոցելիությունը մարդու և կեցության, որի սահմաններում գտնվում էր։ Բացի այդ՝ որոշ հետազոտողներ ենթադրում են, որ նրա մեկուսի կյանքի պատճառն ինքն իրեն և իր տեքստերը բացատրելու տանջալից անկարողությունն էր։ Այս սկեպտիկ վերաբերմունքը լեզվի և ճանաչողության հանդեպ բնորոշ էր ողջ 20-րդ դարին։ Լեզվի թերարժեքության գիտակցումը հետզհետե աճում էր, իսկ երկրորդ դարակեսին ձեռք բերեց ֆանտաստիկ դրսևորումներ՝ արտացոլվելով հենց նույն աբսուրդիստների արվեստում, Վիտգենշտեյնի փիլիսոփայության մեջ։ 
«Աշխարհի արցունքները հաստատուն մեծություն են։ Ամեն մեկի դիմաց, ով սկսում է լաց լինել, մի ուրիշ տեղում մյուսը դադարում է։ Նույնը ճիշտ է ծիծաղի մասին»։ «Գոդոյին սպասելիս» 
Մտորելով Բեքեթի մասին՝ հաճախ անդրադառնում են նրա անզիջում վատատեսությանը, և բոլոր հիմքերը կան այդպես ենթադրելու։ Այդուհանդերձ, Նոբելյան մրցանակը 1969թ-ին նրան հանձնեցին հուսահատության կենսահաստատ ուժի համար։ 
«․․․ Բեքեթի խորքային վատատեսությունն իր մեջ պարունակում է մարդկության հանդեպ այնպիսի սեր, որը միայն աճում է նողկանքի ու հուսահատության անդունդն ընկղմվելուն զուգահեռ, և երբ հուսահատությունը թվում է անսահման, պարզվում է, որ գթասրտությունը սահման չունի»։ Ինչպես բոլոր պարադոքսալ արտահայտությունները, Նոբելյան հանձնաժողովի այս ձևակերպումը ևս գեղեցիկ է։ Բեքեթի ստեղծագործություններն ընթերցելիս մենք նրա հետ միասին հասնում ենք հուսահատության այնպիսի խորության, որի սահմաններից այն կողմ թաքնված են պայծառացումն ու խաղաղությունը։ ՈՉՆՉԻ մասին գրող Բեքեթը մեզ առաջարկում է հասկանալ դա և վարժվել դրան, ձուլվել դրա անիմաստությանը, սովորել մտորել Բացակայության մասին, հանգստանալ միապաղաղության մեջ և ապաքինվել։ Բեքեթի՝ դատարկություն արտաշնչող շարադրանքը յուրաքանչյուրին պարգևում է չգոյության դրական փորձառություն։ Նոբելյան մրցանակի հանձնման արարողությանը Բեքեթը չներկայացավ․ նա այդ գործը վստահեց իր հրատարակչին։ 
«Ամենապարզ արարածից անգամ մարդ բաժանվում է իմաստնացած, ավելի հարուստ, ավելի գիտակցելով իր արժանիքները»։ «Գոդոյին սպասելիս»

Գրականության այդ հեղինակավոր մրցանակի հանձնման մասին լուրը նա ստացավ՝ սոցիումից արդեն առավելագույնս մեկուսացած լինելով, ինչին հանգեցրել էր նրա հանրաճանաչության աճը։ Բեքեթն ու նրա կինը այդ իրադարձությունն անվանեցին «աղետ»․ նրանց երկուսին էլ տհաճ էին սոցիալական գնահատանքի այդօրինակ հանդիսավոր ձևերը։ Մրցանակից ստացած գումարի մեծ մասը Բեքեթը նվիրաբերեց երիտասարդ հեղինակների աջակցության նպատակով և փոխանցեց իր հարազատ կրթօջախին՝ Թրինիթի քոլեջին, որտեղ ուսումնասիրել էր եվրոպական գրականություն և լեզուներ, այդ թվում՝ ֆրանսերեն։ Լինելով երկլեզու գրող՝ Բեքեթն ինքնուրույն թարգմանում էր իր տեքստերը մի լեզվից մյուսը։ Նա գերազանց տիրապետում էր անգլերենին և ֆրանսերենին, շատ լավ գիտեր իտալերեն, բայց այդ լեզուն օգտագործում էր գլխավորապես իր սիրելի ստեղծագործության՝ Դանտեի «Աստվածային կատակերգության» ուշադիր ընթերցման համար։
«Քնա՞ծ էի ես, երբ մյուսները տառապում էին։ Քնա՞ծ եմ ես հիմա։ Վաղը, երբ ես արթնանամ, կամ կարծեմ, թե արթնացած եմ, ի՞նչ կասեմ այսօրվա մասին»։ «Գոդոյին սպասելիս» 

Քոլեջն ավարտելուց հետո ստանալով բակալավրի աստիճան՝ Բեքեթն ուղևորվեց Փարիզ, որտեղ մտերմացավ Ջեյմս Ջոյսի հետ։ Նա Ջոյսի համար դարձավ ոչ միայն ընկեր, այլև ինչ-որ առումով սկսեց կատարել նրա քարտուղարի դերը, մասնակցեց Ջոյսի «Ֆինեգանի հոգեհացը» վեպի հատվածների ֆրանսերեն թարգմանությանը և նյութերի որոնմանը։ Այդ իրադարձությունը վստահ կարելի է համարել Բեքեթի ստեղծագործական ճակատագրի սկիզբը։ 1920-30-ական թթ-ին նա գրում է պատմվածքներ, քննադատական էսսեներ՝ նվիրված Դանտեին, Պրուստին, Ջոյսին (և պետք է ասել՝ գրում է մեծ տաղանդով, բացահայտելով այդ հեղինակների արվեստի նոր, անշարժ գիտակցության համար թաքնված եզրերը), շարունակում է զբաղվել բանաստեղծական գործունեությամբ։ Այդ շրջանում նա իր սիրելի փիլիսոփա Ռենե Դեկարտի անունից գրում է պոեմ-մենախոսություն։ Իր ստեղծագործական աշխատանքի դեռևս սկզբնական շրջանում Բեքեթը կարիք է զգում իրեն ամբողջությամբ նվիրելու գրական գործունեությանը, դառնալու պրոֆեսիոնալ գրող։ Նա որոշում է թողնել համալսարանական դասախոսի կարիերան, ինչով չափազանց վշտացնում է իր ծնողներին։ Ակներև է, որ դասախոսական աշխատանքն ու մանկավարժությունը ձանձրալի և անտանելիորեն ծանր էին ինքնամփոփ, հիվանդագին աստիճանի ամաչկոտ Բեքեթի համար։ Բայց տեքստերը, որ նա գրում էր իր կայացման շրջանում, ոճի մշակումն ու սեփական խոսքի որոնումը չկարողացան հետաքրքրել հրատարակիչներին․ այդ տեքստերն աչքի էին ընկնում շինծու բարդությամբ, իմաստային ծանրաբեռնվածությամբ, անպարկեշտության առատությամբ։ Ոչ ոք քաջություն չէր դրսևորում դրանք հրատարակելու։ 
«Ամեն օր չէ, որ մեր կարիքը զգացվում է։ Իհարկե, անձամբ մեր կարիքը չէ, որ զգացվում է։ Ուրիշները նույն բանը կարող էին անել նույն հաջողությամբ, եթե ոչ ավելի լավ։ Ամբողջ մարդկությանն են ուղղված օգնության այս կանչերը, որ դեռ հնչում են մեր ականջներում»։ «Գոդոյին սպասելիս» 
Սկսվում են ստեղծագործական ընկճախտի հաջորդական փուլերը, նևրոզների և անհամար բարդույթների պատճառով սրված հիվանդությունները, ծնողների հետ սկանդալները, հարազատների կորուստները։ 1933թ-ին մահանում է Բեքեթի հայրը՝ թերևս, միակ մարդը, ում հետ նա իսկապես մտերիմ էր։ Չունենալով կանոնավոր եկամուտ՝ Բեքեթը ապառիկով գնում է էքսպրեսիոնիստների կտավներ, որոնք խորապես ազդել էին իր վրա, և դա ավելի է ապշեցնում նրա ազգականներին՝ փոխհարաբերությունները դարձնելով առավել լարված, հատկապես՝ մոր հետ։ Չնայած այդ ամենին՝ Բեքեթը շարունակում է գրել։ Հրատարակչությունները նրան խնդրում են կրճատել տեքստերը․ սկսվում են առաջին քայլերը «նսեմացման» ուղիով։ Բացի այս՝ հենց այդ նույն ժամանակ նա հայտնվում է հիվանդանոցում․ պատահական անցորդը նրան դանակով հարված է հասցնում Փարիզի փողոցներից մեկում։ Այն հարցին, թե ինչու, ինչ պատճառով ինքն այդպես վարվեց, դանակահարողը տալիս է աբսուրդ պատասխան․ «Ես չգիտեմ»։ Իսկ Բեքեթն այդ ժամանակ հիվանդանոցում վերջին ուղղումներն էր անում իր «Մերֆի» վեպում, որը փարիզյան հրատարակչություններից մեկը վերջապես համաձայնել էր ընդունել՝ նախկին 42 մերժումներից հետո։ «Մերֆին» Բեքեթին հասցնում է ստեղծագործական ճանապարհի մի նոր ոլորան, թեպետ քննադատները չափազանց սառն են ընդունում վեպը, ինչը մշտական ընկճախտի վիճակում գտնվող գրողին ավելի է վշտացնում։
«Եկեք վատ չխոսենք մեր սերնդի մասին, այն ավելի դժբախտ չէ, քան իր նախորդները։ Եկեք լավն էլ չխոսենք։ Եկեք դրա մասին ընդհանրապես չխոսենք»։ «Գոդոյին սպասելիս»

1946թ-ից Բեքեթի ստեղծագործական կյանքում սկսվում է հիմնովին նոր փուլ, որը նշանավորվում է աբսուրդի թատրոնով և հանրահայտ «Եռագրությամբ» (դրա մասն են կազմում «Մոլլոյ», «Մելոնը մեռնում է» և «Անանունը» վեպերը)։ Հետագայում Բեքեթը գրում է․ «Իմ բոլոր գործերը ես ստեղծել եմ շատ կարճ ժամանակահատվածում՝ 1946 և 1950 թթ-ի միջև։ Հետո, իմ կարծիքով, այլևս չեմ ստեղծել արժեքավոր ոչինչ»։ Հենց հետպատերազմյան տարիները Բեքեթի համար դարձան գրական ճանաչման շրջան։ Նա արժանանում է ահռելի հաջողության․ նրա «Գոդոյին սպասելիս» պիեսը հայտնվում է աշխարհի տարբեր երկրների թատրոնների խաղացանկերում, քննադատներին ու հանդիսատեսին ստիպում է վերանայել իրենց ավանդական մոտեցումները թատրոնի հանդեպ, նրա վեպերը սկսում են ներկայացվել գրական մրցանակների, նրա գրքերի մասին սկսում են տպագրվել անհամար գրախոսականներ։ Հետաքրքրական է, որ «Գոդոյին սպասելիս» տարօրինակ ու մռայլ պիեսը առաջին անգամ, իրենց սեփական նախաձեռնությամբ, բեմադրում են ազատազրկվածները Գերմանիայում։ Ընդ որում՝ սա ամենևին էլ միակ «բանտային» օրինակը չէ։ Հետագայում Բեքեթն իր համար ատելի հերթական մրցանակից ստացված դրամական պարգևը փոխանցում է ամերիկյան բանտի նախկին դատապարտյալին, ով եղել էր հեղինակի բազմաթիվ գործերի համառեժիսորն ու դերակատարը։ 
«Մի բան հաստատ է՝ ժամերը երկար են թվում այս վիճակում և ստիպում են մեզ դրանք լցնել արարքներով, որոնք, ինչպես ասեմ, կարող են առաջին հայացքից խելամիտ երևալ, մինչև չդառնան սովորույթ»։ «Գոդոյին սպասելիս»
Միաժամանակ, չնայած հսկայական հաջողությանն ու ճանաչմանը, սկսվում է ամենաբարդ շրջանը Բեքեթի կյանքում։ Նա ավելի է ներփակվում ինքն իր մեջ, նոր ստեղծագործություններ գրեթե չի գրում, խոստովանում է, որ հայտնվել է ստեղծագործական փակուղում, և որ գրելու թեմա չկա, ազդակ չկա, նյութ չկա։ Նրան տանջում է այն հոգեմաշ զգացողությունը, թե արդեն ասել է այն ամենը, ինչ ցանկացել է, և հիմա իրեն մնում է միայն սպասել սեփական վախճանին։ Այնպիսի տպավորություն էր, ասես հանրաճանաչությունը նրա մեջ ավելի էր բորբոքել նրան բնորոշ ինքնաքննադատության հակումը, իր՝ որպես ստեղծագործողի, հանդեպ խստապահանջությունը։ Բացի այդ՝ նրա գրական հաջողության շրջանը կրկին համընկել էր հարազատ մարդու մահվան հետ․ վախճանվել էր նրա ավագ եղբայրը։ Ընկճախտը հասնում է գագաթնակետին, երբ Բեքեթը կորցնում է իր իռլանդացի ամենամտերիմ ընկերներից մի քանիսին։ Դա տեղի է ունենում հենց այն ժամանակ, երբ նրան շնորհվում է գրականության դոկտորի կոչում՝ նրա առաջին պաշտոնական մեծարանքը հայրենի երկրում։ 1950թ-ին մահանում է գրողի մայրը։ Իսկ մրցանակների շնորհումը շարունակվում է, նրա արվեստի հանդեպ ահռելի հետաքրքրությունը չի մարում․ նրա մասին գրում են Բատայը, Ռոբ-Գրիյեն, Մարսելը, Բարտը, իսկ Միշել Ֆուկոն իր դասախոսություններն ամեն անգամ ավարտում է Բեքեթի պիեսներից վերցված մեջբերումներով։ 1960-80-ականներին Բեքեթին վերստին շարունակում են հետապնդել մտերիմների կորուստները, տխուր արարողությունները դառնում են նրա կյանքի մշտական ուղեկիցը։
«Բայց փոխանակ նրան քշելու, ինչը ես կարող էի անել, իմ բարեսրտության շնորհիվ նրան տանում եմ տոնավաճառ, որտեղ հույս ունեմ նրա համար լավ գին ստանալ։ Ճշմարտությունն այն է, որ այսպիսի էակներին հնարավոր չէ քշել։ Ամենից լավը նրանց սպանելն է»։ «Գոդոյին սպասելիս»
Չնայած ճակատագրի հարվածներին և սեփական աշխատանքի հանդեպ իր վերաբերմունքին՝ Բեքեթը այդ շրջանում ստեղծում է անկրկնելի գլուխգործոցների մի ամբողջ շարք։ Դրանք, իհարկե, ավելի քան տարօրինակ գործեր էին։ Դրանցից մի քանիսը դժվար է նույնիսկ «մռայլ» անվանել։ Այդ ժամանակ նա արդեն գրեթե լիովին ազատվել էր սյուժեի ավանդական տարրեր օգտագործելու սովորույթից, նրա կերպարները վերածվել էին սխեմաների, շարադրանքում միշտ զգացվում էր ցավը, որը բխում էր ենթատեքստից՝ նենգորեն խայթելով ընթերցողին։ Նրա համաշխարհային ճանաչումը մնայուն էր․ Մ․ Նահանգներում տեղի է ունենում նրա արվեստին նվիրված միջազգային գիտաժողով, բացվում է նրա անունը կրող թատրոն, նրա բեմադրած հեռուստապիեսի գերմանական պրեմիերան դիտում է երկու միլիոն մարդ․․․ 1980-ականների կեսերին մնալով լիովին միայնակ՝ առանց ընկերների ու հարազատների, Բեքեթն իր 80-ամյակի նախօրեին ասում է․
«Բոլորը մեռած են, ես վերջինն եմ»։ Այդ տարիներին նա գրում է իր ուշ շրջանի լավագույն արձակ տեքստերը՝ «Տեսնված չէ, ասված չէ» և «Վատագույնին ընդառաջ» նովելները։ 1986թ-ին նրա առողջական վիճակը կտրուկ վատթարանում է։ 1988-ին նա ընկնելու հետևանքով ստանում է գլխի վնասվածք և կյանքի վերջին ամիսներն անցկացնում է հիվանդանոցի տարածքում գտնվող տներից մեկում։ Վերջին հարվածը դառնում է նրա սիրելի կնոջ՝ Սյուզաննայի մահը։ Ընդամենը մի քանի ամիս անց՝ 1989թ-ի դեկտեմբերին, Սուրբ Ծննդյան տոների նախաշեմին, Բեքեթը հեռանում է կյանքից։ «Շուտով, ի հեճուկս ամենին, ես կմեռնեմ, վերջապես, վերջնականապես»,- գրել էր նա։ Կորցնելով բոլորին, կորցնելով բոլոր խոսքերը՝ նա ինքն էլ հեռացավ, սակայն հիշատակ թողեց իր վերջին բանաստեղծությունը՝ «Ինչպես ասել»։
«Նրանք խոսում են իրենց կյանքի մասին։ Ապրած լինելը բավական չէ նրանց համար։ Նրանք պետք է խոսեն դրա մասին։ Մեռած լինելը բավական չէ նրանց համար»։ «Գոդոյին սպասելիս»

1965թ-ին նկարահանվում է «Ֆիլմ» անվանմամբ կարճամետրաժ, սև-սպիտակ համր կինոնկարը, որի ռեժիսորն Ալան Շնեյդերն էր։ Սա միակ ֆիլմն է, որ նկարահանվել է հենց իր՝ Բեքեթի սցենարի հիման վրա։ Գլխավոր դերում հանդես էր գալիս հանճարեղ Բասթեր Կիտոնը․ «Ֆիլմը» դարձավ նրա նախավերջին աշխատանքը կինոյում։ Պրեմիերան տեղի ունեցավ Վենետիկի կինոփառատոնում։ Ֆրանսիացի նշանավոր փիլիսոփա Ժիլ Դելյոզը այս ստեղծագործությունը համարեց բոլոր ժամանակների լավագույն իռլանդական ֆիլմը։

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Փարքեր Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմեն Ջիգարխանյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն Քինգսլի Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բյորկ Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երևանի «Գյոթե կենտրոն» Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդմոնդ Քեոսայան Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլիո Պետրի Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լավագույն ֆիլմեր Լարս ֆոն Թրիեր Լեհական կինո Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լև Գրիշին Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Ռեյգադաս Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Ավետիսյան Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն Կինոիլյուստրացիաներ կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ կինոուղեցույց Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին Մեկ Կադր մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան ՆՓԱԿ Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պենելոպա Կրուս Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջ Օրուել Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիչարդ Աթենբորո Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Սեմուել Բեքեթ. կյանքը՝ որպես աբսուրդի թատրոն
Սեմուել Բեքեթ. կյանքը՝ որպես աբսուրդի թատրոն
«Մենք միշտ ինչ-որ բան հորինում ենք, որպեսզի ձևացնենք, թե ապրում ենք»։ Սեմուել Բեքեթ, «Գոդոյին սպասելիս»
https://2.bp.blogspot.com/-4Z7YMhJCxE4/WoG8gH_3zkI/AAAAAAAAHe4/Fjxa6xhGmjwCDAW0pzFOfdh6wyL52dwqgCLcBGAs/s640/becket.jpg
https://2.bp.blogspot.com/-4Z7YMhJCxE4/WoG8gH_3zkI/AAAAAAAAHe4/Fjxa6xhGmjwCDAW0pzFOfdh6wyL52dwqgCLcBGAs/s72-c/becket.jpg
KINOVERSUS
https://www.kinoversus.com/2018/02/samuel-beckett.html
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/
https://www.kinoversus.com/2018/02/samuel-beckett.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy