Ժան-Լյուկ Գոդարի անտիկինեմատոգրաֆը


հատվածներ կինոգետ Վլադիմիր Վինոգրադովի «Ժան-Լյուկ Գոդարի անտիկինեմատոգրաֆը, կամ Մեռյալներն արձակուրդում» գրքից


Ի՞նչ է կինոն՝ ըստ Գոդարի

Կինոյի գոյաբանության խնդիրը Գոդարի համար միշտ առկա է եղել։ Իր վաղ շրջանի՝ 1952թ-ի «Ի՞նչ է կինոն» հոդվածը նա ավարտում է հետևյսլ նախադասությամբ․ «Այն հարցին, թե ինչ է կինոն, ես կպատասխանեմ՝ հիասքանչ զգացմունքների արտահայտումն է»։ «Խենթ Պիեռոն» կինոնկարում Ֆերդինանդը հարց է ուղղում ռեժիսոր Սեմուել Ֆուլերին․ «Միշտ ցանկացել եմ իմանալ, թե ինչի՞ մասին է կինոն ամբողջությամբ» - «Կինոն ամբողջովին մի թեմայի մասին է՝ սեր, ատելություն, գործողություն, բռնություն, մահ։ Մի խոսքով՝ զգացմունքների մասին է»։

Ի՞նչ նկատի ունի Գոդարը՝ այդ կերպ պատասխանելով։ Չէ՞ որ առաջին հայացքից նրա պատասխանը կարող է թվալ բավականաչափ ծեծված։ Որպեսզի հասկանանք ռեժիսորի հայացքների էությունն այդ շրջանում, պիտի նրա այս խոսքերը համեմատենք կինոյի մասին նրա մյուս հայտնի բնորոշումների հետ։ Արդեն վկայակոչել ենք մի ֆրազ, որը հնչում է Բրունոյի շուրթերից «Փոքրիկ զինվորը» կինոնկարում․ «Կինոն վայրկյանում 24 անգամ հնչող ճշմարտությունն է»։ 1962թ-ին նա հոդվածներից մեկում կգրի․ «Ֆիլմը նման է ինտիմ օրագրի, նոթատետրի կամ մարդու մենախոսության, ով ցանկանում է արդարանալ իրեն գրեթե մեղադրող կինոխցիկի առաջ, փաստաբանի կամ հոգեբույժի առաջ։ Կինոն միակ արվեստն է, որը, ինչպես ասել է Կոկտոն (կարծեմ՝ «Օրփեոսում»), «մահը նկարահանում է գործողության պահին»։ Նկարահանում է մարդուն, իսկ նա այդ ընթացքում ծերանում է և մահանում»։

Գոդարն այդ ժամանակ համոզված էր, որ կինոն կարող է լինել ճշմարտացի, և կինոխցիկին խաբելն անհնար է։ Միայն 1960-ականների երկրորդ կեսին ռեժիսորը հրաժարվեց այդ պատկերացումներից։ Իսկ մինչ այդ պահը կինոն Գոդարի համար հանդես է գալիս որպես յուրատեսակ ստի դետեկտոր։ Այն ֆիքսում է ճշմարտությունը և բացահայտում է կեղծիքը։ Եթե Ժան Կոկտոյի պարագայում հայելին ֆիքսում է Մահվան աշխատանքը, ապա Գոդարի համար այդպիսի հայելի է դառնում կինեմատոգրաֆը։ Բայց ողջ հարցն այն է, թե ինչպիսի բնույթ ունի այդ հայելին։ Չէ՞ որ Գոդարի ֆիլմերն արտաքուստ ամենևին նման չեն «վավերագրողների» կինեմատոգրաֆին։ Նրա ոճը, իհարկե, որոշակիորեն համահունչ է 1960-ականների սկզբում նորաոճ դարձած cinema verite-ին, որը ծնունդ էր առել ոչ այնքան Ձիգա Վերտովի կինեմատոգրաֆի ազդեցությամբ, որքան Անդրե Բազենի տեսությունների շնորհիվ։ Ֆրանսիայում այդ ուղղությունը, որը գաղափարապես ձևավորվել էր Cahiers du Cinema ամսագրի, Ռոբերտո Ռոսելինիի և Ժան Ռուշի աշխատանքների շուրջ, սկսեցին անվանել «ուղիղ կինո» (cinema direct)։ Որոշ քննադատներ տվեցին նաև այլ անվանում՝ «վավերագրական ռեալիզմ», այն, ինչը Գոդարը սկսեց անվանել le parti des choses («իրերի կողմը»)։

Ռեժիսորն ընդունում է իրականության հետ կինեմատոգրաֆիական կապի այդ որոնումը, բայց միշտ չէ, որ համաձայն է մեթոդաբանության հետ։ Նա, օրինակ, վիճում է Բազենի հետ, ով պնդում է անընդհատության գաղափարը, որը կյանքի է կոչվում «հակամոնտաժային ոճի» միջոցով (պլան-էպիզոդի գաղափարը), նա հոդվածներ է գրում ի պաշտպանություն դասական մոնտաժի (պնդելով decoupage-ի, այսինքն՝ կադրավորման կիրառումը)։ Այդ առումով Գոդարը չի ուսումնասիրում, կյանքին չի հետևում, այլ կյանքին հարցեր է ուղղում՝ կինոխցիկը վերածելով խոսափողի, նա համեմատում և վերլուծում է կյանքի պատասխանները (դրա համար նրան պետք է մոնտաժը և ոչ թե «բազենյան» խորքային միզանսցենավորումը)։ Գոդարը, իրոք, ուզում է առնչվել իրականությանը, բայց այդ նպատակի համար ընտրում է ուրիշ մարտավարություն՝ ավերումը այն պայմանականությունների, որոնք հենց ինքն էլ նախապես ստեղծել է ֆիլմում։ Նրա՝ դեպի իրականություն շարժման սխեման գծային չէ, ինչպես, օրինակ, վերիստների պարագայում է, այլ տարագիծ է։ Նա միաժամանակ և՛ դիմակավորում է իրականությունը, և՛ դիմակազերծում է այն՝ խաղալով իր սիրելի պահմտոցին։ Ընդ որում՝ այդ սխեման գործնականում վերածվում է բազենյան հարցին՝ «ի՞նչ է կինոն»։ Պահմտոցի խաղալը դառնում է ոչ միայն խորհրդանշական խաղ մահվան հետ, ոչ միայն շարժման ու դադարի խորհրդանիշ, այլև հարց այն մասին, թե ինչ է կինոն։

Ինչպե՞ս է Գոդարը պատասխանում այս հարցին։ Որպեսզի հասկանանք, անհրաժեշտաբար պիտի դիմենք ռեժիսորի հնարքների էությանը, որ հիշեցնում է Բերտոլդ Բրեխտի մեթոդաբանությունը։ Թատերական մեծ նորարարի գաղափարներն ուրվագծվում են Գոդարի ողջ արվեստում և հատկապես նկատելի են նրա քաղաքական նախապատվություններում։ Հենց իր՝ ռեժիսորի խոսքերով՝ ինքը շատ բան է վերցրել Բրեխտից, նախևառաջ այն, ինչը վերաբերում է «օտարացման» սկզբունքներին։ Ըստ Բրեխտի՝ արվեստի ստեղծագործությունը ռեալիստական է այնքանով, որքանով ճանաչողության համար ավելի հարմար է այնտեղ յուրացված իրականությունը։ 1960-ականների ավարտին Գոդարի շարադրանքն ամբողջությամբ հիշեցնում է Բրեխտին։ Գործողությունը հաճախ ընդհատվում է մեկնաբանությամբ՝ ինչպես տեքստային, այնպես էլ վիզուալ (օրինակ՝ լուսանկարով), նա շարադրանքում ներառում է տարբեր տեքստեր՝ ավերելով իրադարձության անդադար զարգացման վերաբերյալ պատրանքը, նա մանրակրկիտ ընդօրինակում է իրականությունը։ Իր մի շարք ֆիլմերում նա, ինչպես ժամանակին Բրեխտը, կիրառում է գործողությունը կարճ էպիզոդների բաժանելու սկզբունքը (հաճախ միմյանց հետ կապ չունեցող)՝ այդ էպիզոդներին տալով աֆորիզմային անվանումներ։ 

Կառլ Թեոդոր Դրեյերի հետ
«Ես միշտ փորձել եմ աշխատել այնպես, որ այն, ինչն անվանում են վավերագրական ֆիլմ, և այն, ինչն անվանում են հորինվածք, ինձ համար լինեն նույն երևույթի երկու տեսանկյունները․ հենց դրանց կապն էլ կառաջացնի իսկական շարժում»։ Մենք ասես ներկա ենք լինում տեսանելիի ետևում կանգնած մտքի ծնունդ առնելուն։ Հենց այդ հնարքի մեջ են ամփոփված Գոդարի մեթոդաբանությունը, ոճը։ Նրա խնդիրն է՝ «փաստաթուղթը» վերածել «խորհրդանիշի»՝ արձանագրելով այդօրինակ փոխակերպման բուն գործընթացը։ Գոդարի համար «բարձրագույն» կադրն այն է, որտեղ ներքինը դառնում է արտաքին, իսկ ետևում «տեսանելի է հոգին»։

«Քաղաքական կինոյի» մատույցներում

Քաղաքական թեմատիկան Գոդարի ֆիլմերում միշտ էլ առկա է եղել՝ սկսած նրա երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմից՝ 1960թ-ին նկարահանված «Փոքրիկ զինվորից»։ Խոսելով քաղաքական կինեմատոգրաֆի մասին՝ Գոդարը նկատի ունի նոր, իր կողմից մշակված վերլուծական մոդելը, որը սկզբունքորեն տարբերվում է ավանդական քաղաքական ֆիլմի մոդելից։ Սա վերաբերում է և՛ «Փոքրիկ զինվորին», որը պատմում է իր ուղին իմաստավորել փորձող ահաբեկչի մասին, և՛ «Կարաբինավորներին»՝ երկու լյումպեններ, ովքեր զինվոր են դարձել, որովհետև իրենց խոստացվել են աշխարհի բոլոր հարստությունները, և՛ «Ալֆավիլ» հակաուտոպիային։ Գոդարն արձանագրում է անհամար խնդիրներ, որոնք մտահոգում էին այն տարիների ֆրանսիական հասարակությանը և, առաջին հերթին, երիտասարդ սերնդին։ Դա միայն Վիետնամի պատերազմը չէ, այլ նաև տնտեսական պահանջները, գաղափարախոսության ներդրման վտանգավորության գիտակցումը, ազգային հարցը, սեքսուալ հեղափոխությունը․․․ Գոդարյան շրջապտույտի մեջ ավանդաբար ներքաշվում է ամեն ինչ՝ արհմիությունները, բիթնիկները, Բոբ Դիլանը, Հիտլերը, Ստալինը, նրբագեղ և ցածրաճաշակ կատակները, մարքիզ դը Սադը, գիլյոտինի պատկերը, դատողությունները ազատության և, իհարկե, գլխավոր հերոսների մասին․․․

«Չինուհին», թերևս, Գոդարի ամենավառ ֆիլմերից է, որն ամբողջովին կառուցված է նրա «նորությունների» մոդելի հիման վրա, և որտեղ հստակ ձևակերպված են նրա նոր մեթոդի սկզբունքները։ Ռեժիսորն, ասես, եթեր է հեռարձակում «նորություններ» վիետնամական պատերազմի և 1967թ-ի՝ հեղափոխականորեն տրամադրված երիտասարդության մասին։ Ֆրանսիան կարողացավ անցնել 1968թ-ի իրադարձություններով, իսկ «Չինուհին» դարձավ նախագուշակը։ Այդ իրադարձությունների պատմությունը քաջ հայտնի է, և միակը, որն արժե համառոտ վերհիշել, կինեմատոգրաֆիստների պայքարի հետ կապված հիմնական էպիզոդներն են։ Դա, նախևառաջ, Փարիզյան սինեմատեկի տնօրեն Անրի Լանգլուայի պաշտոնազրկությանն առնչվող աղմկահարույց գործն էր։ 1968թ-ի սկզբին սինեմատեկի վարչական խորհուրդը Կինեմատոգրաֆիայի ազգային կենտրոնի ճնշման տակ հրաժարվեց երկարաձգել Լանգլուայի հետ պայմանագիրը։ Պաշտոնազրկության պատճառը տնօրենի արմատական դիրքորոշումն էր, ինչի արդյունքում սինեմատեկը վերածվել էր քաղաքական դժգոհության կենտրոնի։

Ի պաշտպանություն Լանգլուայի՝ ոտքի կանգնեցին Ֆրանսիայի մեծաթիվ ինտելեկտուալներն ու, մասնավորապես, կինեմատոգրաֆիստները, ովքեր նույնպես արմատական տրամադրվածություն ունեին (Ֆրանսուա Տրյուֆոն, Քրիս Մարքերը, Յորիս Իվենսը, Ալեն Ռենեն, Ժան-Լյուկ Գոդարը, Կլոդ Լելուշը, Անյես Վարդան և այլք)։ Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Անդրե Մալրոն առաջարկեց փոխզիջումային տարբերակ՝ սահմանափակել Լանգլուայի աշխատանքային լիազորությունները։ Լանգլուան կարող էր ընտրել ֆիլմեր, բայց չէր կարող կազմել ցուցադրությունների ծրագրերը։ Այդ դիրքորոշումը դժգոհության բուռն ալիք առաջացրեց։ Փետրվարի 14-ին (այդ օրը պատմության մեջ մնաց «Ոստիկանական մահակների օր» անվանմամբ) Տրոկադերո հրապարակում, սինեմատեկի շենքի դիմաց, տեղի ունեցան ցույցեր (որոշ տվյալներով՝ մասնակցում էր շուրջ 3 հզ մարդ), որոնք հանգեցրին ոստիկանության հետ բախումների (դրանց մասնակցում էր նաև Գոդարը, ով այդ ժամանակ թեթև վիրավորում ստացավ)։ Մի քանի տասնյակ ֆրանսիացի ռեժիսորներ, ինչպես նաև ռեժիսորներ ողջ աշխարհից, ի նշան բողոքի՝ արգելում են սինեմատեկում ցուցադրել իրենց ֆիլմերը։ Ի վերջո, դը Գոլը փոխում է որոշումը և Լանգլուային բոլոր իրավունքներով հանդերձ վերականգնում են պաշտոնում։

Այդ նույն տարվա մայիսին, ընդհանուր քաղաքական իրադարձությունների թեժ պահին, կինեմատոգրաֆիստները միավորվեցին ռադիոյի և հեռուստատեսության աշխատակիցների հետ՝ «Կինոյի գլխավոր նահանգները» կազմակերպությունը ստեղծելու համար։ Կազմակերպության հստակ քաղաքական խնդիրներից մեկը Կաննի կինոփառատոնի ձախողումն էր՝ բուրժուականության և բարձրաշխարհիկության համար մեղադրանքով (հատկապես նյարդայնացրել էր փառատոնի բացումը, որն անցկացվել էր այնպես, ասես փարիզյան հայտնի իրադարձությունները երբևէ տեղի չէին ունեցել)։ Արդյունքում՝ ծայրահեղականները գրավեցին գլխավոր դահլիճը, որտեղ անցկացվում էր փառատոնը, և փորձեցին ձախողել ցուցադրումները։ Ինքը՝ Գոդարը, կախ էր ընկել վարագույրից՝ ցանկանալով թույլ չտալ, որ այն շարժվի, իսկ հետո մասնակցել էր բեմում սկիզբ առած քաշքշուկին։ Փառատոնի աշխատանքի մեկնարկից մի քանի օր անց Ռոման Պոլանսկին և Լուի Մալը (ժյուրիի անդամներ) լքում են կազմը, իսկ որոշ ռեժիսորներ հետ են վերցնում իրենց ֆիլմերը։ Փառատոնը ձախողման է մատնվում։

1968թ-ի իրադարձությունները բազմաթիվ կինեմատոգրաֆիստների ուշադրությունը շրջեցին դեպի քաղաքական թեմատիկա։ Արդյունքում՝ 1970-ականներն աչքի ընկան քաղաքական և սոցիալական կինոյի հանդեպ ի հայտ եկած հետաքրքրության հզոր ալիքով։ «Ուիք-էնդ», «Չինուհին» ֆիլմերից, «Ձիգա Վերտով» խմբի ստեղծումից և 1968թ-ի մայիս-հունիսյան հեղափոխական իրադարձություններում անմիջական մասնակցությունից սկսած՝ Գոդարն ակտիվորեն մուտք է գործում քաղաքական պայքարի նոր փուլ։ Մայիսյան իրադարձությունների ընթացքում Գոդարը նկարահանում է կինոթռուցիկներ՝ 2-4 րոպե տևողությամբ ռեպորտաժներ։ Ինչպես գրել է Գոդարը, «Ձիգա Վերտով» խումբը ստեղծվել էր ոչ թե Վերտովի ծրագիրն իրականություն դարձնելու նպատակով, այլ նրա անունն ընդդեմ Էյզենշտեյնի բարձրացնելու նպատակով, քանի որ, խմբի անդամների կարծիքով, Էյզենշտեյնը ռեժիսոր-ռևիզիոնիստ էր, մինչդեռ Վերտովը առաջ էր քաշել մի տեսություն, ըստ որի՝ ստեղծագործողին կոչ էր անում պարզապես բացել աչքերը և ճանաչել աշխարհն՝ ի շահ պրոլետարիատի դիկտատուրայի։ Հիմա Գոդարը հանդես էր գալիս հօգուտ նոր վերլուծական կառուցվածքի՝ նոր քաղաքական բովանդակությանը համապատասխանող։ Ֆրանսիացի ապստամբը, իր իսկ խոսքերով, կապերը խզում էր ստեղծագործության արարման «բուրժուական պրակտիկայի» հետ (հրաժարվում էր հեղինակի՝ որպես ստեղծողի, իրավունքից)։ «Ձիգա Վերտով» խմբակային ստորագրությունը խորհրդանշում էր նրա նոր քաղաքական մարտավարությունը։

Ակիրա Կուրոսավայի հետ
Խմբի գլխավոր գաղափարներից մեկն է դառնում սեփական մշակութային հեղափոխություն կատարելու փորձը։ Հետագայում, գնահատական տալով իր հրապուրանքին, Գոդարը գրում է․ «Դա անհատական ապստամբություն էր, և ես մեծ ուշացումով հասկացա, որ պիտի ինձ ավելի սերտորեն կապեմ սոցիալական մեծ շարժումների հետ։ Կինոն պիտի լինի ամենուր։ Կինոյի նպատակը քարոզչական է՝ սովորել ու սովորել մարդկանցից և փոխել համակարգը, պայքարել դրա դեմ։ Հեղինակայինի մասին պատկերացումը բացարձակապես հետադիմական է։ Որովհետև այն ուղղորդում է դեպի անձնական փառք, հարստացում, որոնք մարդուն հեռացնում են պայքարից։ Հենց դա էլ պատճառ դարձավ Տրյուֆոյից և Կուտարից հեռանալու համար։ Ես նրանց հետ խոսելու ոչինչ չունեմ։ Հիմա մենք պայքարում ենք միմյանց դեմ, իհարկե՝ ոչ անձնապես, բայց նրանք ստեղծում են բուրժուական թափոն, իսկ ես ստեղծում եմ հեղափոխական թափոն»։

ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

[ԽՄԲԱԳՐԻ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆԸ]$type=one$count=3$meta=0$hide=home$label=0

Имя

«Ամարկորդ» «Բիթլզ» «Զարե» «Լուսավոր ապագան» «Կին» փառատոն «Կինոարվեստ» մատենաշար «Հայֆիլմ» «Նռան գույնը» «Սոսե» «Օսկար» 20֊ականներ 30-ականներ 40-ականներ 50-ականներ 60-ականներ 70-ականներ 80֊ականներ 90֊ականներ Adami BBC Disney GAIFF Pro Kinoversus VQuick հավելված Աբաս Քիարոսթամի Ագաթա Քրիստի Ագնեշկա Հոլանդ Ադել Ալ Պաչինո Ալան Փարքեր Ալբեր Քամյու Ալբերտ Էյնշտեյն Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու Ալեն Գրանժերար Ալեն Դելոն Ալեն Ռենե Ալեքսանդր Դովժենկո Ալիս Գի-Բլաշե Ալիսիա Վիկանդեր Ալֆրեդ Հիչքոկ Ակի Կաուրիսմյակի Ակիրա Կուրոսավա Աղասի Այվազյան Ամերիկյան կինոքննադատների ազգային խորհուրդ Ամերիկյան ֆիլմերի ցուցաշար Այցեքարտ Անահիտ Հակոբյան Անդրե Մորուա Անդրեյ Զվյագինցև Անդրեյ Կոնչալովսկի Անդրեյ Պլախով Անդրեյ Տարկովսկի Անիտա Էկբերգ Անյես Վարդա Անն Վյազեմսկի Աննա Կարինա Աննա Մանիանի Աննա Մելիքյան Աննի Ժիրարդո Անուկ Էմե Անուշ Բաբայան Անջեյ Ժուլավսկի Անջեյ Վայդա Անտոն Դոլին Անտոնիո Բանդերաս Անրի Վերնոյ Անրի-Ժորժ Կլուզո ապրիլ Առնո Բաբաջանյան Ավա Գարդներ Ավետիք Իսահակյան Ավրորա Մարդիգանյան Ատոմ Էգոյան Արա Գյուլեր Արամ Ավետիս Արամ Խաչատրյան Արամ Հակոբյան Արամ Պաչյան Արարատ Արգելված կինոարվեստ Արթուր Մեսչյան Արման Հարությունյան Արման Մանարյան Արմինե Նազարյան Արտակ Մարգարյան Արտավազդ Փելեշյան Բասթեր Կիտոն Բարձրորակ կինո [8] Բեթ Դևիս Բելա Տարր Բեն Աֆլեք Բեն-Հուր Բենեդիկտ Քամբերբեթչ Բենեթ Միլլեր Բեռնարդո Բերտոլուչի Բերթ Լանկաստեր Բերտրան Բլիե Բիբի Անդերսոն Բիլ Մյուրեյ Բիլլի Ուայլդեր Բլեյք Էդվարդս Բոբ Ֆոսի Բորիս Կաուֆման Բրայան Սինգեր Բրեդ Փիթ Բրիջիտ Բարդո Գաբրիել Գարսիա Մարկես Գայանե Թադևոսյան Գեորգ Վիլհելմ Պաբստ Գերի Քուփեր Գերի Օլդմեն Գիլյերմո դել Տորո Գիտահանրամատչելի ֆիլմեր Գիտաֆանտաստիկ կինո Գլխավոր Գլուխգործոցներ [10] Գյունտեր Գրաս Գոդֆրի Ռեջիո Գրախոսական Գրեգորի Պեկ Գրետա Գարբո Գրիգորի Կոզինցև Գրողները կինոյում Դալթոն Տրամբո Դալիդա Դակոտա Ֆանինգ Դանիել Բըրդ Դանիել Դարիո Դասթին Հոֆման Դարեն Արոնոֆսկի Դարիո Արջենտո դեկտեմբեր Դեն Բրաուն Դենի Վիլնյով Դենիզ Գամզե Էրգյուվեն Դերասանի վարպետություն Դևիդ Բոուի Դևիդ Լին Դևիդ Լինչ Դևիդ Ուորք Գրիֆիթ Դևիդ Քրոնենբերգ Դևիդ Օուեն Ռասել Դևիդ Ֆինչեր Դիանա Կարդումյան Դիմանկար Դինո Բուցցատի Դինո Ռիզի Դմիտրի Կեսայանց Դյուկ Էլինգթոն Դոն Կիխոտ Դոնալդ Սազերլենդ Դուգլաս Ֆերբենքս Եժի Կավալերովիչ Եվա Գրին Եվրոպական կինոակադեմիա Երիտասարդական կինոալիք Երկխոսություն Էդդի Ռեդմեյն Էդիտ Պիաֆ Էդվարդ Նորթոն Էդրիան Բրոուդի Էլեն Հակոբյան Էլթոն Ջոն Էլիա Կազան Էլիզաբեթ Թեյլոր Էլլա Ֆիցջերալդ Էլվիս Փրեսլի Էմի Ադամս Էմիլ Զոլա Էմիլի Բլանթ Էմիլի Դիքինսոն Էմիր Կուստուրիցա Էյզենշտեյն Էնդի Ուորհոլ Էնթոնի Հոփքինս Էնթոնի Քուին Էնիո Մորիկոնե Էննի Լեյբովից Էնրիկա Անտոնիոնի Էռնեստ Հեմինգուեյ Էռնստ Լյուբիչ Էտալոն 11 Էտորե Սկոլա Էրիկ Կլեպտոն Էրիկ Ռոմեր Թենգիզ Աբուլաձե Թենեսի Ուիլյամս Թեո Անգելոպուլոս Թերենս Դևիս Թերենս Մալիք Թերի Գիլիամ Թերի Ջորջ Թիերի Կոքլե Թիլդա Սուինթոն Թիմ Բարթոն Թիմուր Բեկմամբետով Թիփի Հեդրեն Թոմ Հենքս Թոմ Սելեք Թոմ Քրուզ Թոմ Ֆորդ Ժակ Բեքեր Ժակ Բրել Ժակ Տատի Ժակլին Բիսեթ Ժան Բոդրիյար Ժան Գաբեն Ժան Թաթլյան Ժան Կոկտո Ժան Մարե Ժան Ռենո Ժան Ռենուար Ժան Ռուշ Ժան Վիգո Ժան-Լյուկ Գոդար Ժան-Լուի Տրենտինյան Ժան-Կլոդ Կարիեր Ժան-Պիեռ Դարդեն Ժան-Պիեռ Կասել Ժան-Պիեռ Մելվիլ Ժան-Պոլ Բելմոնդո Ժան-Պոլ Սարտր Ժաննա Մորո Ժերար Դեպարդիե Ժերար Ֆիլիպ Ժորժ Կառվարենց Ժորժ Մելիես Ժորժ Ֆրանժու Ժուլյետ Բինոշ Իգոր Ստրավինսկի Իզաբել Յուպեր Իզաբելլա Ռոսելինի Իթան և Ջոել Քոեններ Ինգմար Բերգման Ինգրիդ Բերգման Ինոկենտի Սմոկտունովսկի Իվ Մոնտան Իվ Սեն Լորան Իրադարձություններ Իրանցի ռեժիսորներ Լավ կինո [7] Լարս ֆոն Թրիեր Լեոնարդո դի Կապրիո Լեոնիդ Ենգիբարյան Լև Ատամանով Լևոն Աթոյանց Լիլիթ Աղաջանյան Լիլիթ Բեգլարյան Լինո Վենտուրա Լիվ Թայլեր Լիվ Ուլման Լյուդմիլա Ցելիկովսկայա Լյուկ Դարդեն Լոուրենս Օլիվիե Լորեն Բեքոլ Լորենցո Քուին Լուի Արմսթրոնգ Լուի Գարել Լուի դը Ֆյունես Լուի Մալ Լուիս Բունյուել Լուկա Գուադանյինո Լուկինո Վիսկոնտի Խավիեր Բարդեմ Խմբագրի ընտրությունը Ծիրանի ծառ Կաձուո Իսիգուրո Կաննի կինոփառատոն Կառլ Թեոդոր Դրեյեր Կառլ Լագերֆելդ Կառլոս Սաուրա Կատրին Դընյով Կատրին Ռոբ-Գրիե Կարեն Շահնազարով Կարևոր Կարո Հալաբյան Կենձի Միձոգուտի Կիմ Նովակ Կինոաֆորիզմ Կինոերաժշտություն կինոմոնտաժ Կինոյի պատմություն Կինոն և նորաձևությունը Կինոնորություններ Կինոպատկերասրահ Կինովարկանիշ Կինովերսուս TV Կինոօրացույց Կիրստեն Դանստ Կլաուդիա Կարդինալե Կլաուս Կինսկի Կլարկ Գեյբլ Կլոդ Լելուշ Կլոդ Շաբրոլ Կլոդ Սոտե Կնուտ Համսուն Կշիշտոֆ Զանուսի Կշիշտոֆ Կեսլևսկի Կոբո Աբե Կոկո Շանել Կուրտ Վոնեգուտ Համո Բեկնազարյան Համր կինո Համր կինոյի աստղերը Համֆրի Բոգարտ Հայ կինոգործիչներ Հայաո Միյաձակի Հայկ Մանուկյան Հայկական կերպարներ Հայկական կինո Հանճարեղ ֆիլմեր [9.5] Հասմիկ Կարապետյան Հարիսոն Ֆորդ Հարոլդ Լլոյդ Հարվի Քեյթել Հարցազրույց Հեդի Լամար Հելմուտ Նյուտոն Հենինգ Կառլսեն Հենրի Ֆոնդա Հենրիկ Հովհաննիսյան Հենրիկ Մալյան Հետադարձ հայացք Հիանալի ֆիլմեր [8.5] Հիրոսի Տեսիգահարա Հոդվածներ Հոկտեմբերին ծնված հայտնիները Հոու Սյաո-Սյան Հովհաննես Վարդումյան Հովսեփ Քարշ հունվար Հրապարակախոսություն և մամուլ Ճապոնացի ռեժիսորներ Մահաթմա Գանդի Մայա Դերեն Մայք Նիքոլս Մայքլ Գրանդաջ Մայքլ Դուգլաս Մայքլ Հակոբյան Մայքլ Ջեքսոն Մայքլ Փաուել Մայքլ Քեյն Մայքլ Քյորթիս Մառլեն Դիտրիխ Մառլոն Բրանդո Մասակի Կոբայասի Մարդիկ և փաստեր Մարդիկ Մարտին Մարի Լաֆորե Մարիա Կալաս Մարինա Վլադի Մարինա Ցվետաևա Մարկո Ֆեռերի Մարշա Հանթ Մարչելո Մաստրոյանի Մարսել Կառնե Մարտին Լյութեր Քինգ Մարտին Սկորսեզե Մարտիրոս Սարյան Մեգ Ռայան Մեթ Դեյմոն Մեթ Դիլոն Մել Գիբսոն Մեծերը՝ արվեստի մասին մեջբերումներ Մերի Փոփինս Մերիլ Սթրիփ Մերիլին Մոնրո Միգել Սապոչնիկ Միլան Կունդերա Միլոշ Ֆորման Միխալիս Կակոյանիս Միխայել Հանեկե Միխայիլ Բուլգակով Միխայիլ Գալուստյան Միխայիլ Կալատոզով Միշել Լեգրան Միշել Հազանավիչուս Միշել Ուիլյամս Միշել Պիկոլի Միշել Փֆայֆեր Միրեյ Դարկ Միրեյ Մաթյո Միք Ջագեր Միքայել Թարիվերդիև Միքելանջելո Անտոնիոնի Միքի Ռուրք Մհեր Մկրտչյան Մոhսեն Մախմալբաֆ Մոնիկա Բելուչի Մոնիկա Վիտի Մորիս Շևալիե Մորիս Ռոնե Մուհամեդ Ալի Մուսա Յան Շվանկմայեր Յան Ֆլեմինգ Յասուձիրո Օձու Յոս Սթելինգ Յուլ Բրիներ Յուրի Գագարին Յուրի Նիկուլին Նագիսա Օսիմա Նատալի Փորթման Նարե Մկրտչյան Ներսես Հովհաննիսյան Նիկիտա Միխալկով Նիկոս Կազանձակիս Նինո Ռոտա Նիքոլ Քիդման Նկարահանման հրապարակ Նշանավոր զույգերը Նոյեմբերին ծնված հայտնիները Նոր ալիք Նումի Ռապաս Նուրի Բիլգե Ջեյլան Շանտալ Աքերման Շառլ Ազնավուր Շառլոթ Գենսբուր Շատ լավ ֆիլմեր [7.5] Շերոն Թեյթ Շոն Փեն Շոն Քոների Շուշան Փիրումյան Ուես Անդերսոն Ուիթ Սթիլման Ուիլ Սմիթ Ուիլեմ Դեֆո Ուիլյամ Շեքսպիր Ուիլյամ Ուայլեր Ուիլյամ Սարոյան Ումբերտո Էկո Ունա Չապլին Ուոլթ Դիսնեյ Չառլզ Բուկովսկի Չառլզ Բրոնսոն Չառլզ Դիքենս Չառլզ Չապլին Չառլի Չապլին Չեխական նոր ալիք Չեկի Կարիո Պաբլո Պիկասո Պաոլո Սորենտինո Պաուլո Կոելյո Պավել Արսենով Պեդրո Ալմոդովար Պիեռ Բարու Պիեռ Կարդեն Պիեռ Պաոլո Պազոլինի Պիեռ Ռիշար Պիեռ-Օգյուստ Ռենուար Պիետրո Մարչելո Ջարեդ Լեթո Ջեյմս Դին Ջեյմս Ստյուարտ Ջեյմս Քեմերոն Ջեյն Բիրկին Ջեյն Օսթին Ջեյսոն Շվարցման Ջեյսոն Ռոբարդս Ջեյք Ջիլենհոլ Ջենիս Ջոփլին Ջենիֆեր Լոուրենս Ջերալդին Չապլին Ջերեմի Այրոնս Ջեք Լոնդոն Ջեք Նիքոլսոն Ջեք Ուորներ Ջեքի Չան Ջեքի Քուգան Ջիմ Ջարմուշ Ջինա Լոլոբրիջիդա Ջինա Ռոուլենդս Ջո Բեռլինգեր Ջոան Վուդվորդ Ջոան Քրոուֆորդ Ջոզեֆ Լոուզի Ջոն Կասավետիս Ջոն Մալկովիչ Ջոն Սթեյնբեք Ջոն Տուրտուրո Ջոն Տրավոլտա Ջոն Ֆորդ Ջոնի Դեփ Ջոնի Հոլիդեյ Ջորջ Լուկաս Ջորջո Սթրելեր Ջուդ Լոու Ջուզեպե Տորնատորե Ջուլիանա Մուր Ջուլյետա Մազինա Ռայներ Վերներ Ֆասբինդեր Ռաֆայել Ներսիսյան Ռաֆայել Պապովյան Ռեյ Բրեդբերի Ռենատո Սալվատորի Ռենե Կլեր Ռիդլի Սքոթ Ռիշարդ Բուգայսկի Ռիտա Հեյվորթ Ռյունոսկե Ակուտագավա Ռոբ Մարշալ Ռոբեր Բրեսոն Ռոբեր Օսեյն Ռոբերտ դե Նիրո Ռոբերտ Զեմեկիս Ռոբերտ Ռոդրիգես Ռոբերտ Վինե Ռոբերտո Ռոսելինի Ռոբին Ուիլյամս Ռոզա Պետրոսյան Ռոլան Բարտ Ռոման Բալայան Ռոման Պոլանսկի Ռոմի Շնայդեր Ռոն Հովարդ Ռոս Բաղդասարյան Ռուբեն Գևորգյանց Ռուբեն Մամուլյան Ռուդոլֆ Վալենտինո Ռունի Մարա Ռուփերթ Էվերեթ Ռոք Հադսոն Սաթենիկ Հակոբյան Սաթյաջիտ Ռայ Սալվադոր Դալի Սարիկ Անդրեասյան Սեմ Մենդես Սեմ Պեկինպա Սեմուել Բեքեթ Սեպտեմբեր Սերգեյ Դովլաթով Սերգեյ Էյզենշտեյն Սերգեյ Իսրայելյան Սերգեյ Փարաջանով Սերժ Գենսբուր Սերջիո Լեոնե Սև հայելի Սթենլի Կուբրիկ Սթենլի Կրամեր Սթիվ ՄըքՔուին Սթիվեն Զաիլյան Սթիվեն Հոքինգ Սթիվեն Սոդերբերգ Սթիվեն Սփիլբերգ Սթիվեն Քինգ Սիդնի Լյումետ Սիլվի Վարդան Սիլվիա Պլատ Սիմոն Աբգարյան Սիմոնա դը Բովուար Սիմոնա Սինյորե Սինդբադ ՍինեՄիտք Սիրելի ֆիլմերի տասնյակն ըստ… Սլավոյ Ժիժեկ Սյուզան Զոնթագ Սոնա Կարապողոսյան Սոս Սարգսյան Սոսե Սոֆի Լորեն Սոֆի Մարսո Սոֆյա Կոպոլա Սվեն Նյուկվիստ Ստալկեր Սցենար Սփենսեր Թրեյսի Սքարլեթ Յոհանսոն Վալերիո Ձուրլինի Վահե Հակոբյան Վան Հեֆլին Վավերագրական ֆիլմեր Վարպետության դասեր Վել Էյվերի Վեյկո Իունպուու Վերա Խիտիլովա Վերներ Հերցոգ Վիկտոր Էրիսե Վիմ Վենդերս Վիվիեն Լի Վիտորիո դե Սիկա Վլադիմիր Բորտկո Վլադիմիր Կոսմա Վլադիմիր Վիսոցկի Վոնգ Կար-Վայ Վուդի Ալեն Վուդի Հարելսոն Տաթև Հովակիմյան Տակեշի Կիտանո Տեսանյութեր Տիգրան Նալչաջյան Տիեզերքի գաղտնիքները Տոնինո Գուերա Տոտո Ցնցող ֆիլմեր [9] Փիթեր Գրինուեյ Փիթեր Ուստինով Փիթեր Օ'Թուլ Փինք Ֆլոյդ Փոլ Նյումեն Փոլ Վերհովեն Քեյթ Բլանշեթ Քեյթ Բոսվորթ Քեն Լոուչ Քենեթ Բրանա Քերի Գրանտ Քըրք Դուգլաս Քըրք Դուգլաս և Ուիլյամ Ուայլեր Քըրք Քըրքորյան Քլինթ Իսթվուդ Քոլին Ֆերթ Քսավիե Դոլան Քվենտին Տարանտինո Քրիսթոֆեր Նոլան Քրիստիան Բեյլ Օդրի Հեփբերն Օլեգ Յանկովսկի Օլիվեր Թվիստ Օլիվեր Սթոուն Օլիվիա դը Հևիլենդ Օմար Շարիֆ Օուեն Ուիլսոն Օսիպ Մանդելշտամ Օսկար Ուայլդ Օրնելա Մուտի Օրսոն Ուելս Օրվա մեջբերումը Օրվա ֆիլմը Ֆաինա Ռանևսկայա Ֆանի Արդան Ֆեդերիկո Ֆելինի Ֆերնանդել Ֆիլիպ Կաուֆման Ֆիլիպ Նուարե Ֆիլմադարան Ֆոլկեր Շլյոնդորֆ Ֆոտոարխիվ Ֆրանկլին Ջ. Շաֆներ Ֆրանկո Ձեֆիրելլի Ֆրանսիական կինո Ֆրանսիս Վեբեր Ֆրանսուա Տրյուֆո Ֆրանց Կաֆկա Ֆրեդի Մերքյուրի Ֆրենկ Կապրա Ֆրենկ Սինատրա Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլա Ֆրիդրիխ Վիլհելմ Մուրնաու Ֆրից Լանգ Ֆրունզե Դովլաթյան
false
ltr
item
KINOVERSUS: Ժան-Լյուկ Գոդարի անտիկինեմատոգրաֆը
Ժան-Լյուկ Գոդարի անտիկինեմատոգրաֆը
հատվածներ կինոգետ Վլադիմիր Վինոգրադովի «Ժան-Լյուկ Գոդարի անտիկինեմատոգրաֆը, կամ Մեռյալներն արձակուրդում» գրքից
https://1.bp.blogspot.com/-7_XKwfhKw1I/WiQyzBLQwyI/AAAAAAAAG9w/k1omfC5-3FQB9g9V24ypu0H-v99DvQo_QCLcBGAs/s640/cover.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-7_XKwfhKw1I/WiQyzBLQwyI/AAAAAAAAG9w/k1omfC5-3FQB9g9V24ypu0H-v99DvQo_QCLcBGAs/s72-c/cover.jpg
KINOVERSUS
http://www.kinoversus.com/2017/12/vladimir-vinogradov-jean-luc-godard.html
http://www.kinoversus.com/
http://www.kinoversus.com/
http://www.kinoversus.com/2017/12/vladimir-vinogradov-jean-luc-godard.html
true
7755589357207652495
UTF-8
Ոչինչ չի գտնվել ԴԻՏԵԼ ԱՄԲՈՂՋԸ Կարդալ ավելին Պատասխանել Չեղարկել Ջնջել Հեղինակ Գլխավոր ԷՋԵՐ ՆՅՈՒԹԵՐ Դիտել ամբողջը ԿԱՐԴԱՑԵՔ ՆԱԵՎ ԹԵՄԱ ԱՐԽԻՎ SEARCH ԲՈԼՈՐ ՆՅՈՒԹԵՐԸ Ոչինչ չի գտնվել Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec հենց նոր 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Հետևում են Հետևել ՍԱ ՊՐԵՄԻՈՒՄ ՆՅՈՒԹ Է Տարածիր նյութը բացելու համար Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy